Ildebrando Monaci (1891-1987) - Veduta di Ischia

Ζωγραφική σε ελαιώδες χρώμα σε μασονίτη, υπογεγραμμένη από τον Ιλδεμπράντο Μονατσι (Νάπολι, 1891 – 1987), που απεικονίζει μια θαλάσσια θέα ακτογραμμής του νησιού Ίσκια, με σαφή τοπογραφικό αναφορικό στο Κάστρο Αραγωνέζο, αναγνωρίσιμο στη βραχώδη νησίδα στο πίσω αριστερά. Η γωνία λήψης, πιθανότατα ληφθείσα από ένα υψότερο σημείο κατά μήκος της ακτής, καθοδηγεί το βλέμμα μέσα από ένα μονοπάτι χωμάτινο που ανοίγει προς τη θάλασσα, πλαισιωμένο από πεύκα της Μεσογείου και από αυθόρμητη βλάστηση.

Η σύνθεση χτίζεται σε διαδοχικά επίπεδα: στο πρώτο πλάνο το εδάφος κινείται και υφίσταται υλικότητα, ζωντανεύεται από θερμές χρωματικές πινελιές· στη μέση μια πράσινη ζώνη διασχισμένη από κάθετους στοιχείους (κορμοί, πασσαλάκια και ένα φανάρι) που ρυθμίζουν το χώρο· στο βάθος η συμπαγής μάζα του πεύκης και, πέραν αυτού, η θαλάσσια ανοιχτή σφαίρα με το προφίλ του Κάστρου Αραγωνέζου που λειτουργεί ως σημείο εστίασης και ταυτότητας.

Η πινελιά ελευθερία, γεμάτη και δυναμική, με μια φωτιστική απόδοση που προτιμά τη ζωγραφιστή εντύπωση σε σχέση με τη λεπτομερή περιγραφή. Η παλέτα, κυριαρχούμενη από βαθιά πράσινα, γαλάζια και ώχρες, τονίζεται από θερμότερους τόνους που υποδηλώνουν αντανακλάσεις και ατμοσφαιρικούς κραδασμούς, σε γραμμή με μια ευαισθησία μακριά στην επίδραση ιμπρεσσιονιστικής μήτρας.

Έργο που μπορεί να ενταχθεί στην παράδοση του ιταλικού τοπίου του Εικοστού Κύκλου, όπου το δεδομένο πραγματικό — εδώ σαφώς αναγνωρίσιμο — ερμηνεύεται μέσω μιας gestual και συνθετικής ζωγραφικής, ικανής να αποδώσει την ατμόσφαιρα και το φως του τόπου περισσότερο από την αναλυτική περιγραφή του.

Ξύλινο πλαίσιο της εποχής ως φόρος τιμής, επομένως κάθε καταγγελία σχετικά με πιθανές ατέλειες δεν θα γίνει αποδεκτή