Pippo - Longing at the Open Door

Λαχτάρα στο Ανοικτό Θύρα

Στέκομαι στο κατώφλι, την πλάτη μου γυμνή στο ζεστό φως, το floral φόρεμά μου ματώνει κόκκινο και κίτρινο όπως ένας κήπος που τυλίγεται στις φλόγες. Μπροστά μου, το μπλε φυσάρι απλώνεται ευρύχωρο, παλιά λευκά κτίρια μαζεύονται ήπια στη μακριά ακτή κάτω από λοφίσκους με πράσινο. Πίσω μου, ένα σκοτεινό πιάνο περιμένει σιωπηλό, τα πλήκτρα αγνοημένα. Λουλούδια καίγονται σε γλάστρες της τερακότα στα πόδια μου.Το χέρι του ζωγράφου κινείται σε παχιές, επείγουσες πινελιές, οι χρωματισμοί τραγουδούν με α impasto πλούτο, ωστόσο το κλίμα παραμένει οδυνηρά σταθερό - είμαι ανάμεσα σε δύο κόσμους, ανήκοντας σε κανέναν.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 cm (Ύψος x Πλάτος x Βάθος)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάλυψη πλαισίου: Χωρίς πλαίσιο γύρω (τα πλάγια είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο εσώκλειστο (verso· Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας - COA).
* Logistics: Επαγγελματικό συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Pippo (γέννηση στην Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν τα ήσυχα εδάφη ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες όχθες της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του - αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς - όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια παθιασμένη πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στο καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδυματισμένες, συνήθως δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εγγυάται ότι ο κεντρικός ήρωας «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία από μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μηδαμιντικό ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται στη δουλειά του.

Χρησιμοποιώντας παλέτα από διακριτικούς, ατμοσφαιρικούς τόνους με έντονες χρωματικές πινελιές, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του - γεμάτες αθόρυβα ζώα, κοφτερές σκιές και αναμμένα φώτα - δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες θλίψης και χάρης.