Άγαλμα του Σεφ - Αμπομέι - Μπενίν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Πύλινη γλυπτή φιγούρα ενός ηγέτη του βασιλείου Αμπομέι στο Μπενίν, σε στυλ γλυπτικής του Yesufu Asogba.
Όπως σε πολλά αφρικανικά βασίλεια, ο βασιλιάς θεωρείται ιερό ον. Η ύπαρξή του εμπνέεται από κοσμικές ενέργειες, συχνά αντιλαμβανόμενες ως προελεύσης θεία, αφού οι δυναστείες συνδέουν συχνά τη γραμμή της βασιλείας με έναν ιδρυτικό πρόγονο θεϊκό. Διασφαλιστής της ευημερίας του βασιλείου, της ευημερίας των υπηκόων του και της ισορροπίας του κόσμου, κατέχει κεντρική θέση στην πολιτική και πνευματική οργάνωση.
Ο μοναρχικός κρατούσε τα μέσα επιβίωσης και την άνεση των μεγάλων οικογενειών της αυλής των τεχντών, τους παρείχε στέγαση, γη προς καλλιέργεια, εργατικό δυναμικό, συζύγους καθώς και τακτικά δώρα που συνιστούσαν την κύρια πηγή εσόδων τους. Ως αντάλλαγμα, τα έργα που παρήγαγαν αυτοί οι καλλιτέχνες έπρεπε να προκαλούν συναίσθημα και να παράγουν ένα αποτελεσματικό συμβολικό αποτέλεσμα, τόσο στους ιδιωτικούς χώρους όσο και κατά την παρουσίασή τους στην αυλή ή κατά τα επίσημα τελετουργικά.
Οι καλλιτέχνες συνήθως θεωρούνταν ως τα . Ωστόσο, υπήρχαν ορισμένες εξαιρέσεις: ο Yémadjé συγχωνευόταν με μια σύζυγο του βασιλιά, ενώ ο Hountondji αναγνωριζόταν ως ο αδερφός του, φέρνοντας τον τίτλο ahononvi. Στο Αμπομέι, αν και το άτομο της βασιλικής τάξης παραμένει στο επίκεντρο της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής, ο καλλιτέχνης διαδραματίζει βασικό ρόλο εξασφαλίζοντας τον σύνδεσμο μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών που συνιστούν το βασίλειο.
Οι βασιλικοί εργαστήρια συγκέντρωναν καλλιτέχνες από διάφορες κοινότητες, ιδίως φον, μαϊ, μπαρίμπα, χαούσα και ναγο-γιουρούμπα. Οι Ναγο-Γιορούμπα, των οποίων οι αντιπρόσωποι της πρώτης γενιάς ήταν συχνά αιχμάλωτοι πολέμου, διέκριναν ιδιαίτερα στη ξυλογλυπτική, μερικές φορές και στην ελεφαντόδοντο, καθώς και στην τέχνη της ορολογίας. Οι γλύπτες ναγο υλοποιούσαν ιδιαίτερα τους στύλους των βασιλικών παλατιών και τα μαντεία εργαλεία του Fa.