Pippo - Two Men at the Counter

Δύο Άντρες στον Πάγκο

Τους παρακολουθώ μέσα από γυαλί βαμμένο του μπλε‑-teal (γκρι πράσινο‑μπλε), αυτές τις δύο μοναχικές φιγούρες σε γαλάζια κοστούμια και φερόντες φερούδες, σκυμμένες σε έναν ζεστό κεχριμπαρένιο πάγκο που λάμπει όπως απομεινάντες σπίθες. Ο ένας στρέφει το σώμα του μακριά, στους ώμους του φέρνει κάποια σιωπηλή λύπη· ο άλλος κάθεται προφίλ, χέρια ακίνητα, περιμένοντας κάτι που μπορεί ποτέ να μην έρθει. Το πινέλο γίνεται με αυτοπεποίθηση μα και ευαισθησία — παχιά πινελιά τιρκουάζ πλαισίωνει τη σκηνή, ενώ χρυσά κίτρινα και βαθύμαύρα μαζεύονται μέσα, δημιουργώντας μια μοναξιά που βουίζει. Το πεζοδρόμιο εκτείνεται αχνό και άδειο κάτω από όλα αυτά.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 cm (Ύψος x Πλάτος x Βάθος)
* Μέσο: Αcrylic Original σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, αυθεντικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Προσθήκη κάδρου: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννημένος στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται ανάμεσα στην ήρεμη τοπογραφία της γεωμετρικής αφαίρεσης και τον σουρεαλισμό. Αφαιρώντας μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του διαφαίνεται στους συνθέσεις του — αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς — όμως γίνονται μαλακότερες από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτας, μπαίνοντας νοητικά στη καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό ερμηνευτικά. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι ασώματες. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Στερεός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μηδενικό ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που υπάρχει στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας παλέτα από διακριτικούς, ατμοσφαιρικούς τόνους που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του — γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και ακτινοβόλο φως — δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.