René Magritte (1898-1967) - Le faux miroir





70 € | ||
|---|---|---|
65 € | ||
55 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 139520 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, Le faux miroir, περιορισμένη λίθογραφία σε β vellum BFK Rives (44 × 30 εκ.), από το Βέλγιο, αριθμημένη 1/300 και υπογεγραμμένη στην πλάκα, χειρόγραφα δακτυλογραφημένη από τον Charly Herscovici, πρόεδρος του MAGRITTE Foundation, πορτρέτο, σε άριστη κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967), χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε περγαμηνή BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση, δεν περιλαμβάνεται κορνίζα
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο του Succession Magritte, επικυρωμένη με τη σφραγίδα blind Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό σημείο της πέτρας και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και σύννεφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζόμενων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, το οποίο φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από τον υαλοπίνακα. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται πουθενά· simply αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, τα στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας αλλά και βαθιάς ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αγχωτική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν την αλλόκοτη σκηνή. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη βάση της αναπαράστασης.
Ρενέ Μαγκρίτ (1898-1967), χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε περγαμηνή BFK Rives.
Αριθμημένη / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση, δεν περιλαμβάνεται κορνίζα
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο του Succession Magritte, επικυρωμένη με τη σφραγίδα blind Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό σημείο της πέτρας και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βελγικός σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και σύννεφων. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζόμενων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει έναν συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, το οποίο φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από τον υαλοπίνακα. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται πουθενά· simply αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, τα στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας αλλά και βαθιάς ξενίλας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αγχωτική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν την αλλόκοτη σκηνή. Ο Μαγκρίτ χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη βάση της αναπαράστασης.

