Pippo - The Door I Cannot Open

Η Πόρτα που Δεν Μπορώ να Ανοίξω

Στέκομαι μπροστά σε έναν ζωγραφισμένο κόσμο που δεν είναι εντελώς δικός μου, τα ασημί μαλλιά μου πέφτουν απαλά πάνω σε μια μαύρη μαλλί σιωπή. Πίσω μου, μια τεράστια καμβάς ανθίζει με ζεστά πινέλα από κέριο και τιρκουάζ, ένα ηλιοβασίλεμα ακτής διαλύεται σε νερό. Τα πουλιά επιπλέουν σε ουρανό στρωμένο με φτηνούς, φωτεινούς συννεφώ. Μια πόρτα χρώματος βαθιάς θάλασσας στέκεται δίπλα μου, κλειστή, χωρίς χειρολαβή στην ήσυχη άρνησή της. Η γκρι φούστα μου απλώνεται σαν ήρεμο νερό στα πόδια μου. Κοιτάζω μπροστά, ούτε φεύγω ούτε φτάνω, δεμένος ανάμεσα σε δύο κόσμους με χρωματικές πινελιές και πόθο.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε επαγγελματικό καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για ανάρτηση).
* Κοπή/Πλαίσιο: Χωρίς κορνίζα (στα πλάγια έχει βαφή, χωρίς εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο πεδίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εντελώς στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες όχθες της λίμνης Ματτιάριο. Το υπόβαθρό του διαφαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα ζητήματα του γράφοντας αφηγήσεις στην πρώτη ενέργεια του χρόνου ενεστώτα, βελτιώνοντας νοητικά μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρόλο που ντυμένες κομψά, συχνά είναι ανώνυμες. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικίσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο οριοθετεί και τον καλλιτέχνη. Φειδωλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρεί το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα απαλών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιάς και φθοροποιού φωτός—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και ευγένειας.