Pippo - Between Two Worlds

Μεταξύ Δύο Κόσμων

Ρεύομαι μέσα από μια ανοιχτή πόρτα όπου ο ωκεανός έχει καταπιεί τον ουρανό, αιωρούμαι σε βαθιά κοβάλινη σιωπή καθώς χρυσόψαρα κυκλοφορούν όπως φλεγόμενες στάχτες γύρω μου. Το λευκό μου φόρεμα φουσκώνει και αιωρείται, χωρίς βάρος, σαν να φυσάει το ίδιο το ποτάμι μέσα από τον ιστό. Κοραλλί άνθουν σε βούρβορο και κεχριμπάρι στα πόδια μου. Κλίνω το πρόσωπό μου προς τα πάνω, μάτια κλειστά, αναζητώντας μια επιφάνεια που μπορεί ποτέ να μην φτάσω. Η ζωγραφική κίνηση είναι πλούσια και στρωτή, το φως πέφτει μαλακό πάνω στο δέρμα, το νερό αποδίδεται με λαμπερούς στύλους της φιλοδοσίας-μεσάνυχτα και γαλάζιο του ουρανού.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 cm (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, αυθεντικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κοστούμι κάδρο: χωρίς πλαίσιο (τα πλευρά είναι βαμμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί εντελώς στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του είναι ορατό στις συνθέσεις του- αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες, και ακριβείς- ωστόσο μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια καταβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρά τον κομψό ενδύμα τους, συχνά είναι χωρίς πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει μέσα στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αόρατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αποτραβηγμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μη ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα υποβλητικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του-γεμάτοι από ήσυμα ζώα, κοφτερές σκιές, και φωτιζόμενο φως-δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.