Μάγια, Πετεν-Αρέα, Γουατεμάλα Κύλινδρος Τρίποδας των Μάγια (με ισπανική άδεια εισαγωγής) - 16.5 cm

ΜΑΓΙΑΝΑ ΤΡΙΠΟΔΟΣ ΚΥΛΙΝΔΡΟΣ

Μάγια · Κλασική Περίοδος, 600 - 900 μ.Χ.

Υλικό: Πηλός, κεραμικά

Μέγεθος: Ύψος 16.5 cm και διάμετρος 13 cm

Προέλευση
- Γκαλερί Gerdes Prakolumbische Kunst, Μόναχο, Γερμανία, 1970 – 1980.
- Ιδιωτική συλλογή, Dr. Ludwig Jansen (1919 - 2020), Γερμανία.

Κατάσταση
Καλή κατάσταση, παρουσιάζει τρεις κάθετους γραμμές ρωγμής και μία εγκάρσια στη βάση, επαγγελματικά αποκατεστημένο.


Κυλινδρικό γυαλί με ελαφρώς ανοιχτό άνοιγμα, με τρίποδη στήριξη, κατασκευασμένο από πολύ λεπτό τοιχώλιο κεραμικό, με μαύρη γυαλιστερή επιφάνεια εξωτερικά και ανάγλυφες ομόκεντρες θεματικές με διπλωμένο πάτο, τονισμένες με τη φυσική απόχρωση της αργίλλας. Αυτά τα σχέδια οργανώνονται σε δύο κουτιά, ένα για κάθε μπροστινό μέρος του γυαλιού, και επίσης σχηματίζουν συνεχόμενο ζώνη κάτω από το στόμιο. Αυτή η ανώτερη ζώνη παρουσιάζει απλά μοτίβα, εναλλάσσοντας κάθετες και οριζόντιες μορφές. Τα κουτιά φιλοξενούν, ωστόσο, ένα πολύπλοκο σχέδιο, ίδιου περιεχομένου και στις δύο όψεις, που περιλαμβάνει τη βασική φιγούρα ενός φιδιού.


Κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου, οι Μάγια δημιούργησαν τρεις θεότητες που αντιπροσωπεύονταν από το ζώο αυτό: τον Οφθαλματινό Φίδι (Vision Serpent), τον Πολεμιστή Φίδι (Warrior Serpent) και τον Φίδι-Κρίνο του Νερού (Water Lily Serpent).

Ο πρώτος επικαλείτο κατά τις τελετές για να επιτρέψει στους προγόνους να φτάσουν στο Xibalbá και για να κατεβούν οι ουράνιες θεότητες να δώσουν συμβουλές στους ιερείς. Τέτοιες τελετές περιελάμβαναν τρυπήσεις του δέρματος, συνήθως στα αυτιά, στα χείλη, στη γλώσσα ή στα γεννητικά όργανα, που γινόταν με αγκάθια ή λεπίδες οψιδιανής. Το αίμα έπεσε σε μικρά κομμάτια φλοιού που αργότερα καίγονταν. Από τον πυκνό αυτό καπνό προέκυψε η μορφή ενός φιδιού, που εκείνοι είχαν ονομάσει «Όραμα» — η απώλεια αίματος, επιπλέον, προκαλούσε μια κάποια ψυχική έκσταση. Από αυτή την περιγραφή, οι Μάγια μπορούσαν να μιλούν με τους προγόνους τους.

Οι φιδίσια-δυνάμεις Guerrera και Nenúfar πιστεύεται ότι προήλθαν από την επαφή με τους Teotihuacans. Ο Πολεμιστής θεωρούνταν ο προστάτης αυτών που πήγαιναν στη μάχη. Το Φίδι-Κρίνο του Νερού συνδέεται με ήρεμα ύδατα, με φίδια που κολυμπούν στον βυθό και με όνυχες λίλιες που επιπλέουν στην επιφάνεια. Λίγα είναι γνωστά για τον συμβολισμό που έχουν αυτά τα δύο στοιχεία μαζί, εκτός από το ότι αυτό το φυτό αντιπροσωπεύει τη διαίρεση ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και τον κόσμο των νεκρών. Το γεγονός ότι οι Μάγια ζωγράφιζαν το φίδι δίπλα στη λίλιουμη σημαίνει ότι πίστευαν ότι ήταν πολύ ισχυρό.

Στον μάγιανικό κόσμο υπάρχουν εκατοντάδες φιγούρες που αναφέρονται σε φίδια. Οι γλυφές ήταν ακόμη έμβολα σημαντικών τόπων — όπως στο Βασίλειο Kan, το Βασίλειο του Φιδιού στην περιοχή El Mirador, Petén — καθώς αντιπροσωπεύει τον θεό Dzacab Bolon. Εμφανίζεται επίσης στα σκεπτήρια κούκλων, στοιχεία εξουσίας που κρατούνταν από τους κυρίαρχους πολλών στήλων και μνημείων των Υστεροκλασικών.

Οι φιγούρες φιδιών καταγράφηκαν επίσης σε κεραμικά σκεύη, ανάγλυφες διακοσμήσεις και γλυπτά κομμένα σε πέτρα και φιλοτεχνημένα σε γύψο στα κτίρια. Οι τελευταίες απεικονίσεις αυτού του ζώου έγιναν μέχρι την άφιξη των Ισπανών στις αμερικανικές γαίες.

Τα μάγιανα σκεύη ή κύλινδροι συνιστούν αστείρευτη πηγή πληροφοριών για τον πολιτισμό τους. Είναι ένα προνομιακό υποστήριγμα όπου γνώριζαν να εκφράζουν τη φαντασία τους με μεγάλη επιδεξιότητα: ενημερώνουν για την ιστορία και τη ζωή της ελίτ, αλλά πάνω απ’ όλα είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της μυθολογίας· τόσο των εικόνων των θεών όσο και των μύθων, συχνά συνόδευση από γλύφους που δηλώνουν το όνομα του προσώπου ή του θεού, που ορίζουν ποια δραστηριότητα αντιπροσωπεύουν. Κάποιες φορές εμφανίζονται σε Μάγια βάζα και άλλοι τύποι επιγραφών, οι λεγόμενες αφιερώσεις, που ονομάζουν ποιος πλήρωσε για τη δημιουργία του σκεύους, για ποιο σκοπό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, το όνομα του συγγραφέα. Με τον τρόπο αυτό είναι γνωστό ποιο σχήμα χρησιμοποιήθηκε για τη διατήρηση ποιών υγρών· τα κοίλα και κυλινδρικά δοχεία προορίζονταν για τη φύλαξη ποτών προς κατανάλωση κατά τις γιορτές της προνομιούχας τάξης — ιδιαίτερα σοκολάτα. Αυτά τα εξαιρετικά πολύτιμα δοχεία ανταλλάχθηκαν μεταξύ τους για δώματα ή δώρα.

Αν και ήταν προελεύση νεκροταφική, η συντριπτική πλειονότητα κατασκευάστηκε για χρήση στη ζωή, αν και συνήθως τα ίδια ή παρόμοια μεταφέρονταν στον τάφο προκειμένου να συμπεριληφθούν στη βαλίτσα του. Πάντα ήταν κομμάτια μοντελοποίησης, καθώς αυτή η κουλτούρα δεν γνώρισε την αλέθεια. Τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πάντα engobes, βασισμένα στην άργιλο, και τα σκεύη πυρώθηκαν σε χαμηλή θερμοκρασία, περίπου 800°C.

Στην περίοδο του Αρχαίου Κλασικού, οι καλλιτέχνες δούλευαν ευκολότερα με τη διακοπή και τη χαρακτική του ακόμη νωπού πηλού, έτσι ώστε μετά το ψήσιμο να προκύψει ένας τύπος κεραμικού συγκρίσιμος με διακόσμηση τεχνικά παρόμοια με τις ανάγλυφες επιγραφές των μνημείων. Τότε τα διακοσμητικά ήταν πολυχρωματικά· συνήθως το έκαναν με τον ίδιο τρόπο που έβαφαν τους τοίχους, δηλ. κρύο σε ασβέστινο γύψο ή με επίστρωση με κονίαμα, καλύπτοντας το κομμάτι σύμφωνα με μια διαδικασία που δεν φαίνεται να είναι αρχική από την περιοχή των Μάγια αλλά μάλλον από την Teotihuacan. Στην Περφόρμανση Νεότερης Κλασικής περιόδου, η διακόσμηση βαφόταν με engobes ή slip πριν το ψήσιμο. Η γκάμα των χρωμάτων αυτών των σκευών είναι πολύ ζωντανή και πολύχρωμη, ενώ ορισμένα άλλα, τα λεγόμενα σκεύη τύπου Codex, εμφανίζουν απλές μαύρες γραμμές σε λευκό φόντο.

Σημειώσεις:
- Το αντικείμενο περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
- Το αντικείμενο περιλαμβάνει Άδεια Εισαγωγής Ισπανίας.
- Ο πωλητής εγγυάται ότι απέκτησε το αντικείμενο σύμφωνα με όλους τους εθνικούς και διεθνείς νόμους που σχετίζονται με την κατοχή πολιτιστικής κληρονομιάς.