Anton Kaestner - #352 - M - " Vanités ".

#352 - M - "Vanités".
Μονοθεματικό έργο, πρωτότυπη δουλειά του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο της Νορμανδίας.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglass 3mm.
Αυτό το έργο δεν είναι εκτύπωση. Αποτελεί ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, με γυαλιστερό αποτέλεσμα που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.
Διαφάνεια για τους Αγκινάρες.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κάδρα.
Αυτό το πίνακα παραδίδεται χωρίς κάδρα.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Σ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, την Ελβετία και το Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Γενεύη Ιανουαρίου 27.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακρινός μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, η επιρροή του οποίου φύτεψε τον σπόρο γι αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε κίτρινα σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με γοήτευσαν οι μη-εικονογραφικές ζωγραφιές και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανάκλασαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, την μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήρθε αμέσως.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διήγησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε από τη χώρα σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθένοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και αν πήγαινα, εμβάθυνα στη τοπική σκηνή τέχνης και επικοινώνησα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά τη έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής διαδικασίας για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρισκόμουν σε μεγάλη ικανοποίηση με τη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσω γνήσιων εμπειριών. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εταιρεία μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξαγωμένου Plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε πάει, για να βάλω μπροστά το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισματα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιαίρετες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανότατα θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και με φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία του being. Ούτε «βιαστική κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι ένα κυνήγι για τη «ζωή στη ρίζα της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο Γάλλος μάστορας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τον φωτισμό γυάλινης βιτρό, παραμένει σχεδόν πλήρως αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglass δίνει στο πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο δρα όπως ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω το παιχνίδι μεταξύ των «λεπτομερειών για κοντινό» και της «απόστασης για το σύνολο» να παροτρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν διεκδικώ ότι ξέρω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία διερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητες μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή χειροτεχνία, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτεί ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπε!»

Anton Kaestner