Giuliano Ottaviani in Lastra Argento - Γλυπτό, "Abbraccio" - 7 cm - .800 silver

συλλογή "Abbraccio" di Ottaviani, Σκάλυψη σε πλάκα από επεξεργασμένο ασημένιο φύλλο . Σύνθεση πλάκας: στίγμα αργύρου R 800, δηλ. κράμα, σε χαλκό, καλύπτεται από πλάκα σε καθαρό ασήμι 800/°°° και από ηλεκτρολυτική επίστρωση μέχρι ασημένια 1000/°°°.Έργο κατατεθειμένο από το Studio Ottaviani. Σφραγίδα του στούντιο αριστερά (ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ)
στις σφραγίδες αργύρου υπάρχει η βαριά γραμμή.
Προϋποθέσεις: έργο σε άριστη κατάσταση· όλο πρωτότυπο· . Διαστάσεις: περίπου 7x10x5 εκ.
Το έργο θα αποσταλεί σε σκληρό χαρτόνι 3 κυμάτων αντι-τρυπήματος και αντιδυσπρότητας με ασφάλιση

Και επειδή πρόκειται για αντικείμενο εποχής, ένα αυθεντικό vintage κομμάτι, μπορεί να εμφανίσει ελαφρά σημάδια φθοράς που είναι απολύτως φυσιολογικά και χαρακτηριστικά της ιστορίας του.

Οι παραδόσεις των προϊόντων αναλαμβάνονται μόνο από μεταφορείς Top όπως UPS, DHL και BRT, με εγγύηση παράδοσης και ασφάλιση. Οι τιμοκατάλογοι είναι δημόσιοι online.

Ο Giuliano Ottaviani γεννήθηκε στη Φολίγνο (Περugia). Ήδη σε νεαρή ηλικία φαινόταν η προδιάθεσή του για τις εφαρμοσμένες τέχνες με εκρηκτική δημιουργικότητα και αξιοσημείωτη τεχνική δεξιοτεχνία· για τους λόγους αυτούς φοίτησε στο School of Art στη Perugia και, υπό τον κριτικό βλέμμα του M° Domenico Purificato, απέκτησε το πτυχίο στην Ακαδημία Τεχνών Brera του Μιλάνου.

Το επόμενο ασήμι επικάλυψης είναι ένα υλικό το οποίο αποτελείται από μια βάση μετάλλου φθηνότερου (όπως χαλκός, ορείχαλκος, μπρούντζος ή αλουμίνιο) επικαλυμμένη με στρώμα καθαρού ασημιού, συχνά με τίτλο 800‰ ή 925‰.

Μετά τη μια πρώτη ατομική έκθεση στη Μιλάνο, μόλις 17 ετών, στράφηκε στη Ελβετία και στη Ζυρίχη, ο μεγάλος γκαλερίστας Her Bolag ήθελε να αγοράσει ορισμένες από τα έργα του για τη ιδιωτική του συλλογή. Μέχρι το 1976 ο Ottaviani χωρίζεται μεταξύ Ιταλίας και Ελβετίας και, σε αυτές τις χώρες που βλέπουν την ανάπτυξη, με περισσότερες ατομικές εκθέσεις, η επιθυμία του να εξελιχθεί πλήρως στον καλλιτεχνικό χώρο αυξάνει και τίποτα δεν βοήθησε τις αιτήσεις για συνεχιζόμενη διδασκαλία της ζωγραφικής και της γλυπτικής, που άσκησε για λίγο, dedicando τη ζωή του σε μια συνεχή και ολική δέσμευση στην έρευνα νέων ιδεών και μορφών.

Πολλές είναι οι ικανοποιήσεις που σημάδεψαν το μονοπάτι του Giuliano Ottaviani, ένα πορεία πλούσιο σε επιτυχίες: στο Παρίσι, μετά τη βράβευσή του με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστήμης και Γραμμάτων, 1ο βραβείο, ο μοναδικός Ιταλός, τον βλέπει να δημιουργεί περισσότερα φρεσκτά σε έναν γνωστό τόπο μόδας· οι γκαλερί της πρωτεύουσας της Γαλλίας τον διεκδικούν για να εκθέσει τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις: Gallerie du Pack Royal, Gallerie Robin.

Στην Ιταλία είναι τακτικός στην έκθεση των έργων του στην Αμαλφιτική ακτή: από το Positano μέχρι το Ravello, η Αμάλφι τον φιλοξενεί στα Υδραγωγεία της δυναστείας, και σε αυτή τη περίσταση διαδραματίζει την εικονογράφηση του βιβλίου 'Masamoeòòp do Amalfi' κατόπιν αίτησης του ίδιου του Δήμου. Θα παρευρεθεί για οκτώ χρόνια με ατομικές εκθέσεις.

Το 1988 η πόλη της Ναντ ζητεί την παρουσία του για τα 200 χρόνια από τη Γαλλική Επανάσταση και διοργανώνεται μια μεγάλη έκθεση προς τιμήν αυτού του γεγονότος, και τα έργα του 'Masaniello di Amalfi' εκτίθενται σε αυτή την περίσταση ως μαρτυρία της νεπολιτικής εξέγερσης. Η τέχνη του τον μετατρέπει σε ευρωπαίο πολίτη, εκθέτοντας στη Γερμανία σε Κολωνία, Νυρεμβέργη και άλλες γερμανικές πόλεις; ετησίως πραγματοποιούνταν 6-8 ατομικές εκθέσεις και, αντί για γκαλερί ιδιωτικές, τα έργα του εκτέθηκαν σε κέντρα που διέθεταν οι δήμοι και οι επαρχίες που τίμησαν τη φιλοξενία του καλλιτέχνη προτείνοντας στο κοινό την ευρεία του δημιουργικότητα.

Η δράση του Δασκάλου Ottaviani δεν περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική και τη γλυπτική, αλλά επεκτείνεται στη κοσμηματοποιία και το σχέδιο εσωτερικών διακοσμήσεων, τη διακόσμηση της πόλης με την κατασκευή αγαλμάτων από 2 έως 6 μέτρα ύψος τα οποία, εξωτερικά με υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο και εσωτερικά με μεγάλο κοινωνικό αντίκτυπο. Επιπλέον, υπόγειοι χώροι στάθμευσης για οχήματα και εκθεσιακοί χώροι σε πολλαπλά επίπεδα για την παρουσίαση ποικίλων ειδών: τέχνη, μόδα και λαογραφικά ειδή κάθε περιοχής. Στις δεκαετίες του '80 ο δάσκαλος Ottaviani ίδρυσε ένα Ευρωπαϊκό γκρουπ στο οποίο συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων και οργάνωσε διεθνείς εκθέσεις υψηλού επιπέδου. Στη Γαλλία, ο καλλιτέχνης εκθέτει σε διάφορες στιγμές σε πολλές πόλεις: η Λυόν τον φιλοξενεί σε δημοτικά αίθουσες, Beaulieu sur Mer προσκαλεί στη έκθεση Αρχιτεκτονικής στο μνημειακό γλυπτικό έργο, και στο Charlieu ο M° Ottaviani δημιουργεί, στο δημοτικό μουσείο, ένα μούρλες μήκους 10 x 20 μέτρων και διεξάγει ένα θερινό εργαστήριο γλυπτικής προσκεκλημένος από το ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Ακόμη και η Κόστα Άτζουρα αξιοποιεί το έργο του: Κάννες, Αντίβ, Βαλαύρες, Biot, Le Luc, Sain Janet, Cap d’Ail βλέπουν διαδοχικές ατομικές εκθέσεις και η φημισμένη γκαλερί της Νίκαιας 'Quadrige' εκθέτει μόνιμα τα έργα του. Τα έργα του καλλιτέχνη έχουν δει σχεδόν σε όλες τις ιταλικές πόλεις: από το περίφημο θέατρο Rendano στη Cosenza, στη αίθουσα εκθέσεων Taormina, από το Palazzo Barberini στη Ρώμη, στη Γκαλεριά La Loggia στην Udine, από τη Γκαλερία Percorsi d’arte στη Βενετία μέχρι τη Galleria Le Muse στη Bari, και πολλές άλλες με σημαντική σημασία όπως το καζίνο της Sanremo και για άλλα οκτώ χρόνια σε πολλές πόλεις της Costa Smeralda στη Σαρδηνία. Η Ευρώπη πλέον έχει γίνει πεδίο περιορισμένο για τις προοπτικές του M° Ottaviani και η δραστηριότητά του πηγαίνει στην Αμερική. Τον προσκαλεί επίσημα το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και τον φιλοξενεί με μια μεγάλη ατομική έκθεση. Ακολουθούν το Λος Άντζελες, η Laguna Beach και πολλές άλλες πόλεις. Το μεγαλύτερο και αρχαιότερο κεντρικό πυρηνικό κέντρο του κόσμου, το Fermilab του Σικάγου, τον προσκαλεί να εκτελέσει δημόσια ένα μεγαλόπρεπο πανό διαστάσεων 2 μ. x 20 σε μια παράσταση με τίτλο «Simbiosi in Concerto», μια νέα του ιδέα: να συνδέσει τη μουσική με τη ζωγραφική. Δύο ικανότατοι καλλιτέχνες, ένας πιανίστας και μια βιολίστρια συνοδεύουν τον Δάσκαλο Ottaviani εκτελώντας ένα κλασικό μουσικό κοντσέρτο.

Το Καστέλλο του Μονακό τον φιλοξενεί επανειλημμένα για να πραγματοποιήσει τις παραστάσεις του στο Μόντε Κάρλο και η περιοδεία συνεχίζεται και στην Ιταλία. Η Λιγουρία είναι η ιταλική περιφέρεια που καλεί επανειλημμένα τον Giuliano Ottaviani στις ήρεμες πόλεις του Suchas: Spotorno, Savona, Celle Ligure, Loano, Varazze και άλλες. Για τη σημαντική συνεισφορά του στον καλλιτεχνικό χώρο το 1991 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Francesco Cossiga τον διαβεβαιώνει την ύψιστη τιμητική διάκριση Cavaliere della Repubblica Italiana. Το ευρύ του έργο ξεπερνά τη ζωγραφική και τη γλυπτική και επεκτείνεται στα κοσμήματα και το σχέδιο εσωτερικού εξοπλισμού, στη διακόσμηση πόλης με τη δημιουργία γλυπτών μνημείων από 2 έως 6 μέτρα ύψος, εξωτερικά με υψηλή καλλιτεχνική τεχνική και εσωτερικά με μεγάλη κοινωνική χρησιμότητα.Επιπλέον υπόγειοι χώροι στάθμευσης οχημάτων και εκθεσιακοί χώροι σε πολλαπλά επίπεδα για την προβολή ποικίλων ειδών: τέχνη, μόδα και λαογραφικά αντικείμενα κάθε περιοχής. Στη δεκαετία του '80 ο Δάσκαλος Ottaviani ίδρυσε ένα Ευρωπαϊκό γκρουπ στο οποίο συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες από διάφορες εθνικότητες, και οργάνωσε διεθνείς εκθέσεις υψηλού επιπέδου. Στη Γαλλία, ο καλλιτέχνης εκθέτει σε διάφορες στιγμές σε πολλές πόλεις: η Λιον τον φιλοξενεί στα δημοτικά αίθουσα, Beaulieu sur Mer τον προσκαλεί στη έκθεση της Μοντέρνας Γλυπτικής σε πολλές εκδόσεις, και στο Charlieu ο M° Ottaviani υλοποιεί στο δημοτικό μουσείο ένα μούρλες των 10 x 20 μ και διεξάγει ένα θερινό γλυπτικό σεμινάριο προσκεκλημένος από το ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Ακόμη και η Κόστα Αζούρα αξιοποιεί το έργο του: Κάννες, Αντίβ, Βαλαύις, Biot, Le Luc, Sain Janet, Cap d’Ail βλέπουν συνεχή ατομικές εκθέσεις και η φημισμένη γκαλερί της Νίκαιας 'Quadrige' εκθέτει μόνιμα τα έργα του. Τα έργα του καλλιτέχνη έχουν παρουσιαστεί στις σχεδόν σε όλες τις ιταλικές πόλεις: από το περίφημο Θέατρο Rendano στη Cosenza, στην αίθουσα εκθέσεων Taormina, από το Palazzo Barberini στη Ρώμη, στη Γκαλεριά La Loggia στην Udine, από τη Galerie Percorsi d’arte στη Βενετία μέχρι τη Γκαλερία Le Muse στη Bari, και πολλές άλλες αξιοσημείωτες όπως το καζίνο της Sanremo και για επιπλέον οκτώ χρόνια σε πολλές πόλεις της Costa Smeralda στη Σαρδηνία. Η Ευρώπη πλέον έχει γίνει πεδίο περιορισμένο για τις προοπτικές του M° Ottaviani και η δραστηριότητά του φτάνει στην Αμερική. Τον καλεί επίσημα το New York University και τον φιλοξενεί με μια μεγάλη ατομική έκθεση. Ακολουθούν το Λος Άντζελες, η Laguna Beach και πολλές ακόμη. Το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό κεντρικό πυρηνικό κέντρο του κόσμου, το Fermilab του Σικάγο, τον προσκαλεί να εκτελέσει δημόσια ένα τεράστιο πανό διαστάσεων 2 μ. x 20 σε μια παράσταση με τίτλο «Simbiosi in Concerto», μια νέα ιδέα του: να συνδυάσει τη μουσική με τη ζωγραφική. Δύο ικανοί καλλιτέχνες, ένας πιανίστας και μια βιολιέρης συνοδεύουν τον Δάσκαλο Ottaviani εκτελώντας ένα κοντσέρτο κλασικής μουσικής.
Το Πριγκιπάτο του Μονακό τον φιλοξενεί επανειλημμένα για να εκτελέσει τις παραστάσεις του στο Μονακό και η περιοδεία συνεχίζεται και στην Ιταλία. Η Λιγουρία είναι η ιταλική περιφέρεια που καλεί επανειλημμένα τον Giuliano Ottaviani στις λαμπερές του πόλεις: Spotorno, Savona, Celle Ligure, Loano, Varazze και άλλες. Για τη σπουδαία συνεισφορά του στο χώρο της τέχνης, το 1991 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Francesco Cossiga τον διακρίνει με τον τίτλο του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το ευρύ του έργο περνά και στην νουμισματική και τη φιλολογία· εκτελεί με παραγγελία με medaglie για Τραπεζες και Ιδρύματα Θρησκευτικά, και για τα εκατοστήτης γέννησης του ποιητή Eugenio Montale δημιουργεί το σφραγιστικό για το Πολιτικό Τυπογραφείο της Ιταλίας. Από το 1997 ο M° Ottaviani αφιερώνει τον χρόνο του και τη σημαντική του δημιουργικότητα στον κοινωνικό χώρο: στη Βραζιλία, στο Σάο Πάολο, του δίνεται η ευκαιρία να διδάξει γλυπτική σε παιδιά του δρόμου, τους πικασάδορες, νέους που από τη φτώχεια τους γίνονται παραλήπτες παραβάσεων που τιμωρούνται από το τοπικό νόμο. Η ανάκτηση αυτών των παιδιών οδήγησε τις διάφορες τοπικές διοικήσεις να τιμήσουν το έργο του Ottaviani προσφέροντας την ευκαιρία να ιδρυθεί η Πρώτη Ακαδημία Ottaviani στη Βραζιλία. Η ίδια κίνηση θα ακολουθηθεί στο μέλλον και σε άλλες πόλεις της Βραζιλίας και, με μεγάλη πιθανότητα, και στην Ιταλία.
Το 1998 σημειώθηκε μια σημαντική στροφή για τη δραστηριότητα του Giuliano Ottaviani, νικητής διαγωνισμού διεθνών γλυπτών, είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα μαρμάρινο γλυπτό ύψους 5 μέτρων στην Κίνα, συγκεκριμένα στη Changchun, και ήταν ο πρώτος Ιταλός που είχε μόνιμη γλυπτική έκθεση σε μια κινεζική πλατεία. Μετά παρουσιάζεται στο World Art Museum China Millennium Monument με αφορμή το έτος της Ιταλίας στην Κίνα το 2006, όπου θα μείνουν μόνιμα 13 μεγάλα μνημειακά έργα στη συλλογή του Μουσείου. Η κινεζική περιοδεία συνεχίζεται στο Σανγκάη όπου η πόλη αποκτά πολλές έργα για τη δημόσια συλλογή. Μετά το Σανγκάη μεταβαίνει ξανά στην Βραζιλίας για την έκθεση του Μουσείου της πόλης του Σαλαβαδόρ.
Το βιογραφικό του βρίσκεται κατατεθειμένο στα αρχεία σε: Φλωρεντία, Kunstoriches Institut στη Φλωρεντία, Παρίσι, Beaubourg, Κέντρο Pompidour.
Είναι γραμμένος στη Γενική Εθνική Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης – Ρώμη.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ**
Τα αντικείμενα προς δημοπρασία στο Catawiki υπόκεινται σε συμβατικούς όρους για κάθε προσφορά. Εάν ένας αγοραστής δε λάβει την πληρωμή εντός τριών ημερών από τη λήξη της δημοπρασίας (ή άμεσα μέσω 'Αγορά τώρα'), το Catawiki μπορεί να προβεί σε ενέργειες στον λογαριασμό του. Συγκεκριμένα, μπορεί να αναστείλει τη δυνατότητα να κάνει προσφορές και να αγοράζει μέχρι την εξόφληση των οφειλομένων ποσών. Επιπλέον, η μη πληρωμή μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της πώλησης· σε ορισμένες περιπτώσεις, ο αγοραστής μπορεί να κληθεί να πληρώσει και το ποσό Προστασίας Αγορών. Μέχρι την αναστολή του Λογαριασμού Αγοραστή.

Σημειώνεται ότι, εάν ένας αγοραστής κερδίσει περισσότερα κομμάτια, θα χρειαστεί να εξοφλήσει την αποστολή για κάθε κομμάτι χωριστά προκειμένου να εξασφαλισθεί η ακεραιότητα του αποσταλλόμενου υλικού.