Tony Agostini (1916-1990) - Chaise Verte

Αυτή η ζωγραφιά σε λαδιές που χρησιμοποιεί έντονα χρώματα από τον Tony Agostini αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της διακριτικής εσωτερικής και ανθο-stilleven του, βαθιά ριζωμένο στην παράδοση της École de Paris.

- Καλλιτέχνης: Tony Peter Agostini (1916-1990)
- Υλικό: λάδι σε καμβά
- Διαστάσεις: 22 x 12 εκ. (χωρίς πλαίσιο); 39 x 29 εκ. (με πλαίσιο)
- Περίοδος: +/- 1960
- Υπογεγραμμένο: δεξιά κάτω και στην πίσω πλευρά του καμβά
- Πωλείται με πλαίσιο

Το προς πώληση έργο δεν είναι χαρακτικό, αλλά μοναδικό, πρωτότυπο, χειροποίητα ζωγραφισμένο σε λάδι. Οι νεκρές φύσεις με την καρέκλα των αγροτών (chaise rustique) ανήκουν στα πιο ζητούμενα και εμβληματικά θέματα στο σώμα έργου του Agostini. Αυτό δεν είναι μια «ενδιάμεση μελέτη», αλλά ένα πλήρες, αντιπροσωπευτικό έργο-κλειδί.

Κεντρικό σημείο αποτελεί μια κλασική, αγροτική ξύλινη καρέκλα με κάθισμα από ράδιο, πάνω στην οποία έχει τοποθετηθεί ένα γυάλινο μπολ με μπουκέτο λουλουδιών πλούσιο και θερμών αποχρώσεων. Ο Agostini δημιουργεί έντονο αντίθεση βάζοντας τις βαθιές, ζωντανές αποχρώσεις του τιρκουάζ και petrol blue της καρέκλας να συμπληρώνονται από τις ζεστές αποχρώσεις μελιού και τερακότας του ράγιου και των λουλουδιών. Το φόντο δομείται από αφηρημένες, κατακόρυφες λωρίδες σε σκούρες, μελαγχολικές αποχρώσεις, προκαλώντας έτσι στην κεντρική σύνθεση μαχητική προβολή προς τα εμπρός και δραματικό βάθος.

Τα λουλούδια απεικονίζονται με παχιές, αισθητές υφές βαψίματος (impasto). Αυτό δίνει στα ρόδα ή σε φούλιες ένα γλυπτικό, τρισδιάστατο υφή και μια ζωηρή δυναμική.

Βιογραφικό

Ο Tony Agostini (γεννημένος ως Antoine Sylvestre Agostini) υπήρξε εξέχων Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, μέλος της μετα-γαλλικής μεταπολεμικής καλλιτεχνικής κίνησης της École de Paris. Είναι γνωστός για τα δυνατά νεκρές φύσεις του και την ικανότητά του να μετατρέπει καθημερινά εσωτερικά σε εκφραστικές, πολυχρωματικές συνθέσεις.

Στην καλλιτεχνική συνοικία Μονμάρτρε γνώρισε σημαντικές φιγούρες όπως ο ζωγράφος Gen Paul και οι συγγραφείς Francis Carco και Marcel Aymé. Οι συναντήσεις αυτές τον ενέπνευσαν από το 1946 να αφιερώσει τη ζωή του εξ ολοκλήρου στην τέχνη.

Η ζωηρή χρωματική του γλώσσα επηρεάστηκε έντονα από τον γείτονά του Gen Paul. Για τον αυστηρό σχεδιασμό και τη σύνθεση, έβλεπε σταθερά προς τις αρχές του Paul Cézanne, συνδυασμένες με κυβιστικές παραμορφώσεις.

Στα πρώτα του χρόνια ζωγραφίζει κυρίως τη δυναμική των μαζών και τη νυχτερινή ζωή της πόλης του Παρισιού με μια σκούρα παλέτα. Αργότερα το έργο του φώτισε και η προσοχή μετατοπίστηκε σε τοπία, εργαστηριακούς εσωτερικούς χώρους και οικεία νεκρές φύσεις.

Από τις πρώτες εκθέσεις του το 1947 και 1948, εξέθεται τακτικά σε εξέχουσες γκαλερί όπως η Galerie Visconti (1951-1952) και η Galerie Charpentier (1957-1963) στο Παρίσι. Από το 1959 τράβηξε διεθνώς την προσοχή με ατομικές εκθέσεις σε Νέα Υόρκη και Σαν Φρανσίσκο. Ήταν μόνιμος παρουσιαστής σε κορυφαία ετήσια παρισινά σαλόνια, όπως το Salon des Peintres Témoins de leur Temps (από το 1953), τις επιδραστικές εκθέσεις της École de Paris στη Galerie Charpentier και το Salon des Tuileries (1957).

Τα έργα του Tony Agostini έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες κορυφαίες εθνικές και διεθνείς μουσειακές συλλογές: Musée d'Art Moderne de Paris, Stedelijk Museum στην Αμστερνταμ, Pinakothek der Moderne στο Μόναχο, Musée Fesch στην Κορσική, Musée Toulouse-Lautrec στο Albi, Γαλλία και το Musée Matisse στο Le Cateau-Cambrésis, Γαλλία.