Pippo - The Shore She Cannot Reach

Η Ακτή Που Δεν Μπορεί να Φτάσει

Στέκομαι στο κατώφλι, η μαύρη μου τουαλέτα απλώνεται απαλά στα πόδια μου, η θάλασσα απλωμένη σε αχνό και μακρινό ορίζοντα πριν από μένα - πάντα ακριβώς πέρα από την πρόσβαση. Την εποχή της φθινοπωρινής χλόης καίγονται μελί ήλιο κοντά μου, ενώ ο μικρός μαύρος μου σύντροφος αντικατοπτρίζει τη σιωπή μου, και οι δύο μας κοιτάζουμε κάτι που κανείς από εμάς δεν μπορεί να ονομάσει. Ο ζωγράφος έχει στρώσει τον κόσμο με παχιές, υφασμένες πινελιές - γκρίζοι τοίχοι δομημένοι από χιλιάδες τρυφερά γινάτια, ο ζωηρός χρυσός οκρά θερμότητας φθίνει σε δροσερό ακτοφυλακικό φως. Ο αέρας ανάμεσα σε εμάς και το νερό φαίνεται βαρύς με πόθο.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 cm (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα-και-μόνο-αυτό το πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό wooden πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κοπή καρέ: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Γνησιότητα: Υπογεγραμμένο στο αντίθετο τεμάχιοː πιστοποιητικό γνησιότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννηθείς στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαβαίνουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το παρελθόν του διαφαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες, ακριβείς— ωστόσο γίνονται απαλές από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι ένα εμβυθιστικό πράγμα. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο πληθυντικό ενεστώτα, μπαίνοντας νοερά στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Δακτυλάει και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται και στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοπτόμενων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής λιτότητας. Οι πίνακές του— γεμάτοι σιωπηρά ζώα, κοφτερούς σκιές και φωτεινό φως— δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.