Anton Kaestner - #454 - S - " Sky Bound ".

#454 - S - « Sky Bound ».
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη δουλειά του Anton Kaestner, άμεσα από το ατελιέ στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε γυάλινη επιφάνεια 2mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για μια πρωτότυπη εργασία που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό τελικό αποτέλεσμα είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: 31,9cm x 23,2cm x 0,3cm (12,6 * 9,1 * 0,12 inches) χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Ένα πιστοποιητικό γνησιότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Ντουμπάι). Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενο ατομικό σόου – Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πλούτο πολιτισμού της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμήθηκε στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμιστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που άφησε την επιρροή του και φύτεψε τον σπόρο για το τι θα γινόταν αργότερα το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 began να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με κράτησε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τις προοπτικές μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά κύματα και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα υπήρχε μέσα μου, σιωπηλά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε ένας μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης: ένας τρόπος να διαφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εντελώς στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κινήθηκε γρήγορα προς αναγνώριση, βρήκε οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρωστικά και σπρέι στην πλάτη ανακυκλωμένου εξωτυλιγμένου πλαξιγλάσσα, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευμετάβλητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που αποδέχομαι. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - όλα επιτρέπονται για να ανατροπεί τη λογική! - να κατευθύνουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω “απαραίτητες αδυναμίες”, δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλικός SF συγγραφέας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να φέρνει στο νου τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζεί, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και τα ελλείποντα μέρη, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιχνιδισμός μεταξύ «λεπτομερειών για το κοντινό» και «απόστασης για το σύνολο» να ενθαρρύνει τους θεατές να αποφασίσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner.