Δύο Μεγάλα Δίδυμα Τμήματα - Η Καρδιά της Αγατης Γεώδη Διάλογος της Γης – Φυσική Αγκάτης και Χαλαζίας Γλυπτική - Ύψος: 540 mm - Πλάτος: 390 mm- 9715 g

Αυτές οι δύο μεγάλες δίδυμες ενότητες προέρχονται από την καρδιά ενός γεώδη αχάτη, αποκαλύπτοντας την εσωτερική της ψυχή σαν βιβλίο από πέτρα. Τοποθετημένες δίπλα-δίπλα και συναρμολογημένες σε βάσεις από ξύλο με κομψό ορειχάλκινο στοιχείο, μετατρέπονται σε μια φυσική γλυπτική με έντονο αισθητικό αντίκτυπο: ένας σιωπηλός διάλογος μεταξύ πρωτόγονης ύλης και σύγχρονου σχεδιασμού. Το μακρόστενο και οργανικό, σχεδόν ωοειδές σχήμα διατηρεί πιστά το αρχικό περίγραμμα του γεώδη. Οι εξωτερικές ακμές αποκαλύπτουν έναν εξαιρετικό ζωντανούς αχάτη ζωνών, με κυκλικές ροές που μεταβαίνουν από το ζεστό καφέ στο δαμασκηνό κόκκινο, περνώντας από χρωματισμούς αμεβρικούς και σκούρου μελιού. Αυτές οι ζώνες, που τοποθετήθηκαν αργά στον χρόνο, αφηγούνται φάσεις διαδοχικής κρυσταλλοποίησης, σαν δακτυλίδια ενός πετρώματος δεινοσαύρου. Στο κέντρο, η κρύσταλλος κοιλότητα γεμίζει με μικροκρύσταλλα χαλαζία, με ακανόνιστες επιφάνειες και μεταξένιους φακούς αντανακλάσεων. Σε ορισμένα σημεία εμφανίζονται φυσικές οπές και μικροί δευτερεύοντες γεωί, περιτριγυρισμένοι από λεπτές επικαθίσεις κίτρινο-κάστανου και χρυσό-πορτοκαλί, απόδειξη της ύπαρξης σιδερούχων οξειδίων και επανακρυσταλλωμένης πυριτίδας. Αυτές οι διακοπές, αντί να αποτελούν ατέλειες, γίνονται οπτικά επιφωνήματα που προσδίδουν βάθος και κίνηση στη σύνθεση. Ο αχάτης είναι μια ποικιλία ασβεστινο-διηλεκτρικής ετερότητας που σχηματίστηκε μέσα σε κοιλότητες ηφαιστειακών περιοχών. Λύσεις πλούσιες σε πυριτία, διεισδύοντας αργά στις φούσκες αερίου της μητέρας πέτρας, έχουν τοποθετήσει επόμενες στοιβάδες μικροκρυστάλλων, δημιουργώντας μέσα σε εκατομμύρια έτη αυτή τη φυσική αρχιτεκτονική που αποτελείται από ρυθμό, χρώμα και στρωμάτωση. Η επόμενη διαδικασία κρυστάλλωσης του χαλαζία έχει σφραγίσει το κενό του κέντρου, ολοκληρώνοντας το έργο. Η συναρμολόγηση πάνω σε βάση από σκούρο ξύλο, λιτή και υλική, με στήριξη σε σατινέ ορειχάλκινο, υψώνει αυτές τις ενότητες από γεωλογικά κατάλοιπα σε πραγματικές διακοσμητικές γλυπτές δημιουργίες. Ο αντίκτυπος ανάμεσα στην παγωμένη μεταλλικότητα, τη ζεστασιά του ξύλου και το μεταλλικό φως του ορειχάλκινου δημιουργεί μια κομψή και μοντέρνα ισορροπία, κατάλληλη τόσο για φυσιολατρικές συλλογές υψηλής στάθμης όσο και για σύγχρονα περιβάλλοντα, καλλιτεχνικά εργαστήρια ή εσωτερικούς χώρους design. Έργο μοναδικό, όπου ο γεωλογικός χρόνος μετατρέπεται σε μορφή, και η φύση — χωρίς κανένα τεχνητό στοιχείο — γίνεσαι γλυπτό. Όπως φαίνεται στη τελευταία φωτογραφία, οι φέτες στο πίσω μέρος δεν είναι γυαλισμένες.