Μπαστούνι - Ξύλο και κόκαλο

Μπαστούνι για περπάτημα αντίκα με επικαλυμμένες κεφαλές από κέρατο σε στρώσεις (συχνά ονομάζεται μπαστούνι με δακτυλίδια από κέρατο ή μπαστούνι με διαδοχικούς δίσκους). Κατασκευασμένο χρησιμοποιώντας εκατοντάδες λεπτούς μεμονωμένους δίσκους από σκούρο κέρατο (συνήθως βούβαλο ή βοϊδονό) εναλλαγμένους με διαχωριστικά πιο ανοιχτά από οστό, κέρατο ανοιχτόχρωμο ή κοχύλι. Οι μεμονωμένες δισκολίδες βιδώνονται υπό πίεση πάνω σε μια μακριά άτρακτο από ατσάλι με σπείρωμα που διαπερνά ολόκληρο το μήκος του μπαστουνιού, εξασφαλίζοντας δομική αντοχή. Αφού στερεωθούν καλά στον άξονα, ολόκληρο το σύνολο τυπώθηκε/μηχανουργήθηκε με τόρνο, σμιλεύτηκε προσεκτικά για να αποκτήσει ένα μπαστούνι με καμπυλωτή λαβή χωρίς αρμούς και γυαλίστηκε μέχρι να επιτευχθεί λεία επιφάνεια. Αυτά τα μοντέλα ήταν δημοφιλή στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα (εποχή Βικτωριανής και Έντουαρντικής) ως διακοσμητικά μπαστούνια περπατήματος και αντικείμενα λαϊκής τέχνης. Ολόκληρο το μήκος του μπαστουνιού, συμπεριλαμβανομένης της καμπυλωτής λαβής, κατασκευάζεται περνώντας πάνω από μια μακριά σιδερένια βίδα/άτρακτο, πάνω στην οποία φιλοξενούνται εκατοντάδες λεπτοί δίσκοι (κυκλίδια) από κέρατο. Οι διαφορετικά παχείς δίσκοι κατά μήκος της άτρακτου δείχνουν ότι κόπηκαν και ετοιμάστηκαν ατομικά από κομμάτια κέρατο, αντί να παραχθούν εργοστασιακά σε ομοιόμορφα μεγέθη. Ο εξάγωνος μεταλλικός συνδετήρας ορατός, βιδωμένος πάνω στη κεντρική άτρακτο από ατσάλι, φαίνεται σαφώς στο άκρο της καμπύλης. Το σφίξιμο αυτού του δακτυλίου υπό τεράστια πίεση κατάφερε να ενωθούν οι εκατοντάδες κυκλίδες από κέρατο, σχηματίζοντας έναν άξονα στέρεο και στιβαρό. Ο τελικός δίσκος από κέρατο εμφανίζει εμφανείς ρωγμές, απώλεια υλικού και μικρές ρωγμές ακριβώς γύρω από τον κόμβο. Δεδομένου ότι το φυσικό κέρατο χάνει υγρασία και συστέλλεται με τα χρόνια, τείνει να αποσπάται από τα μεταλλικά μέρη, προκαλώντας μικρές ρωγμές σε αυτά τα σημεία υψηλής συμπίεσης. Μέγεθος: μήκος 88 εκ.