Pippo - Waiting in Blue Light

Αwaiting in Blue Light

Κάθομαι μόνη μου έξω από το καφέ, πόδια σταυρωμένα, το λευκό μου λινό παντελόνι να αγκαλιάζει τον απογεματινό ήλιο, ενώ ο σκύλος μου ακουμπάει ήσυχα τον αστράγαλο μου. Ο τοίχος πίσω μου καίγεται μπλε-πράσινο, παχύς και υφασμένος με βαριές πινελιές που κάνουν τη ζωγραφιά να φαίνεται σχεδόν ζωντανή. Η πορτοκαλί πόρτα λάμπει σαν ένας σπίρτος που πλέον δεν αγγίζω. Ένα μόνο ποτήρι γυαλί πάνω στο μικρό τραπέζι μένει αχρησιμοποίητο. Φοράω το λευκό καπέλο χαμηλά, τα γυαλιά ηλίου κρύβουν ό,τι αποκαλύπτουν τα μάτια μου. Δεν περιμένω πια κανέναν. Απλώς παραμένω, αναπνέοντας την ηρεμία.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ. (y x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυκη ακρυλική σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρεμάσμα)
* Κάδρο: Απαρασκεύαστο (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA)
* logistics: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γέννηση στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται το ήσυχο τοπίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του γίνεται εμφανές στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως στρογγυλεύονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνοντας νοητικά στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι αφάνειες. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει ο οποίοςδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να βιώσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αόρατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Απομονωμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που υπάρχει στο έργο του.

Με παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo εξελίσσει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.