Διακοσμητικό στολίδι - Ιταλία - Tavola Sovraporta

Αυτή η υπέροχη ζωγραφισμένη ταβάνη ( historicamente χρησιμοποιείται ως στοιχείο δομικό, διακόσμηση οροφής ή πάνελ πάνω από πόρτα ) απεικονίζει δύο προσωπεία κλεισμένα σε μια πλούσια διακόσμηση σε στροβιλισμούς και λουλουδάτα μοτίβα. Το έργο παραπέμπει ισχυρά στη παράδοση των ξύλινων ταμπλόν στο οροφής της ιταλικής Αναγέννησης ή στην επόμενη εξελικτική μπαρόκ περίοδο. Παρουσιάζει εμφανή και γοητευτικά έμφσημα του χρόνου. Παρατηρούνται βαθιές φλέβες του ξύλου ορατές, μικρές ρωγμές κατά μήκος λόγω της φυσικής κίνησης της ξυλικής ουσίας και μικρές κενά στην επιχρωμάτωση που επιτρέπουν να διαφανεί ο υπόστρωμα από κάτω. Οι πλευρικοί κάθετοι άκρες φανερώνουν σκούρο χρώμα, πιθανώς υπόλειμμα της αρχικής δομικής κορνίζας στην οποία ήταν εντοιχισμένο το ταβάνι. Μέσα σε δύο ρουφήξεις ή «παράθυρα» οπτικά, απεικονίζονται δύο πρόσωπα σε ημίσωμο που κοιτάζονται ιδανικά το ένα προς το άλλο. Αριστερά βρίσκεται μια ανδρική φιγούρα με σγουρά και κοντά μαλλιά, διακοσμημένα με μικρά κίτρινα λουλούδια, το βλέμμα προς τα δεξιά και μια πλάτη που περιβάλλει τους ώμους. Δεξιά εμφανίζεται μια γυναικεία φιγούρα, με τα μαλλιά συλλεγμένα, μια ζώνη στο μέτωπο και ένα κολιέ από πέρλες ή κόκκους χρώματος ώχρας/χρυσού στο ντεκολτέ. Στο κέντρο της ταβάνης, διαχωρίζοντας τα δύο προσωπεία, κυριαρχεί ένα μεγάλο λουλούδι σχεδιαστικό με έξι πέταλα χρώματος ώχρας-κίτρινο με σκούρο κέντρο. Από αυτόν τον κεντρικό πυρήνα αναπτύσσεται μια σύνθετη δομή από στροφές φύλλων και γιόγκι σε αποχρώσεις πράσινου και μπλε, που περιβάλλει τους χαρακτήρες και επανάγεται συμμετρικά κατά μήκος των άνω και κάτω ορίων. Μικρά κίτρινα μπουμπούκια τελειώνουν τις γωνίες και τους κενές χώρους, δημιουργώντας έναν συνεχή διακοσμητικό ρυθμό (εμπνευσμένο από τα μοτίβα γκοττικά). Τα φιλοσοφικά χαρακτηριστικά των προσώπων — συνοδευόμενα από μαύρα έντονα περιγράμματα, μεγάλα γεωμετρικά μάτια, σοβαρές εκφράσεις — συνδεδεμένα με την επιλογή των φυτικών-μεταφορικών στροβίλων, παραπέμπουν έντονα στη γεύση της ιταλικής Αναγέννησης και ύστερης Αναγέννησης (16ος-17ος αιώνας). Ωστόσο, η επαναπροσέγγιση των προσώπων και η κατανομή του χρώματος θα μπορούσαν επίσης να δηλώνουν μια μελλοντική κατασκευή με χειροποίητο/λαϊκό ύφος του 18ου ή 19ου αιώνα που επανέρχεται στα κλασικά μοντέλα.