Βέλγιο - Βαλίτσα τράντ αρτ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, 1ο Σύνταγμα Κυνηγών Αρδεννών AB-BL - Στρατιωτικός εξοπλισμός

Υπέροχη σιδερένια βαλίτσα / ξύλινο μπαούλο που ανήκε σε ένα λοχία του 1ου Συντάγματος Κυνηγών της Αρδεννίας, που ήταν θαλασσοδρόμο στην Αρλόν λίγο πριν από το ξεκίνημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν καταγωγής αυτής της πόλης.

Ο λοχίας ζωγράφισε και χάραξε τη βαλίτσα του με έναν απολύτως θεαματικό τρόπο, με το σχέδιο κεφαλής αγριόχοιρου που αντιστοιχεί απόλυτα στο σήμα του λαιμού και του φρυδιού.

Οι έρευνες σχετικά με τον συγκεκριμένο λοχία έμειναν ατελέσφορες σε μένα, αλλά όχι αδύνατες· πιθανότατα είχε αιχμαλωτιστεί στον πόλεμο και πέρασε 4 χρόνια σε ένα Stalag.

Μετράει 60 x 33 x 23 cm

Ένα εξαιρετικό κομμάτι για τον συλλέκτη στρατιωτικής μνήμης από το Βέλγιο ABL, AB-BL, αντίσταση, συνεργασία, μυστικός στρατός, όπως κράνη, μετάλλια, στολές κ.λπ.

Καλές προσφορές.


Ένα βασιλικό διάταγμα υπογράφει επίσημα τη δημιουργία τους στις 10 Μαρτίου 1933 με μετατροπή από τον 10ο γραμμικό, τότε η μόνη μονάδα σε φρουρά στην Αρδεννία· και γίνεται Συντάγμα του Κυνηγού Αρνεννίας[3]. Ο 10ος γραμμικός είχε σχηματιστεί το 1830 από Βέλγους στρατιώτες της δεύτερης μονάδας του ολλανδικού στρατού. Μετά την αντίσταση στη εκστρατεία των Δέκα Ημερών του 1831, παραμένοντας με όλη τη δυναμικότητά του, ο 10ος γραμμικός υπήρξε ένα από τα μεγάλα συντάγματα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, με την άμυνα της Ναμάρ, της Τερμοντ, του Γιούσρ και, κατά την επίθεση του 1918, με τις νίκες του Κορταμάρκ και Έσεν. Για να επιτραπεί στους κυνηγούς να επεμβαίνουν γρήγορα κατά μήκος των συνόρων έναντι μιας πολεμικής επίθεσης από την αντίπαλο μηχανοκίνητη, ο Ντεβέζε διαμοίρασε το συντάγμα των Κυνηγών Αρεννίας σε τρία διαμέρισματα με τις αντίστοιχες φρουρές τους: στη βασική του Αρλόν προστίθενται το Μπαστόν και το Βιελσάλμ, και ο Ντεβέζε επιχειρεί να μηχανοποιήσει το συνταγμα, οπότε οι κυνηγοί αρεννίας θα λάβουν αντιαρματικά κανόνια αυτοκινούμενα, φορτηγά για τους Ρεμάλτου και για τα πυροβόλα τους, αντικαθιστώντας τα άλογα. Οι δυνάμεις και τα οπλισμένα αυξάνονται, δημιουργείται μια κινητή πυροβολαρχία, καθώς και μοτοποδηλατικά τάγματα, ενώ η μονάδα προσθέτει υπηρεσίες και επιτελείο. Οι κυνηγοί αρεννίας αποκτούν ενδυμασία νέα, εμπνευσμένη τόσο από τους κυνηγούς των Άλπων όσο και από τους ιππικού· φορούν έτσι ένα θύρα, όπως και οι κυνηγοί των Άλπων, αλλά είναι πράσινο σε παραπομπή στο δάσος της Αρδεννίας. Ο συνταγμα becomes σώμα των Κυνηγών Αρεννίας με το βασιλικό διάταγμα της 8ης Νοεμβρίου 1934.

Το 1935 η αποστολή των Κυνηγών Αρεννίας, που τότε ήταν να τηρήσουν τα σύνορα μέχρι την άφιξη γαλλικών ενισχύσεων, περιορίζεται σε ενέργεια καθυστέρησης. Πράγματι, οι Γάλλοι είχαν δηλώσει ότι θα εγκαθιδρύσουν τη γραμμή άμυνας κατά του Ρήνου τους και δεν θα στείλουν στην Αρεννία μονάδες ιππικού, οι οποίες θα συντονιστούν με τους κυνηγούς αρεννίας για την αποστολή κάλυψης. Το πλαίσιο γίνεται αρνητικό για τους κυνηγούς αρεννίας. Με τη λήξη το 1936 της γαλλο-βελγικής στρατιωτικής συμφωνίας και την επ militarisation της Ρηνείας, οι Βέλγοι που επιστρέφουν στην ουδετερότητα παραιτούνται από το να υπερασπίζονται τα ανοιχτά τους σύνορα — κάτι που οδηγεί στη συνέχεια στην πτώση του υπουργού Άμυνας Ντεβέζ, ενός από τους κύριους πολιτικούς στηρίζοντες τους κυνηγούς αρεννίας — και κατ' εντολή του συμβούλου του βασιλιά, Ραούλ Βαν Οβερστράτεν, αποφασίζουν επίσης να παραιτηθούν από την άμυνα της Αρδεννίας. Αρχίζει συνεπώς η μετακίνηση των κυνηγών αρεννίας προς νέες στρατιωτικές κατοικίες βόρεια του ποταμού Μίζος. Οι δυνάμεις ελαφρά μειώνονται όταν η μονάδα μετονομάζεται, την 1η Ιουλίου 1937, σε Διαίρεση Κυνηγών Αρεννίας, τα τρία ανάμικτα διαμερίσματα των δύο λόχων γίνονται συντάγματα και ο Οργανισμός Πυροβολικού μετατρέπεται σε Συνταγμα Πυροβολικού Κυνηγών Αρεννίας σε τετράδες ομάδες. Η διαίρεση δεν θα είναι πλήρως μηχανοποιημένη καθώς τελικά οι λόχοι θα γίνουν κυκλωτικά. Η κρίση της Σουδητίας οδηγεί τον βασιλικό στρατό να διατηρήσει τα σύνορά του, και οι κυνηγοί αρεννίας διατηρούν τελικά τις φρουρές τους στην Αρδεννία, οι νέες εγκαταστάσεις που θα τους φιλοξενούσαν θα χρησιμοποιηθούν από τις μονάδες εφεδρείας μεταξύ άλλων.

Στ: Στο τέλος Αυγούστου του 1939, το Βέλγιο κινητοποιείται: οι δυνάμεις των Κυνηγών Αρεννίας πολλαπλασιάζονται επί πέντε, οι κληρωθέντες προέρχονται από την επαρχία του Λουξεμβούργου και το νοτιοανατολικό τμήμα των επαρχιών της Λιέγης και της Ναμάρ, από τέσσερα δώδεκα τάξεις ηλικίας (εφαρμοσμένοι εφεδροι προέρχονται έτσι από τον παλιό 10ο γραμμικό). Τρία νέα συντάγματα κυνηγών αρεννίας (4ο, 5ο και 6ο) ανέρχονται (στα καταλύματα Flawinne, Seilles και Antheit), αυτά τα συντάγματα εφεδρείας (από τις πιο παλιές τάξεις) σχηματίζονται από τα συντάγματα ενεργού θήκης. Οι έξι συντάγματα Κυνηγών Αρεννίας φτάνουν σε τρία τάγματα των τριών λοχιών.

Αρχικά, οι κυνηγοί αρεννίας αναπτύχθηκαν έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν έναν εχθρό που θα ερχόταν είτε από τη Γερμανία είτε από τη Γαλλία: τον Σεπτέμβριο, ενώ ο γερμανικός στρατός επιτίθεται στην Πολωνία, η κύρια απειλή που θεωρείται από τους Βέλγους είναι μια γαλλική επίθεση εναντίον της Γερμανίας μέσω του Βελγίου. Μετά την ολοκλήρωση της Πολωνίας, η ανάπτυξη των κυνηγών αρεννίας επαναξιολογείται. Στις 22 Νοεμβρίου, η 1η μεραρχία Κυνηγών Αρεννίας του στρατηγού Ντεσκάμ έχει δημιουργηθεί από τα τρία πρώτα συντάγματα, και η 2η μεραρχία Κυνηγών Αρεννίας του στρατηγού Λεϊ από τα τρία άλλα.

Η 1η DChA πρέπει να καθυστερήσει την προώθηση του εχθρού μέσα από τη Αρννία και να υποχωρήσει προς τα βορρά, μαζί με την 1η Ιππική Μεραρχία, σχηματίζοντας τη συγκρότηση Κ (του στρατηγού Κέγιαρτ). Στη 2η DChA, υπό τον 7ο στρατό, αποδίδεται η άμυνα του Μεούζ γύρω από τη Ναμάρ.

Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων του Αυγούστου του 1939, τα συντάγματα Κυνηγών Αρεννίας έχουν την εντολή να πολλαπλασιάσουν τα λάθη σε επιχείρηση, τόσο για παραπλάνηση των ξένων υπηρεσιών πληροφοριών σχετικά με τα σχέδια και την ποιότητα του βελγικού στρατού όσο και για να κρύψουν από τους κατοίκους του Βελγίου-Luxembourg το γεγονός ότι ένα μέρος της επικράτειας γύρω από το Αρλόν θα πρέπει να εκκενωθεί χωρίς μάχη.

Τον Ιανουάριο του 1940, το συνταγμένο πυροβολικού των Κυνηγών Αρεννίας, μηχανοποιημένο, μετονομάζεται σε 20ο σύνταγμα πυροβολικού, πριν αποσυρθεί στο τέλος Απριλίου από τους Κυνηγούς Αρεννίας για να τοποθετηθεί στην 7η μεραρχία πεζικού που ανταλλάζει μαζί του το 12ο σύνταγμα πυροβολικού, ιπποφορμικό και δύο από τις τέσσερις ομάδες του αποστέλλονται τελικά να υπερασπιστούν το Αμβέρσα στις 7 Μαΐου. Οι δύο ομάδες πυροβολικού τοποθετούνται βορειότερα του Μίζου, επομένως η 1η DChA δεν διαθέτει πυροβολικό. Τον Φεβρουάριο του 1940, οι μοτοσυκλετιστικές εταιρείες της 2ης DChA συνιστούν μια αυτόνομη μοτοποριακή μονάδα (με δύο μοτοσυκλετιστικές εταιρείες και μια μηχανή εξοπλισμού) υπό την εξουσία του 7ου σώματος, με αποστολή ιππικού. Τον Μάρτιο του 1940, δημιουργείται ο 7ος Σύνταγμα Κυνηγών Αρεννίας στο Ζεμπλουξ, αποκλειστικά για εκπαίδευση.