Αρχαίος Ρωμαίος υλικό Άγαλμα του Τελεσφόρου - Σύμβολο ανάκαμψης και ίασης. - 17 cm

Άγαλμα του Τελεσφόρου - Σύμβολο Ανάρρωσης και Θεραπείας

Πολιτισμός / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος – 3ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Πηλός (κεραμικό)
Διαστάσεις: 170 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με φθορές επιφανείας και επικαλύψεις αντίστοιχες με την ηλικία

Δεν γίνεται αποστολή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων εξαγωγικών κανονισμών που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την συμμετοχή σε δημοπρασία.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αύξων Αριθμός Καταχώρησης Αντικειμένου: 75

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε το άγαλμα του Τελεσφόρου από τον Jos N. στο Άϊντχόφεν.
Ο προηγούμενος κάτοχος, Jos N. από το Άϊντχόεν (Ολλανδία), δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1970.
Δεν διατίθενται πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το πήλινο figuur αντιπροσωπεύει τον Τελεσφόρο, μια θεότητα της ίασης στενά συνδεδεμένη με τον Ασκληπιό, τον ελληνιστικο-ρωμαϊκό θεό της ιατρικής. Ο Τελεσφόρος θεωρούνταν σύμβολο ανάρρωσης και ανάρρωσης, αντιπροσωπεύοντας το τελικό στάδιο της ιαθεραπείας μετά από νόσο ή τραύμα. Ο λατρευτικός του κύκλος έγινε ιδιαίτερα σημαντικός στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όταν τα ιερύσια θεραπείας και οι οικιακές θρησκευτικές πρακτικές διαμόρφωσαν σημαντικό κομμάτι της καθημερινής πνευματικής ζωής.

Ο Τελεσφόρος απεικονίζεται παραδοσιακά ως μικρός φιγούρα με κουκούλα, συχνά τυλιγμένος σε μανδύα. Η παρούσα μορφή ακολουθεί αυτόν τον αναγνωρίσιμο εικονογραφικό τύπο, με μακριά περιβάλλοντα ένδυμα, καλυμμένο κεφάλι και όρθια θέση στο προσκήνιο. Αυτή η διακριτή εμφάνιση τον καθιστούσε άμεσα αναγνωρίσιμο μέσα στην ευρύτερη οπτική γλώσσα των αρχαίων λατρειών της ίασης.

Αντικείμενα αυτού του τύπου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε θρησκευτικό ή votive πλαίσιο. Οι πηλινοί μορφές μπορούσαν να αφιερωθούν σε ιερές περιοχές, να διατηρούνται σε οικιακούς θησαυρούς ή να χρησιμοποιούνται ως θρησκευτικά αντικείμενα συνδεδεμένα με προστασία, υγεία και ανάκαμψη. Στη ρωμαϊκή κοινωνία, η ίαση κατανοούνταν τόσο πρακτικά όσο και με τη θεϊκή βοήθεια, και τέτοιες φιγούρες όπως ο Τελεσφόρος αντικατοπτρίζουν αυτή τη στενή σχέση μεταξύ θρησκείας και ευημερίας.

Η χρήση του πηλού μαρτυρεί μια οργανωμένη παράδοση τεχνών. Τέτοιες φιγούρες συνήθως παράγονταν σε καλούπια, επιτρέποντας τη δημιουργία αναγνωρίσιμων θεϊκών τύπων σε επαναλαμβανόμενες μορφές και τη διανομή σε διάφορες περιοχές. Αυτό έκανε τη θρησκευτική απεικόνιση προσβάσιμη πέρα από τα μεγάλα ιερά, φτάνοντας σε ιδιωτικά σπίτια, επαρχιακές κοινότητες και στρατιωτικές οικιστικές περιοχές σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο.

Η χρονολόγηση από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. τοποθετεί αυτό το χαρακτικό στον Ρωμαϊκό Αυτοκρατορικό κύκλο, όταν ο λατρεία του Asklepios και οι σχετιζόμενες θεότητες ίασις ήταν ευρύτερα γνωστές στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο. Ο Τελεσφόρος συνδέθηκε ιδιαίτερα με την προστασία κατά την ασθένεια και την ελπίδα αποκατάστασης της υγείας, δίνοντας την εικονίδα του σημαίνουσα σημασία και σε δημόσια και σε ιδιωτικά θρησκευτικά πρακτικά.

Το αντικείμενο αυτό προσφέρει άμεση και φυσική σύνδεση με τις αρχαίες πεποιθήσεις γύρω από την ασθένεια, την ανάρρωση και την θεϊκή προστασία. Αποτελεί μια απτή σύνδεση με τον ρωμαϊκό κόσμο, όπου αντίστοιχα αντικείμενα διαδραμάτιζαν πρακτικό και λατρευτικό ρόλο στην καθημερινή ζωή.