Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Σαμπτί ή Ουσαμπτί για τον Nanefer-senebek. Ύψος 11 εκ. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Shabti ή Ushabti για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: "Φώτισε τον Οσίρις του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένου από Ta-net-per-nebu, δικαιολογημένος"

- πιο όμορφο στα χέρια από τις εικόνες -

Αρχαια Αίγυπτος, 30ή δυναστεία, 378 - 341 π.Χ.

Φαιενς

Ύψος 11 εκ.

Κερδοφορία:
- Ιδιωτική συλλογή, BORDEAUX, Γαλλία. Κ. C., συλλογή. Αποκτήθηκε κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Αποκτήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό, 2026.

Κατάσταση: Πολύ καλή, ακέραιο, μόνο ένα κοψίμι στη γενειάδα, βλέπε φωτογραφίες.

Αυτή η φιγούρα ουσαβτί απεικονίζεται ως εργάτης που κρατά δύο αγκάθια για εργασία στα fields του Οσίρις στον άλλον κόσμο. Φοράει τρίχωρη κόμη που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διαθέτει γενειάδα τύπου Οσίρις που τελειώνει σε σφιχτή προεξοχή προς τα εμπρός. Μόνο τα χέρια, διασταυρωμένα πάνω στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερθέντα γεωργικά εργαλεία, ξεδιπλώνονται από το μούμι-φόρεμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Υπάρχει ένα μπλοκ ιερογλυφικών πάνω στο σώμα. "Φώτισε τον Οσίρις του Nanefer-senebek, γιο του Her-udja, γεννημένου από Ta-net-per-nebu, δικαιολογημένος". Το κομμάτι στηρίζεται σε μια μικρή βάση που το υψώνει.

Οι Ushabti κατασκευάζονταν από ένα αρχικό καλούπι με δύο καλούπια. Μόλις ενώνονταν τα δύο κομμάτια και αφαιρούνταν τα ακραία άκρα, και ενώ το υλικό ήταν ακόμη υγρό, οι λεπτομέρειες της εικόνας δαιµονάριζαν και σημεία στις οποίες θα χαράσσονταν τα ιερογλυφικά. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαβτι ήταν μοναδικό, ακόμη και αν προέρχονταν από το ίδιο καλούπι.

Oushabti, ένας όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντητές», ήταν φιγούρες που απευθείας αντιπροσώπευαν τον αποθανόντα. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους καθιερώθηκε ευρύτατα στη Νέα Βασιλεία. Ήταν μέρος των ταφικού καλού. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συνήθως χαρασσόταν στη φιγούρα, ή μια απλούστερη έκδοση με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών φιγούρων επέτρεπε στον ιδιοκτήτη να απολαύσει τη μεταθανάτια ζωή καθώς τα ουσαβτι λειτουργούσαν ως υποκατάστατο εργαζόμενου για τον ιδιοκτήτη στα πεδία του Αάρου, του Αιγυπτιακού παραδείσου, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα εργάζονταν γι' αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν τη διατροφή τους στον μετά θάνατον. Υπήρχαν 365 ουσαβτι τοποθετημένα σε ανάμεσα στα ταφικά αγαθά, ένα για κάθε μέρα του έτους. Συν με αυτά μπορεί να υπήρχαν 36 επίτροποι που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε ομάδα εργασίας που αποτελείτο από 10 εργάτες, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανότητα εξέγερσης στις τάξεις. Αυτές οι φιγούρες θα μπορούσαν να βρεθούν σε ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια ανεπίσημη ομαδοποίηση σε ένα σημείο κοντά στον σαρκοφάγο. Στα Ύστερες περίοδοι αυτές οι φιγούρες παρήχθησαν κατά κόρον. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε πιο συχνή στους τάφους της εποχής.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτής της ουσαβτί είναι φαϊενς, που αποτελείται από λεπτή άμμο συμπιεσμένη με ανθρακικό νάτριο και ανθρακικό νάτριο εξαγόμενα από νάττρο. Ψήθηκε στους 950 βαθμούς Κελσίου, το μείγμα δίνει φινίρισμα όμοιο με γυαλί με τα ανθρακικά να σχηματίζουν μια υάλινη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και κατά συνέπεια όχι ακριβή. Οι πράσινες και μπλε τόνοι επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού εξαγόμενα από μалахίτη ή αζουρίτη. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με οξείδιο του σιδήρου, οι έντονοι μπλε με κοβαλτ, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου του σιδήρου και μαγνησιακού οξειδίου με νερό. Ολα όσα χρειαζόταν ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες στο επιλεγμένο χρώμα με πινέλο πριν το κάψιμο.