Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Ταφόπετρα με επιγραφή - 33.5 cm

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Επιτάφιος πλάκας με επιγραφή
ΥΛΙΚΟ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 335 mm x 245 mm x 57 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από ιδιωτική αυστριακή συλλογή, Ο. Β., αποκτηθείσα στη Ζυρίχη το 1979

Το συνοδεύει το Πιστοποιητικό Γνησιότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Αν κάνετε προσφορά έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να αιτηθούμε άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Οι ρωμαϊκές ταφόπλακες από μάρμαρο αποτελούν μία από τις πλέον διαρκείς κληρονομιές των τιμητικών παραδόσεων της αυτοκρατορίας. Οι μαρμάρινοι αυτοί δείκτες, οι οποίοι συχνά αποκαλούνται στήλες (στέλες) ή πλάκες, σχεδιάστηκαν για να τοποθετούνται στους τοίχους των συλλογικών τάφων, όπως οι κολομβάρια, ή να τοποθετούνται πάνω σε ατομικές σορούς. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν συνειδητή δήλωση σταθερότητας και κοινωνικής θέσης, προσφέροντας μια λείων τελειοποιημένη επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χαρακτική. Με τον καιρό, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια τεμάχια σε πιο διακοσμητικές μορφές με αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως επιστύλεια, πεδία ή περίτεχνα περιγράμματα που περιέβαλαν το κείμενο.

Οι επιγραφές πάνω σε αυτές τις πλάκες ακολουθούν τυπικά μια ιδιαίτερα τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συνήθως ξεκινώντας με τη συντόμευση D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στους "Manes" ή τους προγονικούς πνεύματες του αποθανόντος. Το κείμενο παρέχει πλούσια βιογραφικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος του ατόμου, της ηλικίας τη στιγμή του θανάτου (συνήθως καταγεγραμμένη μέχρι τις ημέρες και τις ώρες), και της κοινωνικής θέσης ή επαγγέλματός του. Σε πολλές περιπτώσεις η πλάκα ονομάζει επίσης τον άνθρωπο που ζήτησε το μνημείο — συχνά σύζυγο, γονέα ή πρώην κύριο — προσφέροντας ένα συγκινητικό παράθυρο στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που καθόριζαν τη Ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από το κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, η παλαιογραφία και η τέχνη της γλωσσικής αποτύπωσης αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Επαγγελματίες λατόμητες χρησιμοποιούσαν το "capitalis monumentalis", ένα στυλ γραφής χαρακτηριζόμενο από γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση περασμάτων, που βοήθησε τα γράμματα να παραμένουν ευανάγνωστα ακόμη και από μακριά ή σε συνθήκες μεταβαλλόμενου φωτισμού. Πολλές πλάκες ενσωμάτωναν επίσης συμβολικά μοτίβα παράλληλα με το κείμενο, όπως κλαδιά δάφνης για τη νίκη επί του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσωπεύουν το επάγγελμα του αποθανόντος ή μικρά πορτρέτα. Αυτές οι μαρμάρινες εγγραφές λειτουργούσαν ως ένα ουσιαστικό μηχανισμό «κοινωνικής επιβίωσης», εξασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διατηρούντο στο δημόσιο βλέμμα μακριά από το πέρασμα του χρόνου.