Gianfranco Zenerato - I AM NOT A MOUSE

ΙΔΑΝΙΚΟ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ
Περισσότεροι από 180 συλλέκτες έχουν αγοράσει τα έργα του Gianfranco Zenerato στο Catawiki.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΟΝΗ ΣΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΚΟ

198 Αντικείμενα πωλημένα - 100% Θετικό - 75 κριτικές

www.zenerato.com

Gianfranco Zenerato (Artist Professionista - Ιταλία)

• Ενεργός από το 1990, με πάνω από 600 συμμετοχές σε εθνικές και διεθνείς εκδηλώσεις τέχνης.
• Αναγνωρισμένος για την υψηλή ποιότητα των έργων, με πάνω από 500 βραβεία.
• Παρουσιάζεται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ιταλία, Ευρώπη, Αμερική και Ασία.
• Έχει εκθέσει πλάι σε δάσκαλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, κ.ά.
• Κριτικός από τους κυριότερους ιταλικούς κριτικούς.

Διεθνές Αρχείο-Πιστοποιητικό αυθεντικότητας - Φάκελος με τη διαδρομή του καλλιτέχνη
Μοναδικό έργο χειροποίητο ζωγραφισμένο - συνολικές διαστάσεις με πλαίσιο 38x33,5x5εκ. - ακρυλικό, μεταλλικά χρώματα, φωσφορίζοντα χρώματα - 2026
Έτοιμο για κρεμάσιμο - Εκπληκτικό Baroque πλαίσιο από ξύλο υψηλής ποιότητας χειροποίητο

I AM NOT A MOUSE
Το έργο διατυπώνει μια ταυτότητα-άρνηση: το αντικείμενο δηλώνει ότι δεν συμπίπτει με τη λειτουργία του. Το ποντίκι, εικονίδιο του περιβάλλοντος εργασίας, εξάγεται από τη ροή της λειτουργίας και μεταφράζεται σε σιωπηρή, σχεδόν λιθογραφική παρουσία, σημαδεμένη με μυτερές εγχαράξεις που προκαλούν μια ακατάληπτη γραφή.
Η γεωμετρική επιφάνεια από πίσω δεν είναι χώρος αλλά θραύσμα συστήματος: ένα περιβάλλον μετα-χρήσης, όπου η τεχνολογία επιβιώνει ως ίχνος. Το πλαίσιο, περιττό και διακοσμητικό, θεσμοποιεί τη συσκευή, την αρπάζει από την κατανάλωση και την αγιάζει ως εννοιολογικό κ relic.
Εδώ η ταυτότητα δεν καθορίζεται από τη χρησιμότητα αλλά από την αφαίρεση. «Δεν είμαι ποντίκι» γίνεται οντολογική διατύπωση: ό,τι ήταν διεπαφή γίνεται αίνιγμα.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΕ
Οι αποστολές προς χώρες εκτός ΕΕ είναι δυνατές, αλλά λόγω των πολύπλοκων γραφειοκρατικών διαδικασιών (διοικητικές εξουσιοδοτήσεις, τελωνειακές διασφαλίσεις, κ.λπ.), οι επιπλέον χρεώσεις προβλέπονται και ενσωματώνονται ήδη στα έξοδα αποστολής που αναφέρονται στην αγγελία.
Λόγω των ίδιων λόγων, οι χρόνοι παράδοσης μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από το κανονικό.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

GIANFRANCO ZENERATO (Artist Professionista - Ιταλία)

Ενεργός από το 1990, έχει ακολουθήσει ένα καλλιτεχνικό μονοπάτι που τον οδήγησε σε πάνω από 600 εκδηλώσεις τέχνης, λαμβάνοντας Εθνικές και Διεθνείς διακρίσεις για την ποιότητα των έργων του. Με περισσότερα από 500 βραβεία, οι δημιουργίες του πλουτίζουν δημόσιες και ιδιωτικές σημαντικές συλλογές σε Ιταλία, Ευρώπη, Αμερική και Ασία. Έχει εκθέσει πλάι σε δασκάλους όπως οι Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, κ.ά...

Προς το παρόν, συνεργάζεται με τον διακεκριμένο κριτικό τέχνης, τον Prof. Giammarco Puntelli.

Μερικές από τις αμέτρητες κριτικές από αναγνωρισμένους ειδικούς του κλάδου της τέχνης:

Ο Gianfranco Zenerato ανήκει σε εκείνη τη ροή καλλιτεχνών των δεκαετιών του 1970, σκληροί αγγελιοφόροι προς την δυτική κοινωνία. Ενώ ο Μιλανέζος Antonio Recalcati και ο Ρωμαίος Franco Mulas έδειχναν κοινωνικό θυμό, αντίθετα ο Zenerato φέρνει ένα τραγικό προειδοποιητικό μήνυμα, όπου η ήττα του ανθρώπου μπορεί να αποτελεί και το προοίμιο μιας κοσμικής σωτηρίας. Πρόκειται για μια πλούσια σε συμβολικούς σημασιολογικούς βαθμούς άποψη ενός σύγχρονου ζωγράφου, που με ταλέντο συνδυάζει έρευνα και πειραματισμό. (Paolo Levi)

Αντιλαμβανόμαστε από αυτή την εμβληματική εικόνα ένα είδος πρόσκλησης για μελέτη πάνω στην ομορφιά ενός νεκρού είδους, ενός άνθους και μιας νεαρής γυναίκας. Η κλασικότητα αυτών των σιωπηλών εικόνων διακόπτει την ατμόσφαιρα ενός γκρίζου κόσμου, του σύγχρονου, που μας απομακρύνει από το όνειρο. (Paolo Levi)

Σε αυτό το ανησυχητικό όσο και ρητό οπτικό μήνυμα, η συνομιλία ανάμεσα στην χρωματική απλότητα και την αρμονία των μορφών μαρτυρεί την εκφραστική ένταση και την τεχνική ικανότητα ενός σοφού καλλιτέχνη. Ενδιαφέρουσα και καινοτόμος η συνύφανση λουλουδιών, φρούτων και τεχνολογικών αντικειμένων της εποχής. (Stefania Bison)

Ο Gianfranco Zenerato επεξεργάζεται σημασιολογικές αφήγησεις που αποκαλύπτουν, βήμα-βήμα, αμέτρητες πιθανότητες ενός γόνιμου φανταστικού κόσμου, οργανωμένες σύμφωνα με ακολουθίες της σκέψης του. Οι φανταστικές του δομές θα μπορούσαν, συνεπώς, να συγχύσουν την κριτική κρίση ορίζοντας τον ως σουρεαλιστή. Αυτό δεν είναι σωστό, καθώς δεν προτείνει μια παράλογη και μη ρεαλιστική φαντασία, αλλά αντίθετα ζωγραφίζει μια πραγματικότητα οικεία σε εμάς, με σκοπό μια επικοινωνιακή και υψηλά συμβολική σημασία. (Sandro Serradifalco)

Αυτό το ζωγραφικό έργο του Gianfranco Zenerato είναι τεχνικά καλά δομημένο, λεπτομερώς και πλούσια διαρθρωμένο, και προτείνει την πραγματικότητα που χτίζεται από το νου ενός οραματιστή. Τα έργα του έχουν έντονο σκηνικό χαρακτήρα και σε όσους εμβαθύνουν σε αυτά τα μηνύματα μένει να αποκρυπτογραφήσουν ποια σημασία έχει αποδώσει ο δημιουργός του. Πραγματικά παίζει με σύμβολα και υπαινιγμούς και διασκεδάζει να μπερδεύει τους interpretative συντεταγμένες ενός ενδεχόμενου πλοκής ενός κρυμμένου μύθου. (S. Russo)

Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε μια άριστη ιδέα, μετασχηματισμένη με τεράστια ικανότητα σε αυτό που αποτελεί μια εικόνα αναμονής, όπου ο μοντέρνος κόσμος συναντά έναν χρόνο που δεν υπάρχει πια για να ξαναβρούμε τα συναισθήματα... (Giammarco Puntelli)

Ο καλλιτέχνης εστιάζει στην υπέρβαση και στην διασταύρωση των ειδών, σε μια ερευνά αφαιρετική και μεταφορική έντονη στους χαρακτήρες και τα χρώματα. Με λαμπρή διανοητική διόραση ενοποιεί το παρελθόν (νεκρή φύση), το παρόν (τη γυναικεία εικόνα) και το μέλλον (τον συμβολισμό, την κρυπτική γραφή ...) έτσι ώστε το έργο να γίνεται ένα καλλιτεχνικό αλλά και λογοτεχνικό και μετα-ναρατικό πρότυπο. Πατά τον ζωγράφο να εντοπίσει ένα νέο οπτικό σύμπαν, να εξερευνήσει τα όρια της παραδοσιακής εικονογραφίας για να αποδείξει πόσο η ζωγραφική σήμερα — μέσα από τον πολύ θόρυβο — παραμένει μια πρωτότυπη τεχνική. Η δημιουργικότητα του καλλιτέχνη τότε επιβεβαιώνεται — και χάρη στις ζωντανές χρωματικές αποχρώσεις — ότι η προσέγγιση που σχετίζεται με το είδος εξακολουθεί να έχει δικαίωμα ύπαρξης στη ζωγραφική του 21ου αιώνα.

Η ζωγραφική του Gianfranco Zenerato μας οδηγεί σε μια όραση της πραγματικότητας που λειτουργεί σε τρία επίπεδα. Είναι ένα ταξίδι στον χρόνο που επιχειρούμε με τον καλλιτέχνη, ο οποίος μέσα από διάφορες πειραματικές μεθόδους έχει τοποθετήσει την όρασή του σε ένα παρόν που «κοιτάζει» το παρελθόν ως έναν ιδεατό κόσμο, αλλά πλέον χαμένος, και σε ένα μέλλον γεμάτο τεχνητές και τεχνολογικές επιμείξεις. Είναι μια προειδοποίηση και μια προειδοποιητική σημείωση το μήνυμα που διαφαίνεται από τα στοιχεία που τοποθετούνται στον καμβά γύρω από την οπτική του συνόλου. Το «τύμπανο» που εντοπίζουμε ως σταθερό στοιχείο μάς λέει «προσοχή», ο χρόνος τελειώνει, και η ισχυρή πρόσκληση φυσικών στοιχείων στη μπροστινή θέση, μολυσμένα από αντικείμενα του τεχνολογικού κόσμου (το ποντίκι, το CD ή το ξυπνητήρι) τονίζουν πόσο σημαντικό είναι να μη σπάσει ο δεσμός με το παρελθόν, με έναν κόσμο όπου η φύση κυριαρχούσε.
Το γυναικείο στοιχείο, τοποθετημένο στο χρονικό επίπεδο του παρόντος, αντιπροσωπεύει το αρχέτυπο της μητέρας-Γης τοποθετημένο στη γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.
Ο Gianfranco, σαν Οδυσσέας, ταξιδεύει σε αυτή τη διασταση χρόνου, αναζητώντας τις δυνάμεις που μας στηρίζουν και μας διαμορφώνουν, αλλάζουν ή κυβερνούν τη μοίρα μας. Ω θρίαμβος προς το μέλλον, ο άνθρωπος-καλλιτέχνης αντιμετωπίζει το ταξίδι με δύναμη και αποφασιστικότητα, αλλά στη συνέχεια συνειδητοποιεί τη δική του αδυναμία μπροστά στην πολυπλοκότητα ενός κόσμου που δημιούργησε, τον τεχνολογικό κόσμο, που του ξεφεύγει και αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέψει από πού ξεκίνησε. Ετσι επιστρέφει ο κύκλος, όπου το ταξίδι είναι αυτή η αιώνια κλήση στη ζωή και στον θάνατο. Θα πρέπει να επιστρέψουμε στο σημείο εκκίνησης για να βρούμε τον εαυτό μας και η γυναικεία φιγούρα γίνεται σύμβολο αυτού που μας επιτρέπει να αναγεννηθούμε.
Οι λέξεις «αναχώρηση» και «γέννηση» περιέχουν και οι δύο την έννοια της διάκρισης και της απόστασης και σε κάθε ταξίδι που πραγματοποιεί ο Gianfranco Zenerato υπάρχει αυτή η χρονική κυκλικότητα, η αναχώρηση και μετά η επιστροφή. Όταν κοιτάμε το μέλλον, δεν μας μένει παρά να γυρίσουμε το βλέμμα στο παρελθόν για να μη χάσουμε τις ρίζες μας, για να μην αποξενιστούμε από τον τεχνολογικό και μετα-τεχνολογικό κόσμο.
Κάθε ταξίδι βάζει σε ισότητα τη λογική και τα συναισθήματα, εγείρει αμφιβολίες και φόβους, οι χρόνοι της καθημερινότητας διαστρέφονται και αποδίδουν διαφορετικά νοήματα.
Το να προχωρήσεις προς το μέλλον γίνεται πρόκληση, αποτυπωμένη στο γύναικο βλέμμα, αλλά και κίνδυνος γιατί πρόκειται σχεδόν για απώλεια ταυτότητας. Αυτή η φυγή σημαίνει απομάκρυνση από τον «παλιό εαυτό» και συνήθειες, ρόλοι και βεβαιώσεις. Η φυγή είναι πάντως ελευθερία και ακόμα κι αν αυτή περιορίζεται γιατί προσεγγίζουμε το άγνωστο, καταφέρνει να βάλει σε τάξη το παρελθόν. Η προοπτική σε κίνηση γίνεται κεφαλικό κύστη και κεντροφυγής, η ροή της εξάπλωσης αποτελεί την κατεύθυνση προς τα εμπρός, ενώ το κέντρο της συστολής είναι η κατεύθυνση από την οποία προερχόμαστε και στις γκαλερί του Zenerato νιώθεις αυτή τη αίσθηση προέλευσης από έναν τόπο και κατεύθυνση προς έναν άλλο. Στο κέντρο η γυναικεία φιγούρα ως σημείο αναφοράς: είναι η συνείδηση του καλλιτέχνη, η καρδιά του πορείιν, με τους ρυθμούς, τους θορύβους, τους χρόνους, τις δυσκολίες, τις ανακαλύψεις και τα συναισθήματα του.
Το χρονικό επίπεδο του μέλλοντος που αντιπροσωπεύει την άφιξη είναι, σε ορισμένα έργα, αποϊεροποιημένο, και η γυναικεία φιγούρα είναι σχεδόν κλονισμένη επειδή ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του σε έναν τέτοιο ρόλο: είναι σαν να ήταν μια απώλεια ταυτότητας μια μελαγχολική αποδοχή της απώλειας σύνδεσης με το παρελθόν και ακόμα και τα στοιχεία των νεκρών φύσεων γίνονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, σχεδόν παρόντα ή υπερτιμημένα από τεχνολογικά στοιχεία.
Τότε γίνεται κρίσιμο να προστατευθούμε από αυτό το μέλλον, που προχωρεί με κίνδυνο και σχεδόν αδιαχείριστο, και να καταφύγουμε σε κάτι γνώριμο και παλιό όπου και «οι ψευδαισθήσεις είναι πραγματικές».
Με τον Gianfranco Zenerato έχουμε πραγματικά τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε μέσα από όνειρα, σήματα και σύμβολα, όπου ο καθένας από εμάς θα δει τον εαυτό του αντικατοπτρισμένο σε έναν καθρέφτη. Το να φύγεις μαζί του θα σημαίνει να σκοτεινιάσεις στιγμιαία αυτά τα καθρέπτες, ενώ περιμένεις να ανακαλύψεις μια διαφορετική εικόνα του εαυτού σου. Ίσως θα βρούμε τη δική μας ουσία, θα συνειδητοποιήσουμε τη σχετικότητα των αξιών και των οπτικών γωνιών που έχουμε ο καθένας. Μπορεί να χαθούμε και να βρούμε τον εαυτό μας ξανά, συνειδητοποιώντας μια φύση, ένα πεπρωμένο, μια κοινή ταυτότητα. (Gaetana Foletto)

Ο καλλιτέχνης, ξεκινώντας από τον κλασικό παρελθοντισμό με μια γλώσσα προ-αφαιρετικής εικονικότητας, στο υπόβαθρο του εσωτερικού ιστορικοποιημένου Κοσμικού, κινεί τον κινητό δείκτη της συνείδησής του ανάπτυξης μέχρι τις ακρότατες εσχάτες του παρόντος, υποτασσόμενος στην ευφυή τεχνική του στην ενέργεια του ονείρου, του σημείου, του συμβόλου και κυρίως του χρώματος, πλούσιο σε φωτεινότητα και σε τονικό καθαρισμό, προκειμένου να αλληλεπιδράσει με το σημερινό, ακόμη και τεχνολογικό, παρόν. Η μοντερνότητά του είναι γνήσια ψυχολογική και εκφραστική απεικόνιση της εκρηκτικής δύναμης της εσωτερικής του φόρτισης, μεταβλητές της μετα-αναγεννησιακής τιμωρίας της τέλος του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα... με υπερρεαλιστικές προοπτικές... και σύγχρονη ψυχολογία εκπορευόμενη από μετα-αναγέννηση (Rembrandt...). Ο Zenerato έχει δημιουργικές δυνατότητες ευρέως ιστορικού φάσματος, συνδυάζοντάς τες ποιητικά, συνθέτοντας, αναβιώνοντας την καντράνα της ποίησης της ψυχής στις συντεταγμένες της ιστορίας της τέχνης σε παγκόσμιους αξόνες, και σε ρυθμό στην κλίση της απέραντης φανταστικής εξέλιξης, μέσω του υπερρεαλισμού των ονείρων του, ένα ανοιχτό παράθυρο σε συνδυασμό με τη λογική, διαλεγόμενο με το παρόν. Συζητώντας με το παρόν. (Prof. Alfredo Pasolino)

Πολύ ενδιαφέρουσα η έρευνά του: η εικονογραφία επιτυγχάνει θεαματικά εφέ σε έναν χώρο όπου δονεί μια συμβολική συχνότητα, ανατεθειμένη κατά περίπτωση στο όνειρο, τον μύθο ή στην καθημερινή πραγματικότητα, πολλά όμως αρμονικά συντονισμένα με μια υπέροχη χρωματική παιχνίδισμα.

Ο Καλλιτέχνης της ακρίβειας και της μοντερνότητας
Επιμέλεια Francesco Cairone

Οι πιο πρωτότυπες επιρροές δεν είναι πρωτότυπες επειδή προωθούν το νέο, αλλά επειδή εκθέτουν όσα έχουν να πουν με τέτοιο τρόπο που να φαίνεται ότι δεν έχει ποτέ ξαναειπωθεί.
(Γκότфт)

Αποδεδειγμένα πρέπει να ξεκινήσει κανείς από τη δυναμική φράση του Goethe για να μιλήσει για τον πλούσιο και καινοτόμο πίνακα του καλλιτέχνη Gianfranco Zenerato, και αυτό διότι μέσω αυτής της απλής φράσης αφηγείται μια μεγάλη αλήθεια, ότι πια στη ζωγραφική έχει γίνει τα πάντα και σήμερα ο καλλιτέχνης που προσπαθεί να κατακτήσει την προσωπική του ταυτότητα, χωρίς να επηρεάζεται από τις ρεύματα και τους Δασκάλους του παρελθόντος, πρέπει να υπερβεί τεράστια εμπόδια γιατί όπως υποστήριζε και ο Giorgio Morandi “Ξανά στον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα ή πολύ λίγο”, και επομένως για να είναι κανείς αυθεντικός θα πρέπει να ζωγραφίζει έχοντας υπόψη τις κοινωνικές, τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.

Λέγεται ότι η τέχνη ανήκει σε όλους αλλά δεν είναι για όλους, ο καθένας έχει το δικαίωμα να συγκινείται ενώπιον ενός αριστουργήματος, αλλά η ζωγραφική και η δημιουργία είναι δώρο που ο Θεός έδωσε μόνο σε λίγους εκλεκτούς, που ικανοί να δουν αυτό που οι άλλοι συχνά δεν αντιλαμβάνονται, καταφέρνουν να μετατρέψουν τα συναισθήματα που προέρχονται από τα μικρά πράγματα, από μια κίνηση, από μια χάϊδεψη, από μια ματιά, σε ζωντανές αποχρώσεις που χρωματίζουν τη μονόχρωμη πανοπλία του κόσμου γύρω μας.
Μεταξύ αυτών των τυχερών ομολογουμένως οφείλει κανείς να συμπεριλάβει τον Δάσκαλο Zenerato, καλλιτέχνη ταλαντούχο όπως λίγοι, που κάνει της λεπτομέρειας, της ακρίβειας και της φαντασίας ένα καλλιτεχνικό στυλ που αν και επανέρχεται στη μνήμη παλαιότερων Δασκάλων, αποδεικνύοντας ότι ο καλλιτέχνης έχει εκμεταλλευτεί τα μαθήματα της ωραίας ζωγραφικής, κλέβοντας από τους μεγάλους μια άψογη τεχνική, παρουσιάζει μια μοναδικότητα και μια ορατή προσωπικότητα που διακρίνεται σε αυτή τη διακριτική μοντέρνα πινελιά που βρίσκεται σε κάθε μεμονωμένο έργο, καθιστώντας τον μια άσπρη μύγα στο εθνικό καλλιτεχνικό τοπίο.
Διάφορα νεαρά λουλούδια και ώριμα, πλούσια φρούτα, που ακουμπούν σε ψηλά μαρμάρινα τοίχους φθαρμένους από τον καιρό και συχνά γεμάτους ερωτικά σχέδια δύο νέων εραστών, διαπλέκονται με αντικείμενα της σύγχρονης καθημερινότητας, όπως ένα CD-ROM, ένα ποντίκι, μια σπατουλοκάρφα, που γίνονται σύμβολα σύνδεσης ανάμεσα σε παρελθόν, παρόν και μέλλον. Το περιβάλλον τοπίο, συνήθως σε ώρα σούρουπας καθώς η πράσινη ρίγα χαιρετά τον ήλιο και καλωσορίζει τη σελήνη, αναδεικνύει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση αυτό που ο Zenerato εξορκίζει πάνω στα μαρμάρινα τραπέζια στο προσκήνιο, όπου ξεχωρίζει ένα χρώμα όλο και πιο ζωντανό που κινείται από κόκκινο σε κίτρινο, σε πράσινο, και σε όλες τις θερμότερες αποχρώσεις του φάσματος.
Και το ουράνιο τόξο φαίνεται να υπερκεράζει τη σταδιοδρομία του νεαρού αυτού ταλαντούχου καλλιτέχνη, συγγραφέα της τέχνης, γιατί δημιουργεί ένα στυλ αρχικά ποιητικό και μετά ζωγραφικό, με το οποίο καταφέρνει να αποδώσει ό,τι νιώθει φιλτράροντας τις ασχήμιες και τις αρνητικότητες που φέρνει ο κόσμος μας.

Έχουν γράψει γι’ αυτόν ή κρίνουν τα έργα του:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall’olio, Franco Brescianini , Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino κ.ά...

Έχει συνεργαστεί με τα ακόλουθα γκαλερί:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler