Αρχαία Ελληνικά, Αρχαϊκή Περίοδος Terracotta Αρχαϊκή προτομή θεάς - 20 cm

Μεγάλο ελληνικό αρχαϊκό κεραμικό προτομείο θεότητας από πηλό κεραμικό (terracotta)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαϊκή Ελλάδα
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος - 5ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Κεραμικό (terracotta)
Διαστάσεις: Ύψος: 200 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με φθορές στην επιφάνεια, κρούσεις και απώλειες· οπή κούφια στο πλάι και πίσω όπως φαίνεται

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 54

Ο τρέχων κάτοχος αγόρασε αυτό το Μεγάλο ελληνικό αρχαϊκό προτομείο θεότητας από ιδιωτικό συλλέκτη, Ν.Ν., στο Ουτρέχτη, Ολλανδία. Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιώτης συλλέκτης από τον Ουτρέχτη, ανέφερε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από άγνωστη ημερομηνία. Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο βρισκόταν σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970. Δεν διατίθετο περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το παλαιότερο ιστορικό ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το αγαλμάδιο από κεραμικό αντιπροσωπεύει μια γυναικεία φιγούρα με τον χαρακτηριστικό τρόπο της Αρχαϊκής περιόδου της Ελλάδας. Η φιγούρα έχει οβάλ πρόσωπο με ήπια σχηματοποιημένα χαρακτηριστικά, περιλαμβανομένα αμυγδαλωτά μάτια και περιορισμένη, στυλιζαρισμένη έκφραση που συνδέεται συχνά με την αρχαϊκή γλυπτική. Το κεφάλι κοσμείται με υψηλό πόλος, ένα κυλινδρικό ενδυματολόγιο που φορούν συχνά οι θεότητες, υποδηλώνοντας θεϊκή ή λατρευτική ταυτότητα. Τα μαλλιά είναι δεμένα σε μακριές πλεξούδες που πέφτουν στους ώμους, ενώ το άνω σώμα καλύπτεται από μια πεπολισμένη χιτώνα με έντονο απόβυσμα (apoptygma), αντικατοπτρίζοντας καθιερωμένες συνήθειες στην πρώιμη ελληνική γλυπτική απεικόνιση.

Οργανισμοί κεραμικών μορφών αυτού του τύπου ήταν συνήθως παραχθέντες για υβιστικό ή λατρευτικό σκοπό και συχνά αφιερώνονταν σε ιερά. Θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν θεότητες όπως Δήμητρα, Πέρσεφόνη ή άλλες θηλυκές θεότητες συνδεδεμένες με την αγροτική γονιμότητα, τη γεωργία και τους κύκλους της φύσης, παρόλα αυτά ο ακριβής εντοπισμός παραμένει αβέβαιος χωρίς περαιτέρω συμφραζόμενα. Η απλοποιημένη αλλά εκφραστική μορφοποίηση αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη καλλιτεχνική παράδοση όπου η συμβολική σαφήνεια και τα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά προτεραιοποιούνταν έναντι της φυσιοκρατικής λεπτομέρειας.

Η παραγωγή γλυπτικής από κεραμικό στην Αρχαϊκή ελληνική κόσμο αποτέλεσε μέρος μιας καλά ανεπτυγμένης βιοτεχνικής παράδοσης. Οι τεχνίτες εργάζονταν σε γνωστά εργαστήρια, χρησιμοποιώντας καλούπια καθώς και τεχνικές χειροτεχνίας για τη δημιουργία σχημάτων που θα μπορούσαν να παραχθούν σε πολλαπλά αντίγραφα διατηρώντας το ατομικό χαρακτήρα. Τέτοια αντικείμενα ευρέως διανέμονταν στον ελληνικό κόσμο και πέρα από αυτόν, αντικατοπτρίζοντας τόσο τοπικές θρησκευτικές πρακτικές όσο και ευρύτερες πολιτισμικές ανταλλαγές σε όλο τη Μεσόγειο.

Στην καθημερινή ζωή, τέτοιου είδους αντικείμενα λειτουργούσαν σε θρησκευτικά και τελετουργικά συμφραζόμενα αντί για οικιακή χρήση. Προσφερόνταν ως αφιερώσεις, τοποθετούνταν σε ιερά ή χρησιμοποιούνταν ως ευλαβικά αντικείμενα, ενσωματώνοντας τη σχέση ανάμεσα στους προσκυνητές και το θεϊκό. Η παρουσία τους εστιάζει τη σημασία της προσωπικής ευλάβειας και της κοινοτικής λατρείας στην αρχαϊκή ελληνική κοινωνία.

Αυτό το κομμάτι παρέχει έναν άμεσο και φυσικό σύνδεσμο με τον αρχαϊκό ελληνικό κόσμο, όπου οι κεραμικές αναπαραστάσεις θεοτήτων διαδραμάτιζαν σημαντικό ρόλο στην θρησκευτική έκφραση και στην καθημερινή πνευματική ζωή.