Ένα ξύλινο γλυπτό - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

08
ημέρες
16
ώρες
32
λεπτά
01
δευτερόλεπτο
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 330 - € 400
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 139016 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Μια φιγούρα της Baule, περιοχή Mbahiakro, Ακτή Ελεφαντοστού.

Αυτή η όρθια, γυναικεία φιγούρα Baule από τη μάζα έχει σμιλευτεί σε συμμετρία πρόσοψης, κατακόρυφη σύνθεση. Το αδύνατο σώμα διαθέτει κεφαλή proportionally μεγάλου μεγέθους που υποστηρίζεται από έναν μακρύ, κυλινδρικό λαιμό. Το ωοειδές πρόσωπο ζωντανεύεται από μισοκλειστά, αμυγδαλωτά μάτια, ευθύνη μύτης και μικρό στόμα με ελαφρώς προεξέχοντα χείλη. Γεωμετρικά σημάδια δερματικών χαρακτικών εμφανίζονται στα μάγουλα, γύρω από το στόμα και στο λαιμό. Το επιμελημένο χτένισμα αποτελείται από λεπτομερώς χαρακτευμένες ίνες που μαζεύονται σε όγκο στρογγυλό, επεκτεινόμενο πίσω με μια πλεξούδα ή προσάρτημα. Οι μαστοί είναι έντονοι, τα χέρια κρεμώνται κατά μήκος του σώματος, και τα χέρια στηρίζονται κοντά στην λεκάνη. Κοιλιά, ράχη και ο οσφυϊκός τομέας φέρουν επίσης χαρακτικά μοτίβα, ενώ τα κοντά πόδια τελειώνουν σε ευρεία πέλματα που ακουμπάνε σε μια ολοκληρωμένη βάση. Στο πλαίσιο αυτό, η ολοκληρωμένη βάση εξυπηρετεί ως «κάθισμα» ή προσωρινός υποδοχέας για ένα πνεύμα της φύσης. Διατηρείται σε ριτιουαλικό χώρο, τιμάται με προσφορές και τοποθετείται κοντά στον πρακτικό κατά τη διάρκεια τελετών έκστασης ή μαντικής. Μέσω αυτού, το πνεύμα μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση μίας ασθένειας, στον προσδιορισμό κινδύνου, να ρίξει φως σε προσωπική κατάσταση ή να παρέχει προστασία.

Από μα πρακτικής και αρχαιολογικής άποψης, το αντικείμενο φαίνεται ότι έχει χαραχτεί από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, με εξαίρεση τα προστιθέμενα στοιχεία, κυρίως οι ζώνες στη μέση και οι μικροσκοπικοί σκούροι κόμβοι που τοποθετήθηκαν γύρω από τον λαιμό και την πλάτη. Η επιφάνεια καλύπτεται από μια μαύρη πατίνα, τοπικά γυαλιστερή, η οποία δείχνει γρατζουνιές, γήινα κατάλοιπα και περιοχές όπου αποκαλύπτεται το καφέ ξύλο. Υπάρχει μια σημαντική ρωγμή σε ένα πόδι και επεκτείνεται μέχρι τη βάση, η οποία δείχνει επίσης σημαντική φθορά και αρκετές οπές ή κοιλότητες. Αυτά τα ίχνη υποδηλώνουν παρατεταμένη χειρισμό, προηγούμενη συναρμολόγηση ή επισκευές. Με προσεκτική ανθρωπολογική ανάγνωση, η στάση, το χτένισμα και τα σημάδια χαρακτικής κατασκευάζουν την εικόνα μίας κοινωνικά εκτιμημένης γυναίκας, συνδεδεμένης με τα κριτήρια ομορφιάς, ταυτότητας και ωριμότητας συγκεκριμένα για τη γλυπτική Baule.

Στην περιοχή Mbahiakro, η γλυπτική Baule διατηρεί ιστορικά μια ισχυρή συνέχεια με κλασικές μορφές, ενώ παρουσιάζει και τοπικές διαφοροποιήσεις σε αναλογία, κόμμωση και επεξεργασία επιφάνειας. Οι φιγούρες συνήθως απεικονίζονται όρθιες ή καθιστές, με αποστεωμένα άκρα, υψηλά φρύδια, κοιτάζοντας προς τα κάτω μάτια και προσεχτικά σκιαγραφημένα σημάδια χαρακτικής. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι αυθαίρετες στυλιστικές συμβάσεις, αλλά κωδικοποιούν έννοιες γα Baule για ευπρέπεια, αυτοκυριαρχία και εσωτερική ισορροπία. Η έμφαση σε μια ήρεμη έκφραση προσώπου, για παράδειγμα, σηματοδοτεί μια κατάσταση δροσιάς (blolo), μια εκτιμημένη κατάσταση συνδεδεμένη με ηθική συμπεριφορά και πνευματική διαύγεια.

Πολλές φιγούρες Baule ανήκουν στην κατηγορία των μορφών πνευματικών συντρόφων, γνωστές ως blolo bla (θήλυ) ή blolo bian (αρρεν), που αντιπροσωπεύουν συντρόφους από τον μεταφυσικό τομέα, θεωρούμενους ότι επηρεάζουν την τύχη και την ευημερία ενός ατόμου. Ανατεθειμένες μέσω μαντείας και διατηρημένες σε οικιακούς ναούς, αυτές οι γλυπτικές φιγούρες θεωρούνται ως ζώντες παρουσίες, που λαμβάνουν προσφορές και φροντίδα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η φιγούρα λειτουργεί περισσότερο ως τόπος συνάντησης παρά ως αναπαράσταση, όπου η αισθητική τελειότητα ενισχύει την αποτελεσματικότητα της πνευματικής επικοινωνίας. Οι λαμπερές επιφάνειες και οι αρμονικές αναλογίες νομίζονται ότι προσελκύουν και ευχαριστούν το πνεύμα, ενισχύοντας τη αμοιβαία σχέση ανάμεσα στον ανθρώπινο και στον μεταφυσικό κόσμο.

Ταυτόχρονα, η γλυπτική Baule από το Mbahiakro μπορεί επίσης να διασταυρώνεται με παραδόσεις απόδοσης, ιδιαίτερα με μάσκες όπως η Goli, όπου οι γλυπτικές μορφές μεταφέρουν και επεκτείνονται σε κιναιστικές, κοινοτικές εκφράσεις. Αν και οι ίδιες οι φιγούρες συνήθως είναι στατικές, η οπτική τους γλώσσα αντηχεί με τα ευρύτερα καλλιτεχνικά συστήματα Baule στα οποία ο ρυθμός, η επανάληψη και η μετρημένη ποικιλία παίζουν κεντρικό ρόλο. Αυτή η διαμέσου-μέσων προσέγγιση τονίζει το γεγονός ότι η τέχνη Baule δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή μόνο μέσα από απομονωμένα αντικείμενα, αλλά πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα δίκτυο πρακτικών που περιλαμβάνει τελετές, μουσική, χορό και προφορική παράδοση.

Οι αποικιακές και μετεπιθετικές ιστορίες έχουν διαμορφώσει περαιτέρω τις κατευθύνσεις της γλυπτικής Baule. Αντικείμενα που απομακρύνθηκαν από τα αρχικά τους περιβάλλοντα και διακινούνται μέσω αγορών τέχνης και συλλογών μουσείων έχουν συχνά ερμηνευθεί εκ νέου μέσω δυτικών αισθητικών κατηγοριών, προβάλλοντας μορφή αντί λειτουργίας. Ενώ τέτοιες οπτικές έχουν συμβάλει στην παγκόσμια αναγνώριση της Baule τέχνης, διατρέχουν τον κίνδυνο να παραμορφώσουν διαστάσεις σχέσεων και επιτελεστικότητας που δίνουν σε αυτά τα έργα τη βασική τους σημασία. Μια φιγούρα από το Mbahiakro φέρει λοιπόν μαζί της όχι μόνο το σήμα της ικανότητας ενός μεμονωμένου γλύπτη αλλά και τα ίχνη ιστορικών μετασχηματισμών που συνεχίζουν να επηρεάζουν το πώς αυτή βλέπεται, αξιολογείται και ερμηνεύεται.

Συνοπτικά, μια Baule φιγούρα από αυτήν την περιοχή αποτελεί παράδειγμα γλυπτικής παράδοσης στην οποία η ομορφιά, η πνευματικότητα και το κοινωνικό νόημα είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένα. Η ισορροπημένη της μορφή και η επιμελής τελειότητα δεν αποτελούν αυτοσκοπούς αλλά μέσα έκφρασης σε ένα πολύ επιπέδου κοσμολογία, η οποία τοποθετεί την ανθρώπινη ύπαρξη σε μια συνέχεια ορατών και αοράτων δυνάμεων. Η προσέγγιση μιας τέτοιας εργασίας με προσοχή αναγνωρίζει ότι αποτελεί τόσο αντικείμενο αισθητικής 고려 όσο και ενεργό συμμετέχον σε ένα δυναμικό πολιτιστικό και μεταφυσικό σύστημα.

Αναφορές (επιλεκτικά)

Susan Mullin Vogel, Baule: African Art, Western Eyes (1997).
Monni Adams, “Akan Art” σε African Arts and related publications (1970s–1980s).
Herbert M. Cole and Doran H. Ross, The Arts of Ghana (1977).
Philip M. Peek and Kwesi Yankah (επιμ.), African Folklore: An Encyclopedia (2004).
Christopher D. Roy, Art and Life in Africa (1987; επόμενος διαδικτυακός πόρος).
Musée du quai Branly, Baule collection catalogues and database.
The Metropolitan Museum of Art, Arts of Africa publications and online collection

Ορισμένες πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.

Μαρτυς: Bakari Bouaflé

Invt. Αρ. MAZ19670

Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παρείχουν τα δικαιολογητικά που απαιτούνται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παρέχει σε κάθε αγοράζοντα όλες τις γνωστές αποδείξεις προέλευσης του αντικειμένου. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι κάθε αναγκαίο άδεια θα/θα έχει καταρυθμιστεί. Ο πωλητής θα ενημερώνει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Μια φιγούρα της Baule, περιοχή Mbahiakro, Ακτή Ελεφαντοστού.

Αυτή η όρθια, γυναικεία φιγούρα Baule από τη μάζα έχει σμιλευτεί σε συμμετρία πρόσοψης, κατακόρυφη σύνθεση. Το αδύνατο σώμα διαθέτει κεφαλή proportionally μεγάλου μεγέθους που υποστηρίζεται από έναν μακρύ, κυλινδρικό λαιμό. Το ωοειδές πρόσωπο ζωντανεύεται από μισοκλειστά, αμυγδαλωτά μάτια, ευθύνη μύτης και μικρό στόμα με ελαφρώς προεξέχοντα χείλη. Γεωμετρικά σημάδια δερματικών χαρακτικών εμφανίζονται στα μάγουλα, γύρω από το στόμα και στο λαιμό. Το επιμελημένο χτένισμα αποτελείται από λεπτομερώς χαρακτευμένες ίνες που μαζεύονται σε όγκο στρογγυλό, επεκτεινόμενο πίσω με μια πλεξούδα ή προσάρτημα. Οι μαστοί είναι έντονοι, τα χέρια κρεμώνται κατά μήκος του σώματος, και τα χέρια στηρίζονται κοντά στην λεκάνη. Κοιλιά, ράχη και ο οσφυϊκός τομέας φέρουν επίσης χαρακτικά μοτίβα, ενώ τα κοντά πόδια τελειώνουν σε ευρεία πέλματα που ακουμπάνε σε μια ολοκληρωμένη βάση. Στο πλαίσιο αυτό, η ολοκληρωμένη βάση εξυπηρετεί ως «κάθισμα» ή προσωρινός υποδοχέας για ένα πνεύμα της φύσης. Διατηρείται σε ριτιουαλικό χώρο, τιμάται με προσφορές και τοποθετείται κοντά στον πρακτικό κατά τη διάρκεια τελετών έκστασης ή μαντικής. Μέσω αυτού, το πνεύμα μπορεί να βοηθήσει στην εξήγηση μίας ασθένειας, στον προσδιορισμό κινδύνου, να ρίξει φως σε προσωπική κατάσταση ή να παρέχει προστασία.

Από μα πρακτικής και αρχαιολογικής άποψης, το αντικείμενο φαίνεται ότι έχει χαραχτεί από ένα ενιαίο κομμάτι ξύλου, με εξαίρεση τα προστιθέμενα στοιχεία, κυρίως οι ζώνες στη μέση και οι μικροσκοπικοί σκούροι κόμβοι που τοποθετήθηκαν γύρω από τον λαιμό και την πλάτη. Η επιφάνεια καλύπτεται από μια μαύρη πατίνα, τοπικά γυαλιστερή, η οποία δείχνει γρατζουνιές, γήινα κατάλοιπα και περιοχές όπου αποκαλύπτεται το καφέ ξύλο. Υπάρχει μια σημαντική ρωγμή σε ένα πόδι και επεκτείνεται μέχρι τη βάση, η οποία δείχνει επίσης σημαντική φθορά και αρκετές οπές ή κοιλότητες. Αυτά τα ίχνη υποδηλώνουν παρατεταμένη χειρισμό, προηγούμενη συναρμολόγηση ή επισκευές. Με προσεκτική ανθρωπολογική ανάγνωση, η στάση, το χτένισμα και τα σημάδια χαρακτικής κατασκευάζουν την εικόνα μίας κοινωνικά εκτιμημένης γυναίκας, συνδεδεμένης με τα κριτήρια ομορφιάς, ταυτότητας και ωριμότητας συγκεκριμένα για τη γλυπτική Baule.

Στην περιοχή Mbahiakro, η γλυπτική Baule διατηρεί ιστορικά μια ισχυρή συνέχεια με κλασικές μορφές, ενώ παρουσιάζει και τοπικές διαφοροποιήσεις σε αναλογία, κόμμωση και επεξεργασία επιφάνειας. Οι φιγούρες συνήθως απεικονίζονται όρθιες ή καθιστές, με αποστεωμένα άκρα, υψηλά φρύδια, κοιτάζοντας προς τα κάτω μάτια και προσεχτικά σκιαγραφημένα σημάδια χαρακτικής. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι αυθαίρετες στυλιστικές συμβάσεις, αλλά κωδικοποιούν έννοιες γα Baule για ευπρέπεια, αυτοκυριαρχία και εσωτερική ισορροπία. Η έμφαση σε μια ήρεμη έκφραση προσώπου, για παράδειγμα, σηματοδοτεί μια κατάσταση δροσιάς (blolo), μια εκτιμημένη κατάσταση συνδεδεμένη με ηθική συμπεριφορά και πνευματική διαύγεια.

Πολλές φιγούρες Baule ανήκουν στην κατηγορία των μορφών πνευματικών συντρόφων, γνωστές ως blolo bla (θήλυ) ή blolo bian (αρρεν), που αντιπροσωπεύουν συντρόφους από τον μεταφυσικό τομέα, θεωρούμενους ότι επηρεάζουν την τύχη και την ευημερία ενός ατόμου. Ανατεθειμένες μέσω μαντείας και διατηρημένες σε οικιακούς ναούς, αυτές οι γλυπτικές φιγούρες θεωρούνται ως ζώντες παρουσίες, που λαμβάνουν προσφορές και φροντίδα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η φιγούρα λειτουργεί περισσότερο ως τόπος συνάντησης παρά ως αναπαράσταση, όπου η αισθητική τελειότητα ενισχύει την αποτελεσματικότητα της πνευματικής επικοινωνίας. Οι λαμπερές επιφάνειες και οι αρμονικές αναλογίες νομίζονται ότι προσελκύουν και ευχαριστούν το πνεύμα, ενισχύοντας τη αμοιβαία σχέση ανάμεσα στον ανθρώπινο και στον μεταφυσικό κόσμο.

Ταυτόχρονα, η γλυπτική Baule από το Mbahiakro μπορεί επίσης να διασταυρώνεται με παραδόσεις απόδοσης, ιδιαίτερα με μάσκες όπως η Goli, όπου οι γλυπτικές μορφές μεταφέρουν και επεκτείνονται σε κιναιστικές, κοινοτικές εκφράσεις. Αν και οι ίδιες οι φιγούρες συνήθως είναι στατικές, η οπτική τους γλώσσα αντηχεί με τα ευρύτερα καλλιτεχνικά συστήματα Baule στα οποία ο ρυθμός, η επανάληψη και η μετρημένη ποικιλία παίζουν κεντρικό ρόλο. Αυτή η διαμέσου-μέσων προσέγγιση τονίζει το γεγονός ότι η τέχνη Baule δεν μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητή μόνο μέσα από απομονωμένα αντικείμενα, αλλά πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα δίκτυο πρακτικών που περιλαμβάνει τελετές, μουσική, χορό και προφορική παράδοση.

Οι αποικιακές και μετεπιθετικές ιστορίες έχουν διαμορφώσει περαιτέρω τις κατευθύνσεις της γλυπτικής Baule. Αντικείμενα που απομακρύνθηκαν από τα αρχικά τους περιβάλλοντα και διακινούνται μέσω αγορών τέχνης και συλλογών μουσείων έχουν συχνά ερμηνευθεί εκ νέου μέσω δυτικών αισθητικών κατηγοριών, προβάλλοντας μορφή αντί λειτουργίας. Ενώ τέτοιες οπτικές έχουν συμβάλει στην παγκόσμια αναγνώριση της Baule τέχνης, διατρέχουν τον κίνδυνο να παραμορφώσουν διαστάσεις σχέσεων και επιτελεστικότητας που δίνουν σε αυτά τα έργα τη βασική τους σημασία. Μια φιγούρα από το Mbahiakro φέρει λοιπόν μαζί της όχι μόνο το σήμα της ικανότητας ενός μεμονωμένου γλύπτη αλλά και τα ίχνη ιστορικών μετασχηματισμών που συνεχίζουν να επηρεάζουν το πώς αυτή βλέπεται, αξιολογείται και ερμηνεύεται.

Συνοπτικά, μια Baule φιγούρα από αυτήν την περιοχή αποτελεί παράδειγμα γλυπτικής παράδοσης στην οποία η ομορφιά, η πνευματικότητα και το κοινωνικό νόημα είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένα. Η ισορροπημένη της μορφή και η επιμελής τελειότητα δεν αποτελούν αυτοσκοπούς αλλά μέσα έκφρασης σε ένα πολύ επιπέδου κοσμολογία, η οποία τοποθετεί την ανθρώπινη ύπαρξη σε μια συνέχεια ορατών και αοράτων δυνάμεων. Η προσέγγιση μιας τέτοιας εργασίας με προσοχή αναγνωρίζει ότι αποτελεί τόσο αντικείμενο αισθητικής 고려 όσο και ενεργό συμμετέχον σε ένα δυναμικό πολιτιστικό και μεταφυσικό σύστημα.

Αναφορές (επιλεκτικά)

Susan Mullin Vogel, Baule: African Art, Western Eyes (1997).
Monni Adams, “Akan Art” σε African Arts and related publications (1970s–1980s).
Herbert M. Cole and Doran H. Ross, The Arts of Ghana (1977).
Philip M. Peek and Kwesi Yankah (επιμ.), African Folklore: An Encyclopedia (2004).
Christopher D. Roy, Art and Life in Africa (1987; επόμενος διαδικτυακός πόρος).
Musée du quai Branly, Baule collection catalogues and database.
The Metropolitan Museum of Art, Arts of Africa publications and online collection

Ορισμένες πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.

Μαρτυς: Bakari Bouaflé

Invt. Αρ. MAZ19670

Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παρείχουν τα δικαιολογητικά που απαιτούνται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παρέχει σε κάθε αγοράζοντα όλες τις γνωστές αποδείξεις προέλευσης του αντικειμένου. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι κάθε αναγκαίο άδεια θα/θα έχει καταρυθμιστεί. Ο πωλητής θα ενημερώνει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Baule
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
47 cm
Βάρος
1.4 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6604
Πουλημένα αντικείμενα
99.44%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη