Αρχαίος Ρωμαίος μπρούτζος χρυσωμένος Δαχτυλίδι με αρχικό καρνελλιανό ένταλγιο - άνδρας που ξεκουράζεται με το δεξί χέρι του πάνω σε

Αρχαίο ρωμαϊκό δαχτυλίδι από χρωμιωμένο μπρούντζο με ένταγλιο από καρνειλιανό λίθο
Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–2ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χρωμιωμένος μπρούντζος, ασημένιο περιβόλι, καρνελιανό ένταγλιο
Διαστάσεις: Εσωτερική διάμετρος: 17 x 15 mm / Εξωτερική διάμετρος: 30 x 21 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση. Το δαχτυλίδι διατηρεί ελκυστική αρχαία πατίνα με ορατά ίχνη χρυσώματος. Το καρνελιανό ένταγλιο παραμένει αξιόπιστα στερεωμένο στο ασήμι του περιβλήματος. Φθορές και επικαθίσεις επιφανείας συμβατές με την ηλικία.

Δεν αποστέλλεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω περιπλεγμένων κανονισμών εξαγωγής πολιτισμικών αγαθών, το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν την υποβολή προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 170
Ο νυν κάτοχος αγόρασε το αρχαιορωμαϊκό δαχτυλίδι από χρωμιωμένο μπρούντζο από ιδιωτικό συλλέκτη, S.B., στο Γκρόνινγκεν, Ολλανδία.
Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης S.B. του Γκρόνινγκεν, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 1990.
Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το δαχτυλίδι είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος άλλης ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία πριν το 1990.
Δεν διατέθηκε περαιτέρω πληροφορία σχετικά με την παλαιότερη ιστορία κυριότητας του αντικειμένου από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό πληροφοριών:
Αυτό το ρωμαϊκό δαχτυλίδι δείχνει έναν συνδυασμό υλικών που εκτιμώνταν ιδιαίτερα στον ρωμαϊκό κόσμο: κύκλος χρωμιωμένου μπρούντζου, ασημένιο περιβόλι και ένα εξαιρετικά χαραγμένο καρνελιανό πολύτιμο λίθο. Τέτοια δαχτυλίδια εξυπηρετούσαν τόσο πρακτικές όσο και συμβολικές λειτουργίες, αποτελώντας προσωπικά στολίδια αλλά και σήμανση. Τα ένταγλια μπορούσαν να αποτυπώνονται σε κερί για την επιβεβαίωση εγγράφων, επιστολών και εμπορικών συναλλαγών, καθιστώντας τα σημαντικά εργαλεία προσωπικής ταυτότητας και εξουσίας.

Το χαραγμένο καρνελιανό απεικονίζει έναν όρθιο ανδρικό φιγούρα, αποδοσμένο με κλασικό τρόπο που προτιμούσαν σε ολόκληρη την Αυτοκρατορία. Παρά το ότι η ακριβής ταυτότητα της φιγούρας δεν μπορεί να γίνει βεβαιότητα, απεικονίσεις θεών, ηρώων, αθλητών και μυθολογικών μορφών ήταν μεταξύ των πιο δημοφιλών θεμάτων για τα ρωμαϊκά ένταγλια. Τέτοιο εικονογραφικό περιεχόμενο αντανακλούσε τα προσωπικά γούστα του ιδιοκτήτη, τις πολιτισμικές αξίες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή τις επιδιώξεις.

Το καρνελίαν ήταν από τους πιο περιζήτητους λίθους στην ρωμαϊκή γλυπττική τέχνη. Το θερμό κόκκινο έως πορτοκαλί χρώμα του εκτιμόταν ιδιαίτερα, ενώ η σκληρότητά του το καθιστούσε κατάλληλο για λεπτομερείς σκάλισμα. Επιπλέον, ο λίθος παρήγαγε καθαρές εντυπώσεις σε κερί σφράγισης χωρίς μεγάλη πρόσφυση, καθιστώντας τον ιδανικό για τη χρήση σε σήμανση. Το καρνελίαν διακινούνταν εκτεταμένα ανά την Αυτοκρατορία, με πηγές σε περιοχές από την ανατολική Μεσόγειο και την Αραβία έως την Ινδία. Μέσω δικτύων μακρινών εμπορικών μεταφορών, αυτοί οι λίθοι έφτασαν σε εργαστήρια σε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο, όπου πολύτιμοι γυάλινοι γναφείς τους μετέτρεπαν σε προσωπικές σφραγίδες και στολίδια.

Η χρήση του χρωμιωμένου μπρούντζου αποτελεί ένα ενδιαφέρον στοιχείο της ρωμαϊκής κουλτούρας πολυτέλειας. Η χρωμίωση επέτρεπε στους τεχνίτες να δίνουν στα μπρούντζινα αντικείμενα την εμφάνιση χρυσού με σημαντικά μικρότερο κόστos μεταλλεύματος. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιήθηκε ευρέως για κοσμήματα, εξαρτήματα στρατιωτικών, οικιακά αντικείμενα και θρησκευτικά αντικείμενα. Τα αποτυπώματα χρυσώματος που διασώθηκαν στο δαχτυλίδι υποδεικνύουν ότι αρχικά σχεδιαζόταν να παρουσιάζει πλούσια και επιβλητική εμφάνιση. Συνδυασμένο με το ασημένιο περιβόλι και το διακριτικό λίθο, το δαχτυλίδι θα μετέφερε έναν βαθμό κοινωνικού status και εκλέπτυνσης.

Αντίστοιχα δαχτυλίδια φοριούνται συνήθως από άτομα με άνεση, συμπεριλαμβανομένων εμπόρων, διαχειριστών, αξιωματικών, τοπικών ελίτ και άλλων μελών των ευπορείς τάξεων της ρωμαϊκής κοινωνίας. Ενώ τα στερεά χρυσά δαχτυλίδια συνήθως προορίζονταν για τα πιο πλούσια στρώματα, τα παραδείγματα από χρωμιωμένο μπρούντζο προσφέρουν μια ελκυστική και αξιοπρεπή εναλλακτική που ακόμα αντικατοπτρίζει status, εκπαίδευση και συμμετοχή σε ρωμαϊκές πολιτιστικές παραδόσεις.

Η κατασκευή τέτοιων δαχτυλιδιών αποτελούσε μέρος μιας πολύ καλά οργανωμένης βιομηχανίας τεχνουργημάτων. Οι ρωμαϊκοί κοσμηματοπώλες, μεταλλουργοί και γναφέες εργαζόταν σε εξειδικευμένα εργαστήρια σε όλη την Αυτοκρατορία, παράγοντας αντικείμενα που συνδύαζαν καλλιτεχνική έκφραση με πρακτική χρησιμότητα. Παρόμοια παραδείγματα έχουν ανακαλυφθεί από τη Βρετανία έως τη Μέση Ανατολή, αποδεικνύοντας το αξιοσημείωτο εύρος εμπορίου και δεξιοτεχνίας των Ρωμαίων.

Η χρονολόγηση τοποθετείται στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., σε μια περίοδο ευημερίας και εξάπλωσης μέσα στην Αυτοκρατορία. Αντικατοπτρίζει την ρωμαϊκή εκτίμηση για άψογη εργασία, εισαγόμενα υλικά και προσωπική περιποίηση, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως πρακτικό αντικείμενο καθημερινής χρήσης.

Αυτό το αντικείμενο παρέχει άμεση και φυσική σύνδεση με τους ανθρώπους της αρχαιότητας, όπου τα κοσμήματα δεν ήταν απλώς διακοσμητικά αλλά λειτουργούσαν ως δείκτες ταυτότητας, κατάστασης και προσωπικής εξουσίας. Δημιουργεί μια απτή σύνδεση με τον αρχαίο κόσμο, στον οποίο δαχτυλίδια αυτού του τύπου συνόδευαν τους κατόχους τους σε τόσο δημόσιο όσο και ιδιωτικό βίο.