Miquel Torner de Semir (1938) - La mujer frutera

Υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω μέρος

Το έργο παρουσιάζεται καλά καμβανομένο σε πλαίσιο

Διαστάσεις έργου: 65 εκ. ύψος x 54 εκ. πλάτος

Διαστάσεις κάσας: 90 εκ. ύψος x 79 εκ. πλάτος

Καλής συντήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Ο Miquel Torner de Semir γεννιέται το 1938στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στο κάστρο Santa Pau της Garrotxa (Γκερόνα), αποτελώντας το τελευταίο άτομο που γεννήθηκε σε αυτήν τη συμβολική κατασκευή περιτριγυρισμένη από ηφαίστειους (στις μέρες μας ζει στο San Felíu de Guísols). Αυτή η συγκυρία σηματοδοτεί τον ρόλο του ως ζωγράφο. Άνθρωπος της παλιάς Καταλωνίας, ευφυής, πάντοτε έλκυε από τον Μεσαίωνα, τον ρωμανικό του Πυρήνα των Πυρηναίων και τους πρώιμους γιότικους. Η επίδραση της ιταλικής Αναγέννησης, ειδικά των ζωγράφων του Quattrocento όπως ο Fra Angélico ή ο Ραφαήλ, γίνεται αισθητή σε πολλούς γυναικείους πορτραίτους του Torner de Semir, όπως αυτό που απασχολεί. Ακριβώς αυτή η μίξη του αρχαίου με το νέο είναι που κατοχυρώνει την πρωτοτυπία του έργου του. Πιθανολογείται ότι το μεγαλύτερο υπόβαθρο του ήταν η γνώση του ρωμανικού και του γοτθικού. Οι φιγούρες του, συχνά περιγεγραμμένες με μια παχιά σκούρα γραμμή, μας παραπέμπουν σε γοτθικά βιτρό, φωτεινά, όμορφα αυτό καθ’ εαυτά. Μαθητής του τοιχογραφικού ζωγράφου και χαράκτη Ricard Marlet, μαθαίνει το τι είναι πιο σημαντικό για εκείνον, η πειθαρχία του σχεδίου. Με τον δάσκαλο Marlet γνωρίζει τον Μοντερνισμό και τον Καταλανικό Νουοκεντλισμό. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Sant Jordi της Βαρκελώνης και στη σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου θα επισκεφθεί το Μουσείο Πράντο και θα εμπνευστεί από τη ζωγραφική του Velázquez, επιλέγοντας να αναπαραστήσει τις meninas κατά τη γεύση του, με δικό του στυλ, με ζωηρές αποχρώσεις όπως ροζ και φουξία φωσφορίζουσα που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την έμφαση, τη μοντερνιά και τη φιλικότητα του καλλιτέχνη. Επιπλέον, αν εξετάσει κανείς προσεκτικά, μπορεί κανείς να βρει τη χρήση της τεχνικής του κολλάζ, όπου αποφασίζει να ενσωματώσει ένα κομμάτι υφάσματος, χαρτόνι ή ακόμη και μια μουσική παρτιτούρα.

Στο Παρίσι αρχίζει το έργο του όπως το ίδιο ονομάζει «ανάμεσα σε παλιό και νέο». Άρχισε να γιορτάζει ατομικές εκθέσεις στην Terrassa το 1968, ακολουθώντας και σε άλλες Καταλανικές πόλεις και στο Παρίσι (γκαλερί Espace και Boutique). Το έργο του ξεκίνησε με figurativismo μεσογειακό, καταλήγοντας σε αφαίρεση και επιστροφή σε μια μορφή μοντέρνας απεικόνισης. Θεωρείται, τελικά, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεσογειακής ζωγραφικής.

Όλες αυτές οι τάσεις δεν του ήταν άγνωστες, καθώς στη Βαρκελώνη είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το γκρουπ Dau al Set. Στο σχολείο Dau al Set βρίσκεται με καλλιτέχνες τόσο φημισμένους όπως o Tharrats, o Muxart ή o Tapies. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από τη χρήση ζωντανών και πλούσιων χρωμάτων. Το έργο του μπορεί να οριστεί με μια μόνο λέξη: ΖΩΗ. Έτσι η μοναδική δουλειά αυτού του Καταλανού ζωγράφου φημίζεται για το πλούσιο και υδραυλικό χρωματικό του τόνο, που ενώνεται με τις διάφορες ύλες που χρησιμοποιεί ως υλικό στήριξης, φέρνοντας ένα αποτέλεσμα εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής υψηλής χρωματικής ποιότητας και έντονης προσωπικότητας, καθιστώντας τον καλλιτέχνη δάσκαλο.

Το κλασικό και το νέο συγχωνεύονται κάτω από το πινέλο του Miquel Torner de Semir. Ο χρόνος διαλύεται, αποπνέεται. Η γραμμή διαχωρισμού του παρελθόντος και του παρόντος σβήνεται με τους πίνακές του, με τον τρόπο που σχεδιάζει πάνω σε καμβά. Ο Miquel καταφέρνει ό,τι ελάχιστοι πριν: να μιλά για το παρελθόν με τη φωνή του παρόντος. Η φωνή του: τα εικονισμά του. Το μέσο του: το πάθος. Το επίτευγμά του: ολόκληρη η δουλειά του.

Ο ζωγράφος από τη Γερουνδηνέ ταυτίζεται με τους αρχαίους, Giotto, την Ιταλική Αναγέννηση και με την ατυπική αναζήτηση των αφηρημένων ζωγράφων. Όλα αυτά αποτελούν την αφετηρία της ζωγραφικής του· τον απασχολεί εξίσου ή περισσότερο η τέχνη ως τέχνη, επιδιώκοντας να γίνει ένας ζωγράφος γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αλλά και ανοιχτός σε όλα τα καινούργια, στην συνεχώς αναζήτηση. Ένα ενδιαφέρον αντίθεση στη δουλειά του Miquel είναι ο τρόπος που παρουσιάζει πρόσωπα, μέρη και καταστάσεις παλαιών εποχών γραμμένα με μοντέρνες ζωγραφικές τεχνικές. Αυτός ο εξέχων Καταλανός ζωγράφος μπόρεσε να σπάσει τους κανόνες του χρόνου. Το πόσο άμεσα ο Miquel Torner de Semir ορίζει τις γραμμές και τα σχήματα, μερικές φορές φαίνεται απίστευτο ότι το έργο είναι καμβάς δύο διαστάσεων, καθώς από την πρώτη ματιά μοιάζει ότι η ζωγραφική είναι μάλλον μια άθροιση υφών ενός τρισδιάστατου κόσμου.

Μερικά από τα έργα του έχουν διακριτικό φουαβιστικό τόνο, με έντονη και εκφραστική παλέτα, σε αντίθεση με την ηρεμία και το κενό βλέμμα των προσώπων που καλεί τον παρατηρητή να βυθιστεί στο περιβάλλον του έργου και στη σκέψη του καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Torner de Semir έχει ένα δικό του χαρακτηριστικό στυλ βασισμένο στην απλότητα της απόδοσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες μορφές έχουν ήρεμες μορφές θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία της ψυχής. Η μορφή εξυπηρετεί τον Semir για να απαιτήσει τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες.

Σύμφωνα με τον Joan Lluís Montañé, Βαρκελωνέζος, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (AICA), ο διακεκριμένος Καταλανός ζωγράφος Torner de Semir, στην ευρύτατη του εικαστική του εργασία, «εστιάζει στη σύνθεση και τον χρώμα, γεννήτορας δημιουργιών ιδιαίτερα επεξεργασμένων, όπου φαίνεται η αποτύπωση της αποφασιστικότητας και της αντίθετης παλέτας χρωμάτων. Εκθέτει φιγούρες, τοπία και συνθέσεις που συνιστούν σαφές επίδειξη ακαδημαϊκής ζωγραφικής χωρίς να παραλείπει ορισμένες καινοτομίες μορφής και τεχνικής, όλα αυτά μέσα σε ένα ασυνήθιστο προσωπικό πλαστικό σφραγίσματος.»

Ο κριτικός τέχνης, Josep M. Cadena, λέει για τον Semir: «Ο ζωγράφος σημαδεύει με δυνατές και ακριβείς γραμμές τις σιλουέτες των κύριων στοιχείων κάθε σύνθεσης και χρησιμοποιεί βασικά και καθαρά χρώματα για να εκφράσει συναισθήματα. Όταν είναι δυνατόν, κάνει τον πίνακα εντός του πίνακα, και ακόμη προσπαθεί να τοποθετήσει στο υπόβαθρο ερμηνείες και αφηρημένα συμβολικά. Έτσι πετυχαίνει μια θετική σχέση ανάμεσα στις διάφορες μορφές έκφρασης που τον κινητοποιούν και η γλώσσα του είναι πλουσιότερη και πιο ελκυστική. Διαθέτει δικό του στυλ που βασίζεται στην απλότητα της απόδοσης μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη σύνθεση. Οι γυναικείες μορφές έχουν ήρεμες μορφές θρησκευτικής τέχνης και εκφράζουν την ηρεμία που πρέπει να υπακούει στις πραγματώσεις του πνεύματος. Η μορφή του υπηρετεί την απαίτηση για τάξη και ρυθμό στις ανθρώπινες ενέργειες, η ζωγραφική του είναι ηθική. Εκφράζει εύκολα θετικά συναισθήματα σε όσους γνωρίζουν το έργο του».

Για τον J. Llop S.: «Το σχέδιο, το βασικό, ισχυρό, ακριβές, επικεντρώνει το σχήμα, οριοθετεί τους χώρους στις μελετημένες συνθέσεις που μας παρουσιάζει ο Torner de Semir. Και έπειτα φτάνει το βλέμμα διαφορετικά, το φανταστικό, έρχονται τα όνειρα που ενώνουν με την πραγματικότητα που περιγράφει και ντύνει με χρωματισμό που ενώνει βασικά χρώματα, απαλά τόνους. Πρόκειται για ένα προσωπικό στυλ που ανακαλύπτει την άλλη πραγματικότητα του τοπίου, της μορφής. Εντυπωσιακή και συναρπαστική εργασία που καθηλώνει τον θεατή και τον οδηγεί στον δρόμο της φαντασίας».

Συμμορφωνόμενος με την αντίληψή του για τους πρωτόγονους, δεν ανησύχησε πολύ για την κοινωνική του προβολή προς τους δασκάλους του, που μερικές φορές ήταν ανώνυμοι, και παρότι τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες, έχει εκθέσει σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία· είναι δύσκολο να γίνει πλήρης συγκεντρωτική καταγραφή του βιογραφικού του. Σήμερα εκθέτει μόνιμα στη Galería Arcadia της Μαδρίτης.

Το 2003 επιλέγεται από το Μουσείο της Βασιλικής Οίκης (Museo de la Real Casa de la Moneda) για να εκδοθεί ένα έργο του σε σφραγίδα ταχυδρομείου και να συμμετάσχει στην έκθεση για τον XXV εορτασμό του Ισπανικού Συντάγματος. Στο μεταξύ, το Μουσείο της Real Casa de la Moneda στη Μαδρίτη οργάνωσε μια έκθεση με τα έργα του.

Τα έργα Torner έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλο αριθμό ευρωπαϊκών και ισπανικών πόλεων όπως: Παρίσι, Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη, Χάιντελμπεργκ, Έστρασμπουργκ, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Βαρκελώνη, Γερόνα, Βαλέντσια, Σεβίλλη, Pontevedra, Oviedo, κ.λπ. Ακολουθούν ορισμένες από τις σημαντικότερες εκθέσεις του Καταλανού καλλιτέχνη:

Μέγιστες εκθέσεις
Amics de les Arts. Terrassa - Μπαρτσελώνα.
Pinacoteca. Sabadell - Μπαρτσελώνα.
Sociéte des Artiste Independants. Παρίσι.
Grand Palais. Παρίσι.
Dan Art, Béziers-Γαλλία.
Galerie Espace. Παρίσι -Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Γαλλία.
Αντιπροσώπευση σε εκθέσεις του Cercle Espanyol. Dreux - Γαλλία.
Salon d’Automne. Clermont Ferrant - Γαλλία.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Παρίσι.
Sala Gavina. Palamós - Γιροντά.
Sala Clará, Olot-Μπαρτσελώνη.
Espai cultural Francolí-Μπαρτσελώνη.
Galerie Boutique. Παρίσι.Γαλλία.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Παρίσι.
L’Atelier. Platja d’Aro.Γιρόνα.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Ελβετία.
Galería Arcadia- Μαδρίτη.
Galería de arte Star. Colectiva.Μαδρίτη.
Galería 4 Cantons. Olot.Γιρόνα.
Galería Catalonia-Μπαρτσελώνη.
Galería Art 16. Olot.Γιρόνα.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Γαλλία.
Galería Campo u Campo. Βέλγιο.
Galería B.C.S. Strasbourg.Γαλλία.
Haus Arnold. Φρανκφούρτη Αμούην.Γερμανία.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Γερμανία.
Naumilenium. Μπαρτσελώνη.
Lart century art. Μπαρτσελώνη.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Μαδρίτη.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Γαλλία.
Εκθεση για τον Επετειακό εορτασμό των 25 ετών του Ισπανικού Συντάγματος. Μαδρίτη.
Sala Constanti Art, Reus. Μαζική έκθεση Χριστουγέννων, 2009-Ταρραγονία.