Anton Kaestner - #416 - L - " Therapy ".

#416 - L - " Puglia ".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Άντον Κάεστνερ, απευθείας από το ατελιέ στο Παρίσι.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγλάς πάχους 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο ζωγραφισμένο έργο με λαμπερή φινιρίστρα "glossy" παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης και αποτελεί μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 24,2 * 17,3 * 0,12 / cm 44 * 61,5 * 0,3 χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Μαύρο Ματ (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Άντον Κάεστνερ είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ομοσπονδιακή Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.


"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο εκλιπών παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, ο οποίος άσκησε την επιρροή που φύτεψε τον σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, δοκιμάζοντας αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια μεγέθους Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με ελκύει η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια κλίση για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου broadenεί η προοπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπουδήποτε πήγαινα, βυθιζόμουν στη τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, σιγά-σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Περί τα 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—a τρόπος να διαφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αντανακλάσουν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφότου συνταξιοδοήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα τη στουντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα πήρε αναγνώριση, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι προς το τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, από απόσταση από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι σε πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωτρεδιακού πλεξιγλάς, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας—ένα πράγμα που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -ό,τι πάει- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο για αποκάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που αντικατοπτρίζει τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: ευχαριστιέμαι όταν αναγνωρίζω «απαράβατες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φώτα.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά η εμπειρία της ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στο βαθύτερο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Αλέν Νταμασίo.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλέσει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγλάς δίνει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό βλέμμα» και «επόψη για ολόκληρο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωστρεφείς πορείες.
Δεν ισχυίζω ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός όσον αφορά όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία διερεύνησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, ώθηση να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να κατορθώσω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέ: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα».

Αντον Κάεστνερ.