Αρχαίος Ρωμαίος Γυαλί Μπουκάλι με διακοσμητικό γυάλινο κρόσσι - 105 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Γυάλινο Μπουκάλι με Τραβηχτή Διακόσμηση

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρωμαϊκή
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–3ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Γυαλί
Διαστάσεις: 105 χιλιοστά
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω περίπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή μιας προσφοράς.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 3
Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε αυτό το αρχαίο ρωμαϊκό γυάλινο μπουκάλι με τραβητή διακόσμηση από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., Ουτρέχτη, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από την Ουτρέχτη, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε πριν από καιρό βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν διατίθεντο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορική πορεία ιδιοκτησίας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικές Πληροφορίες:
Αυτό το αγγείο είναι ρωμαϊκό γυάλινο μπουκάλι με σφαιρικό σώμα, μακριό κυλινδρικό λαιμό και ριγμένο, ελαφρώς ανάκλινο χείλος, περαιτέρω διακριτό από την εφαρμόζουσα τριμερθή γυάλινη διακόσμηση κάτω από το στόμιο. Bοτ,alpha δι. Τέτοιες φιάλες κατασκευάζονταν για να περιέχουν και να ρίχνουν πολύτιμα υγρά όπως αρωματικά έλαια, καλλυντικά, φαρμακευτικά παρασκευάσματα ή μικρές ποσότητες κρασιού και άλλων οικιακών ουσιών. Στον ρωμαϊκό κόσμο, γυάλινες δεξαμενές αυτής της μεγέθους και μορφής ανήκαν στα αντικείμενα της καθημερινής οικιακής ζωής, αλλά θα μπορούσαν επίσης να συνοδεύουν την προσωπική φροντίδα, το τραπέζι και τις τελετουργίες αποτεφρώσεων.

Η εφαρμόζουσα διακόσμηση γύρω από τον άνω λαιμό είναι ταυτόχρονα διακοσμητική και πρακτική, δίνoντας οπτική έμφαση στο σχήμα ενώ αντικατοπτρίζει την δεξιότητα του γυάλινου τεχνίτη. Τέτοιες δεξαμενές συνήθως διαροάγοντο ελεύθερα, τεχνική που μεταμόρφωσε την παραγωγή ρωμαϊκού γυαλιού από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και μετά. Η ελεύθερη ανατροπή επέτρεπε στα εργαστήρια να παράγουν κομψά και λειτουργικά δοχεία σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι προηγουμένως, καθιστώντας τα γυάλινα αντικείμενα όλο και πιο προσβάσιμα σε διαφορετικά επίπεδα της κοινωνίας.

Αυτό το μπουκάλι ανήκει στην ευρύτερη ανάπτυξη της ρωμαϊκής γυαλούργίας κατά την Ύστερη Αυτοκρατορία, όταν εργαστήρια σε όλη την ανατολική Μεσόγειο και τις δυτικές επαρχίες παρείχαν ευρύ φάσμα οικιακών δοχείων. Το αχνό πράσινο γυαλί και η φθαρμένη ιριδίζουσα επιφάνεια είναι χαρακτηριστικά του αρχαίου ρωμαϊκού γυαλιού, το δεύτερο αποτέλεσμα μακρόχρονης ταφής και χημικής αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον έδαφος. Η μορφή και η τραβητή διακόσμηση συνάδει καλά με την καθιερωμένη παράδοση του ρωμαϊκού φυσητού γυαλιού, όπου τυπικοί τύποι δοχείων παρήγοντο σε οργανωμένα εργαστηριακά περιβάλλοντα και διανέμονταν ευρέως μέσω εμπορίου και περιφερειακής ανταλλαγής.

Στην καθημερινή ζωή, δοχεία όπως αυτό βοηθούσαν να καλυφθούν πρακτικές ανάγκες ενώ ταυτόχρονα αντικατόπτριζαν τις ρωμαϊκές προτιμήσεις για εκλεπτυσμένα, οπτικά ελκυστικά οικιακά αγαθά. Το γυαλί διέθετε το πλεονέκτημα ότι ήταν ελαφρύτερο και συχνά πιο κομψό στην εμφάνιση από χρώματα κεραμικά ή μεταλλικά δοχεία αντίστοιχου μεγέθους. Καθώς η ρωμαϊκή βιομηχανία και το εμπόριο επεκτείνονταν, η γυαλική παραγωγή καθιερώθηκε ως ένα ολοένα και πιο οικείο κομμάτι της ζωής σε οικισμούς σε ολόκλη αυτοκρατορία. Τέτοια δοχεία διακινούνταν σε μεγάλες αποστάσεις, φτάνοντας σε περιοχές όπως η σημερινή Γερμανία και οι Κάτω Χώρες.