Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Shabti. ύψος 11 εκ. Τριακοστή δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Shabti ή Ushabti

- πιο ωραίο στα χέρια παρά στις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ή δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Φαιάνς

Ύψος 11 εκ

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, ΗΠΑ. Από τις δημοπρασίες Froma J. L. Malter, 2005-2006.

Κατάσταση: Καλή, βλέπε φωτογραφίες.

Αυτό το ειδώλιο Ushabti αποδίδεται ως εργάτης που κρατά δύο άροτρα για την εργασία στα χωράφια του Όσιρι στον Μετάνθρωπο. Φοράει φθόγκο με τριτριπλό καπέλο που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διακρίνεται με γενειάδα τύπου Όσιρι, που τελειώνει σε έντονο προς τα εμπρός σλικ. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερόμενα γεωργικά εργαλεία, ξεχωρίζουν από το μούμια μορφή σεντσιού που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Ushabti κατασκευάζονταν από ένα αρχικό καλούπι δύο μερών. Αφού ενώνονταν τα δύο κομμάτια και αφαιρούνταν οι τραχιές άκρες, και ενώ το υλικό ήταν ακόμα υγρό, τα λεπτομέρεια της εικόνας διορθώνονταν και μαρκάρονταν οι κολόνες πάνω στις οποίες θα χαράσσονταν οι ιερογλυφικοί χαρακτήρες. Αυτό σήμαινε ότι κάθε Ushabti ήταν μοναδικό, παρότι προέρχονταν από το ίδιο καλούπι.

Ushabti, όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντητές», ήταν μορφές που απεικόνιζαν άμεσα τον αποθανόντα πρόσωπο. Εμφανίστηκαν στον Μέσο Βασίλειο και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νουβ Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των ταφικών αγαθών. Το Έγκλειστο Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συχνά ήταν γραμμένο πάνω στο ειδώλιο, ή μια απλούστερη εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών μορφών επέτρεπε στον κάτοχο να απολαύσει τη μεταθανάτια ζωή, καθώς τα Ushabti λειτούργησαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον κάτοχο στα χωράφια του Αάουρ, τον αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των μορφών θα δούλευαν γι’ αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν τη συντήρησή τους στον Μετά θάνατον. Υπήρχαν 365 Ushabti τοποθετημένα ανάμεσα στα ταφικά αγαθά, ένα για κάθε μέρα του έτους. Μαζί με αυτά μπορεί να υπήρχαν 36 επιβλέποντες που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε ομάδα εργασίας που consisted από 10 εργαζόμενους, και έτσι να αποφεύγεται η πιθανότητα εξέγερσης στις σειρές. Αυτές οι μορφές μπορούσαν να βρεθούν σε ειδικό ξύλινο κουτί ή να τοποθετηθούν σε μια ανεπίσημη ομαδοποίηση σε ένα μέρος κοντά στον σάκο. Στο Αργότερο περίοδο, αυτές οι μορφές παρήχθησαν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε συχνότερη στους τάφους της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτού του Ushabti είναι φαιάνς, το οποίο αποτελείται από ψιλό αμμόχρωμα κονιώδες με νατριούχο νάτριο και νατριούχο υδροξείδιο που εξήχθη από το natron. Ψήθηκε στους 950 βαθμούς Κελσίου, το μίγμα δίνει φινίρισμα αντίστοιχο με ένα εμάλ εφέ με τα καρβονικά να δημιουργούν μια υαλοποιημένη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και επομένως όχι δαπανηρή. Οι πράσινες και μπλε αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που εξήχθη από μλαχιτη ή azurite. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτεύχθηκαν με οξείδιο του σιδήρου, οι έντονες μπλε με κοβάλτιο, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου του σιδήρου και οξειδίου μαγνησίου με νερό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες στο επιλεγμένο χρώμα με ένα πινέλο πριν το ψήσιμο.