Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Mutter Erde ("Μητέρα Γη"), 1920 — από τη συλλογή La Lune en Rodage III

Οξυφόρος με γουάς σε χαρτί, υπογεγραμμένο, τιτλοφορημένο και χρονολογημένο. Φύλλο 26.5 × 17 εκ., τοποθετημένο σε κίτρινο χαρτόνι 31 × 31 εκ.

Ένα ιεροφάνεια, μετωπικό, πόζα «Μητέρα Γη» — δομημένο από τολμηρούς μαύρους περιγράμματα με γεμάτες ζώνες κόκκινου, πράσινου, κίτρινου και λευκού: ένα ακτινοβόλο κεφάλι στέφανω με μαύρες ακτίνες, ένα στρογγυλεμένο σώμα που ανοίγει σε τόξο ή πύλη στο κέντρο του. Η αυστηρή συμμετρία, η μασκαφείας προσέγγιση και τα πρωτεύοντα, σχεδόν ιερουργικά χρώματα δίνουν στο φύλλο τη μορφή ενός λατρευτικού εικόνας ή πνευματικού συμβόλου. Αποτελεί μέρος της οραματικής, τελετουργικής ρεύσης του Γερμανικού εξπρεσιονισμού που ο Schreyer διερεύνησε στο Sturm του Herwarth Walden και, από το 1921, στο Bauhaus, όπου διηύθυνε το σκηνικό εργαστήριο: μια τέχνη που θεωρούνταν λιγότερο ως εικόνα και περισσότερο ως Schauspiel — ένα σημάδι προς θέαση και σκηνική πραγματοποίηση. Το μοτίβο χρονολογείται από το 1920, αυτό το χειροχρωματισμένο φύλλο υλοποιήθηκε και υπογράφηκε από τον καλλιτέχνη το 1966 για τη συλλογή Carl Laszlo.

O Lothar Schreyer (Blasewitz 1886 – Αμβούργο 1966) ήταν Γερμανός ζωγράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταρρυθμιστής του θεάτρου, και ένας από τους κεντρικούς θεωρητικούς της εξπρεσιονιστικής σκηνής. Μετά τις σπουδές στην ιστορία της τέχνης και το δίκαιο, έγινε δραματουργός στο Αμβούργο και, από το 1916, συντάκτης του περιοδικού Der Sturm του Herwarth Walden στο Βερολίνο. To 1918 ίδρυσε τη Sturm-Bühne, μαζί με άλλους, αναπτύσσοντας μια ριζοσπαστική, τελετουργική αντίληψη της παντομίμας. Το 1921 ο Walter Gropius τον διόρισε δάσκαλο και επικεφαλής του σκηνικού εργαστηρίου στο Staatliches Bauhaus στη Βαϊμάρη, όπου δίδαξε μέχρι το 1923. Το έργο του ενώνει το οπτικό, το θεατρικό και το πνευματικό σε μια ασυνήθιστη αρμονία, και αυτή η μορφή της «Μητέρας Γης» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ιερουνίας-εξπρεσιονιστικής απεικόνισης του.

La Lune en Rodage είναι η τριλογία συλλογικής συλλογής που συγκεντρώθηκε από τον εκδότη από τη Βασιλεία, ψυχολόγο και συλλέκτη Carl Laszlo (Pécs 1923 – Βασιλεία 2013), εκδότης Edition Panderma, Βασιλεία, το 1960, 1965 και 1977. Οι τρεις τόμοι συγκεντρώνουν συνολικά περίπου 180 πρωτότυπα έργα και διαμορφώνουν μια πυκνή επισκόπιση του ευρωπαϊκού απανγκάρντι μεταξύ των δεκαετιών του 1950 και του 1970. Αρκετά από τα περιλαμβανόμενα έργα σηματοδοτούν σταθμούς στην καριέρα των εμπλεκόμενων καλλιτεχνών: το φύλλο του Enrico Castellani θεωρείται το πρώτο τεκμηριωμένο γραφικό έργο του, και το Achrome του Piero Manzoni ως το μόνο πολλαπλό έργο που πραγματοποίησε ποτέ ο καλλιτέχνης.

Κατάσταση: άριστη αρχειακή κατάσταση. Τοποθετημένο σε κόκκινο χαρτόνι.

Κτηματολόγιο: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel — Galerie von Bartha, Basel — Ιδιωτική Συλλογή, Basel.