Anton Kaestner - #464 - M - " Villerville #2 ".

#464 - M - " Villerville #2 ".
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο της Νορμανδίας.

Σπρέι ακρυλικό σε πλέξιγκλας 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο, ζωγραφισμένο σε πολλά στρώματα χρωμάτων και / ή σπρέι, με λαμπερό φινίρισμα "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, το οποίο είναι μοναδικό.
Διαφάνεια για το Pivoines.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 εκ. χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας μάρκας γερμανικής Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή για πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Μ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, ένας τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο γι' αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993, άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και μετά Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η αφηρημένη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσα εμφανής.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τη οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου κι αν πήγαινα, εμβάθησα στα τοπικά σκηνικά τέχνης και ακούμπησα τη δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά βραχοσφυρά κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή κρυφού διαλογισμού για μένα — ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα επιδίωκα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική γωνία και να αντλήσουν σκέψεις από τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας χώρο σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τα Νησιά της Ολλανδίας.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι σε πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωτεριωμένου πλεξιγκλάς, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματικές» — οτιδήποτε πάει για να βραχύνω τη λογική! — να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέφτιστικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι επιτέλους εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που ήχη με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι χαρούμενος όταν αναγνωρίζω «απαραίτητα ανορθώσιμα», δηλαδή αυτό που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φωτεινά.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «δάκρυ» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχύ φαγητό» ούτε «νοηματοποίηση / πνευματική κυριότητα», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός επιστημονικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί να προκαλέσει μερικές φορές τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς δίνει στον πίνακα δέρμα που λαμπυρίζει όπου μπορείς να διακρίνεις τη σιλουέτα σου, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διαλόγος φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω, ο διάλογος μεταξύ «λεπτομερειών για το κοντινό βλέμμα» και «απόσταση για το σύνολο», να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωστρεφείς διαδρομές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι κατέχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός όσον αφορά όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω όσα μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως έλεγαν ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα."

Anton Kaestner.