fon - fon

Αυτός ο φορητός θυσιαστήριος αφιερώθηκε στη μνήμη ενός εξέχοντος προσώπου και τοποθετήθηκε μέσα στο οικείο ιερό της οικογένειας (asenho). Θεωρείται ως τόπος όπου οι ζωντανοί μιλούν και αλληλεπιδρούν με τους νεκρούς, και ένα asen απαιτούσε τακτικές ριζικές θυσίες για να διατηρεί την αποτελεσματικότητά του. Οι μαρτυρίες μνήμης εντοπίζουν αυτήν την παράδοση στη βασιλεία του βασιλιά Agaja (βασιλ. 1718–40), ο οποίος φέρεται να την προσαρμόζει από το δικαστικό περιβάλλον ενός ηττημένου αντιπάλου. Τα πρώτα τεκμηριωμένα asen δημιουργήθηκαν για την κυρίαρχη τάξη της Dahomey στα μέσα προς τα τέλη του 19ου αιώνα. Καθώς οι έμποροι Fon συσσώρευαν πλουσιότερη περιουσία και πολιτική επιρροή, η λιμάνι-πόλη Ουιδά (Ouidah) έγινε ένα δεύτερο κέντρο για τη χορηγία των asen που στηρίζονταν από μια διευρυνόμενη ελιττική τάξη.

Το σκηνικό που δεσπόζει στην κορυφή αυτού του asen συνδυάζει οπτικές και λεκτικές αναφορές στη ζωή ενός αποθανόντος μέλους της οικογένειας. Η επιτυχία ενός asen μετριόταν από την αριστεία του δημιουργού στην ομιλία Fon και στην μεταλλουργία. Οι μορφές που απαρτίζουν αυτό τον έπαινο ποιήματος σχετίζονται με φιλοσοφικές σκέψεις και πνευματικές πρακτικές. Ένα καμπύλο κάθισμα υποδεικνύει ότι το πρόσωπο ίσως υπήρξε αρχηγός ή ιερέας. Ένα κόκορας και μια κότα, ζώα συνήθως θυσιαζόμενα προς τιμήν των προγόνων, υπενθυμίζουν μια ιδεώδη ισορροπία αντρικών και γυναικείων χαρακτηριστικών και την έναρξη και το τέλος κάθε ημέρας. Το εξέχοντας κάκαστρο καλαμπάσου, που χρησιμοποιείται ως περιέκτης κατά τη διάρκεια τελετών σχετικών με το asen που τιμά και φροντίζει τους αποθανόντες, εκπροσωπεί ένα σχήμα κοσμικής ενότητας. Οι τέσσερις σπειρώσεις που σχηματίζουν τη βάση του καλαμπάσου αναφέρονται στα τέσσερα σημεία του σύμπαντος, στη κυκλική φύση της ζωής και του θανάτου, και στη θεότητα φιδιού Dangbe Ayido Hwedo. Τονγμπε (κρεμαστά) με τη μορφή σταυροειδών αντικειμένων αντικατοπτρίζουν τις ανταλλαγές με τον Χριστιανικό κόσμο και με τοπικές λατρευτικές πρακτικές.

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Ζαν-Μισέλ Γουγκουενέν, Παρίσι