Joan Miro (1893-1983) - Sala Pelaires

Sala Pelaires — Joan Miró
Αρχική λιθογραφία σε χαρτί του Joan Miró, με τίτλο Sala Pelaires, πραγματοποημένη το 1970. Το έργο φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη στην κάτω δεξιά γωνία και τεκμηριώνεται ως P.A. — Prueba de Artista στην κάτω αριστερή γωνία. Διαστάσεις: 76 x 56 εκ.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα περιορισμένη δοκιμή καλλιτέχνη, που γίνεται εκτός της τυπωμένης έκδοσης των 75 αντίτυπων. Οι δοκιμές καλλιτέχνη θεωρούνται ιδιαίτερα εκτιμημένες μέσα στην αυθεντική χαρακτική εργασία, καθώς συνήθως ανήκουν σε έναν μικρότερο κύκλο αντιτύπων, παραδοσιακά προοριζόμενα για τον ίδιο τον καλλιτέχνη, τον εκδότη ή συνεργάτες της διαδικασίας έκδοσης. Γι’ αυτό, η ιδιότητά της ως P.A. τονίζει τη σπανιότητα, το συλλεκτικό ενδιαφέρον και τη μοναδικότητα αυτού του κομματιού.
Το έργο τεκμηριώνεται στο καταλογολογικό κείμενο αναφοράς της ηλεκτρογραφίας Miró: Patrick Cramer, Joan Miró Lithographer, Τόμος IV (1969–1972), Maeght Éditeur, Παρίσι, 1992, σελίδα 82, καταλογ. αριθ. 684. Αυτή η βιβλιογραφική αναφορά εντάσσει το έργο στο αναγνωρισμένο σώμα αυθεντικών λιθογραφιών του καλλιτέχνη και παρέχει μια σημαντική τεκμηριωμένη βάση για την ταυτοποίησή του και την εκτίμησή του.
Η Sala Pelaires εντάσσεται σε μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή της σχέσης του Joan Miró με τη Μαλάγα και το περιβάλλον της σύγχρονης τέχνης του νησιού. Η Sala Pelaires, που βρίσκεται στη Μαάλια ντε Μαλάκα, υπήρξε μια από τις ιστορικές γκαλερί που συνεισέφεραν στον καθορισμό του διαλόγου ανάμεσα στον Miró, το νησί και τη διεθνή σύγχρονη τέχνη. Σε αυτή την έννοια, το έργο δεν έχει μόνο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, αλλά και ενδοκειμενική αξία συνδεδεμένη με την παρουσία του Miró στη Μάλτα και τον ρόλο του στη μοντερνοποίηση του πολιτιστικού περιβάλλοντος της περιοχής των Βαλεάρων.
Ο συνθέτης απαντά στη γλώσσα οπτικής γλώσσας που ξεχωρίζει ο καλλιτέχνης: μια οικονομία σημείων φαινομενικά αυθόρμητη, μια πολύ μετρημένη σχέση ανάμεσα στο κενό και το σχήμα, και μια γραφική δύναμη που συνδυάζει ελευθερία χειρονομίας, ισορροπία και οπτική ποίηση. Ο Miró επιτυγχάνει ο χώρος του χαρτιού να λειτουργεί ως ανοιχτό πεδίο, όπου τα σημάδια φαίνεται να αιωρούνται με αυτονομία. Κάθε γραμμικό, κάθε κηλίδα και κάθε μορφή συμμετέχει σε αυτή την ένταση που χαρακτηρίζει το παιχνίδι, το μυστήριο και τη στιλιστική κατασκευή.
Για τον Miró, η λιθογραφία δεν ήταν ένα δευτερεύον μέσο, αλλά ένα πραγματικό εργαστήριο δημιουργίας. Μέσω αυτής εξέτασε την ένταση του χρώματος, τη φρεσκάδα της κίνησης και την επεξηγηματική ικανότητα της γραμμής. Σε αυτό το έργο φαίνεται η ώριμη ελευθερία του καλλιτέχνη, ικανή να μετατρέψει μια εικόνα φαινομενικά απλή σε μια σύνθεση με ρυθμό, παρουσία και εσωτερική ενέργεια.
Το έργο βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση διατήρησης, με εξαίρεση μια γωνία διπλωμένη και περιορισμένη foxing σε ορισμένες περιοχές του χαρτιού. Αυτά τα στοιχεία δηλώνονται διαφανώς και είναι συμβατά με τη φύση και τη γήρα της μιας χαρακτικής σε χαρτί αυτής της εποχής, χωρίς να εμποδίζουν την ορθή ανάγνωση ή την εκτίμηση της εικόνας.
Λόγω της βιβλιογραφικής τεκμηρίωσης, του μορφότυπου, της σχέσης με τη Sala Pelaires και της κατάστασης της ως Prueba de Artista, αυτή η λιθογραφία αποτελεί ένα έργο ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τους συλλέκτες πρωτότυπης χαρακτικής του Joan Miró. Είναι ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι της ώριμης γλώσσας του, με αξιοσημείωτη οπτική παρουσία και πρόσθετη αξία λόγω της σπανιότητας μέσα στην έκδοση.
Καλλιτέχνης: Joan Miró
Τίτλος: Sala Pelaires
Έτος: 1970
Τεχνολογία: αρχική λιθογραφία πάνω σε χαρτί
Δικαιολογία: P.A. / Prueba de Artista
Υπογραφή: υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη
Διαστάσεις: 76 x 56 εκ
Βιβλιογραφία: Patrick Cramer, Joan Miró Lithographer, Τόμ. IV, Maeght Éditeur, Παρίσι, 1992, σελ. 82, cat. № 684
Προελεύσεως: αγορές τέχνης, Ισπανία
Κατάσταση: καλές γενικές συνθήκες, με μια γωνία διπλωμένη και τοπική foxing
Παρατηρήσεις: έργο μη κορνιζωμένο