Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafía de Joost Swarte (*)
Τίτλος “Επιτέλους ελευθερία”.
Εκτύπωση πολυτελείας σε χαρτί βαμβακερό vellum υψηλής μονομετρίας (300 g/m2).
Υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Γνησιότητας (COA).

Ειδικευμένες πληροφορίες:

Διαστάσεις: 70 x 50 εκ.
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Χάλεμ.
Κατάσταση: Εξαιρετική (το έργο αυτό δεν έχει ποτέ μεταξωθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).
ΑWHoς: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακετάρεται με προσοχή σε χαρτονένιο πακέτο ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνει πιστοποιημένα με αριθμό ιχνηλάτησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Το στέλσιμο θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Joost Swarte, γεννημένος στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι από τους πιο διάσημους κόμικ σχεδιαστές της Ολλανδίας. Σπούδασε στην Ακαδημία Γραφιστικής του Eindhoven και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε μόνο στο κόμικ, αλλά εμφανίστηκε ως επιτυχημένος σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής βιτρώ, πάντα αναγνωρίσιμο για τη στυλή του συνεπούς γραμμής. Ως συνιδιοκτήτης του Εκδοτικού Οίκου Oog & Blik ευθύνεται για το σχέδιο πολλών ολλανδικών βραβευμένων βιβλίων. Ήταν ένας από τους ιδρυτές των Διεθνών Ημερών της Κόμικ Τιρά της Χάρλεμ, Ολλανδία, και έχει αναδειχθεί υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αναμφίβολα ο Joost Swarte είναι ένας από εκείνους τους εμβληματικούς καλλιτέχνες του σύγχρονου κόμικ, ένα ύφος που φαινομενικά μοιάζει με εκείνο του Hergé και των δημιουργιών του, και έχει λογική επειδή τίποτα καλύτερο για τη διασφάλιση της επιτυχίας χαρακτήρων και ιστοριών δεν υπάρχει από το να φαίνονται ελκυστικά με υπάρχοντα μοντέλα. Σε αυτήν την έννοια, ο Swarte, που ζει ακόμα σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι συνομήλικος του Hergé και οι δημιουργίες του γεννιούνται με απόκλιση μερικών δεκαετιών, καθώς ο Tintin είναι ήδη πλήρως εδραιωμένο προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί μερικούς από τους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες, όσο αφορά την αισθητική, με αυτά που προσέφερε ο Hergé, και επίσης σε ορισμένους από αυτούς δίνει μια περιπέτεια ιστορίας, ίσως λιγότερο εκλεπτυσμένη από τον Tintin, αλλά που επέτρεπε, ως σκόπιμη κρυφή επιδίωξη πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρουν τα παιδιά, έστω και μόνο με τη φαντασία τους, σε τόπους που σπάνια θα τους επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτή αξία αυτού του εξαιρετικού Ολλανδού καλλιτέχνη, με τον οποίο αποδίδει ιδιαίτερα τις ζωγραφιές του, είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι σχεδιαστής βιομηχανικός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των σκηνών του οι χαρακτήρες να έχουν μεγαλύτερη δύναμη από το φόντο, τα έπιπλα και το τοπία που τον συνοδεύουν. Δεν φτιάχνει τα σκίτσα του για να χτιστεί μια ιστορία, αλλά οι ζωγραφιές του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, επειδή οι σκηνές του έχουν πλούσια έκφραση.
Αυτό το ακαδημαϊκό βάρος αποτελεί μια επένδυση με την οποία ο Swarte μας προσφέρει οφθαλμόν, σαν να ήθελε να επιστρέψει περιοδικά στον ρόλο του σχεδιαστή, αν πρέπει να σχεδιάσει μια μηχανή, δεν είναι απλό αντικείμενο, το αντίθετο, προσπαθεί να την εξοικειώσει, είναι ένας κατάλογος σχεδιασμένων και χρωματιστών προϊόντων ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανών, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμη μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει την ευκαιρία να τους σχεδιάζει, ζωντανεύουν, σαν να ήταν το σκίτσο ή πρωτότυπο ενός πράγματος που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, από κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω ποιες γνώσεις μηχανικής μπορεί να έχει ο Swarte, αλλά σίγουρα τα σχέδιά του δεν θα έμενα μια απλή ονείρωξη.
Και μετά υπάρχουν οι χαρακτήρες του· ας θεωρήσουμε ότι η ανάγνωση των κόμικ του είναι κάπως αστάθειες, σουρεαλιστικά, ίσως εκκεντρικά, αλλά ορισμένοι χαρακτήρες του είναι τόσο σουρεαλιστικοί που είναι ανθρωποποιημένα ζώα, σκύλοι με δύο ποδάρια ντυμένοι σαν ανθρώπινοι, ή ζώα χωρίς παραπάνω που μιλούν και σκέφτονται εξίσου καλά με εσένα και μένα.
Δεν είναι περίεργο ότι κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του δύσκολα ορίζονται, όπως ο Jopo de Pojo, ένας νεαρός τρελοπατέρας, ακούραστος, που μπαίνει σε μπελάδες χωρίς ο ίδιος να θέλει πραγματικά να φτάσει σε αυτούς, όλα αποτελέσματα υπαινιγμών, λαθών, παρακλίσεων, συμπτώσεων… Λοιπόν, ο εικονικός Jopo de Pojo είναι ένα παιδί που θα μπορούσε να είναι μαύρης φυλής, θα μπορούσε να είναι πίθηκος και έχει μια κόμμωση που είναι δύσκολο να ταιριάξει επίσης σε ένα ζώο.
Ένας άλλος από τους χαρακτήρες του, αυτή που είναι πλήρως ανθρώπινη, είναι ο Anton Makassar, ένας είδος τρελού ερευνητή (σχεδιαστή) που εξάπτει με ορισμένο τρόπο τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του γνωστού μας Ibáñez (χρειάζεται σημαντικό βραβείο στη ζωή του και δεν το λαμβάνει).
Επίσης έχουμε ένα ενδιαφέρον διαστροφικό στοιχείο στον Swarte, με όλο το κύριο σώμα της δημιουργίας του και της ωριμότητάς του στα χρόνια 70 και 80, ο οποίος μεταφέρει μια κεντροευρωπαϊκή κουλτούρα όπου δεν υπήρχαν δισταγμοί σεξουαλικά και πορνογραφικά· σε αυτή την έννοια, οι χαρακτήρες του δεν έχουν κανέναν ντροπή ούτε πρόβλημα να εμφανίζονται γυμνοί (ολόσωμοι) και με σκηνές κρεβατιού, χωρίς αυτό να ερμηνεύεται ως πρόσκληση στην πολυγαμία προς τη νεολαία. Και είναι αλήθεια, διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο για διεστραμμένες σεξουαλικές όψεις από το να βλέπεις κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όσο το σώμα μας, αυτές οι καταπιέσεις είναι που έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές στην πρόσφατη ιστορία μας.
Από τον Joost Swarte υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει σε οποιαδήποτε βιογραφία δείτε γι’ αυτόν, μια διάσταση που υπερβαίνει τον εικονογράφο και που άρχισε στην αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, καθώς σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Χάαρλεμ (Ολλανδία) είναι μια από τις πόλεις αυτές, μη ρωτάτε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, στους οποίους θα ήθελα κάποια μέρα να επισκεφθώ, και φοβάμαι ότι δεν θα φτάσω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περιέργος και τον αντιλαμβάνομαι ως συνέχεια των κόμικ του. Έχει επίσης σχεδιάσει πολυκατοικίες.
Ο Swarte είναι περισσότερος, πολύ περισσότερο από την λεπτομέρεια του ιστοριογράφου του· οι σχεδιασμοί του εκτείνονται σε λίγο απ’ όλα, βιτρό, τοιχογραφίες, αφίσες και δυο, και σήμερα είναι πραγματικά αντικείμενα συλλογής), τραπουλόχαρτα, χαλιά, σελίδες δώρου… Α undoubtedly ένας εικονογράφος που είναι απαραίτητος για τη σύλληψη της εξέλιξης του σύγχρονου κόμικ.