Παραδοσιακός φορέας βρεφών (Ba') Dayak Kenyah – Ρατάν, ξύλο και γιρλάντα από χάντρες οστών ή κέρατων - Μπορνόε






Έχει πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στην ασιατική τέχνη και διηύθυνε γκαλερί.
54 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 140738 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Αρχικό εθνογραφικό αντικείμενο που αποδίδεται στον πολιτισμικό χώρο Dayak Kenyah της κεντρικής περιοχής του νησιού που είναι το Μπόρνιο (λεκάνη ποταμών Apo Kayan / Άνω Mahakam). Πρόκειται για ένα σκληρό χρηστικό καλάθι μεταφοράς βρέφους, παραδοσιακά γνωστό ως ba'.
Ανάλυση και Συμβολισμός των Κογχιδιών της γιρλάντας
Το μεταφορικό καλάθι περιλαμβάνει στο πάνω άκρο μια γιρλάντα φεστωμένη με χειροποίητα πετράδια γεωμετρικά σχηματισμένα, μηχανοποιημένα από οστά ή κέρατα και ραμμένα πάνω σε σκοτεινό υφασμάτινο κορδόνι. Το κορδόνι στερεώνεται με μεμονωμένους κόμπους ανάμεσα σε κάθε κόμβο, κρατώντας τα κομμάτια στη θέση τους και αποφεύγοντας τη μετακίνηση ή τριβή, μια διάταξη που φανερώνει προμελετημένη και σταθερή κατασκευή ενταγμένη πλήρως στο αντικείμενο.
Στην υλική κουλτούρα Dayak, τα ba' μεταφορικά βρέφη συχνά ενσωμάτωναν προστατευτικά στοιχεία, όπως κόμβοι, κουδούνια, δόντια, κοχύλια ή άλλα αντικείμενα συμβολικής αξίας, προορισμένα να προστατεύσουν το παιδί σύμφωνα με παραδοσιακές πεποιθήσεις που αφορούν την ευαλωτότητα της ψυχής κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Δεν αποτελούσαν απλά διακοσμητικά διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ένα από τα κύρια στοιχεία του προστατευτικού ασπίδιου.
Ένα από τα πιο διακριτικά χαρακτηριστικά αυτού του παραδείγματος είναι η διατήρηση μιας γιρλάντας από κόμβους που έχουν χαραχτεί, ορθοτομηθεί καιδεμένα με όμοιο χέρι μια προς μια. Αντιθέτως με την τελειότητα των πυκνών ταπέτων μικροκομβίων από γυαλί εισαγόμενο (aban), χαρακτηριστικό των μεταφορικών βρεφών της υψηλής αριστοκρατίας, αυτό το κομμάτι εκφράζει την ίδια προστατευτική λειτουργία μέσω μιας διακριτής χειροποίητης παραδοσιακής τέχνης, βασισμένης στην αξιοποίηση των διαθέσιμων φυσικών πόρων και στην συνέχεια των συνήθειων της κοινότητας, μεταβιβαζόμενων από γενιά σε γενιά.
Αυτή η προσέγγιση αποκαλύπτει μια διαφορετική αντίληψη της αξίας του αντικειμένου: το συμβολικό του νόημα δεν εξαρτιόταν από πολυτελή υλικά αποκτημένα μέσω εμπορίου, αλλά από τον τελετουργικό χαρακτήρα της χειροποίητης δημιουργίας με το περιβάλλον που το περιβάλλει. Αυτή η κληρονομημένη σοφία, αντί να αποδυναμώνει τη λιτότητα του κομματιού, ενισχύει την εθνογραφική του αξία ως μαρτυρία της καθημερινής υλικής κουλτούρας.
Το Σώμα του Μεταφορικού:
Το κοίλο σώμα του δοχείου είναι εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένο από πυκνή, σφιχτά υφαντή διάταξη φαρδιών λωρίδων άγριας ράταν, σε μοτίβο γεωμετρικού κεντιού (πλέξη φτερωτής φιάλης, herringbone weave), τεχνική που αποσκοπεί στην παροχή δομικής ακαμψίας στο σύνολο χωρίς σημαντική αύξηση του βάρους.
Οι δύο πλευρικοί ιμάντες μεταφοράς είναι φτιαγμένοι από τον ίδιο τύπο πλεκτής ράταν. Η φυτική δομή συνδέεται με ένα επάνω κάθισμα από ξύλο σε σχήμα ημκύκλου με τη βοήθεια οργανικών γόμφων και υφασμάτινες ζώνες σκουρόχρωμες από τη χρήση και την παλαίωση.
Οι διαστάσεις του καθίσματος (25 × 14 εκ.) είναι συμβατές με αυτές που παρατηρούνται σε παραδοσιακά παραδείγματα που διατηρούνται σε σημαντικές εθνογραφικές συλλογές αφιερωμένες στα ba' μεταφορικά βρέφους του Μπόρνιο, όπως εκείνο της Penn Museum.
Χρονολόγηση: περίπου 1940–1970
Μετρήσεις:
• Ύψος: 36 εκ
• Άνω πλάτος (άνοιγμα): 34 εκ
• Πλάτος βάσης: 25 εκ
• Βάθος βάσης: 14 εκ
Κατάσταση διατήρησης:
Μηχανικά εξαιρετικά σταθερή δομή. Η ράταν διατηρεί την ευκαμψία και τη αρχική τάση της, παρουσιάζοντας φυσική γήινη πατίνα καφέ-κρέμας με παλαίωση. Η βάση από ξύλο παρουσιάζει φθορές επιφανείας από χρήση, με ένα μικρό ψαλιδισμένο σημείο σε μια από τις ανώτερες γωνίες, χωρίς να επηρεάζεται η σταθερότητα του συνόλου. (βλέπε λεπτομέρεια πλαγίως σε κόκκινο). Δεν παρατηρούνται αποκαταστάσεις ή δομικές βλάβες.
Το εσωτερικό της πλάτης παρουσιάζει μια μικρή ζώνη σκίασης συμβατή με τη συνεχή χρήση του αντικειμένου, η θέση της ενδέχεται να αντιστοιχεί στην επανειλημμένη στήριξη του κεφαλιού του παιδιού κατά τη χρήση.
Οι παρεχόμενες φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής αυτού του λοτ
Αναφορές:
1. The Metropolitan Museum of Art – αρχεία συλλογής σχετικά με Aban και μεταφορικά βρέφη Kayan/Kenyah.
2. Penn Museum – J. Chin, Baby Carriers, Expedition Magazine, Τεύχος 30, Αρ. 1 (1988).
3. Whittier, Herbert L. (1978). The Kenyah. Στα Essays on Borneo Societies.
4. Faridah Sahari (2016). Ba': The Shifting Role of Baby Carrier among the Stratification Society in Central Borneo.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ΑΓΓΛΙΚΑ:::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Traditional Dayak Kenyah Baby Carrier (Ba') – Rattan, wood and a garland of bone or antler beads knotted as a protective amulet – Ethnographic object, Borneo, mid-20th century.
Description:
Original ethnographic object attributable to the Dayak Kenyah cultural sphere of central Borneo (Apo Kayan / Upper Mahakam river basin). It is a rigid utilitarian baby carrier basket, traditionally known as a ba'.
Analysis and Symbolism of the Garland Beads
The baby carrier incorporates, along its upper edge, a festooned garland of hand-faceted geometric beads carved from bone or antler and strung on a dark textile cord. The cord is secured by individual knots between each bead, keeping them fixed in place and preventing movement or friction, an arrangement that demonstrates a deliberate and stable construction fully integrated into the object.
Within Dayak material culture, ba' baby carriers frequently incorporated protective elements such as beads, bells, teeth, shells and other objects of symbolic value, intended to protect the child according to traditional beliefs concerning the vulnerability of the soul during the first years of life. They were not merely decorative ornaments, but one of the principal elements of the protective shield.
One of the most distinctive features of this example is the preservation of a garland of beads individually carved, drilled and knotted by hand. In contrast to the refinement of the dense panels of imported glass microbeads (aban), characteristic of the baby carriers belonging to the high aristocracy, this piece expresses the same protective function through a distinctly handcrafted ornamental tradition, based on the use of locally available natural resources and on the continuity of the community's customs and traditions, passed down from generation to generation.
This approach reveals a different understanding of the object's value: its symbolic significance did not rest on prestigious materials acquired through trade, but on the ritual of creating by hand with what the surrounding environment provides. This inherited knowledge, far from diminishing the sobriety of the piece, reinforces its ethnographic value as a testimony to everyday material culture.
The Body of the Baby Carrier
The concave body of the receptacle is entirely constructed from a dense, tightly woven arrangement of flat strips of wild rattan in a herringbone weave, a technique intended to provide structural rigidity to the whole without significantly increasing its weight.
The two lateral carrying straps are made from the same type of plaited rattan. The vegetal structure is joined to a rigid crescent-shaped wooden seat by means of organic pegs and textile bindings darkened through use and age.
The dimensions of the seat (25 × 14 cm) are consistent with those observed in traditional examples preserved in major ethnographic collections devoted to the ba' baby carriers of Borneo, such as those of the Penn Museum.
Chronology: c. 1940–1970
Measurements:
• Height: 36 cm
• Upper width (opening): 34 cm
• Base width: 25 cm
• Base depth: 14 cm
Condition:
Condition: Structurally sound. The rattan retains its original flexibility and tension, displaying a stable natural honey-brown patina acquired through age. The wooden base shows surface wear consistent with use, including a small chip localized on one of the corners, without affecting the structural stability of the piece (see detail outlined in red). No restorations or structural damage are observed.
The inner back panel shows a small localized area of darkening consistent with prolonged use of the piece, the location of which may correspond to the repeated resting of the child's head during use.
**The photographs provided form an integral part of the description of this lot.**
References:
1. The Metropolitan Museum of Art – registros de colección sobre Aban y portabebés Kayan/Kenyah.
2. Penn Museum – J. Chin, Baby Carriers, Expedition Magazine, Vol. 30, Nº 1 (1988).
3. Whittier, Herbert L. (1978). The Kenyah. En Essays on Borneo Societies.
4. Faridah Sahari (2016). Ba': The Shifting Role of Baby Carrier among the Stratification Society in Central Borneo.
Αρχικό εθνογραφικό αντικείμενο που αποδίδεται στον πολιτισμικό χώρο Dayak Kenyah της κεντρικής περιοχής του νησιού που είναι το Μπόρνιο (λεκάνη ποταμών Apo Kayan / Άνω Mahakam). Πρόκειται για ένα σκληρό χρηστικό καλάθι μεταφοράς βρέφους, παραδοσιακά γνωστό ως ba'.
Ανάλυση και Συμβολισμός των Κογχιδιών της γιρλάντας
Το μεταφορικό καλάθι περιλαμβάνει στο πάνω άκρο μια γιρλάντα φεστωμένη με χειροποίητα πετράδια γεωμετρικά σχηματισμένα, μηχανοποιημένα από οστά ή κέρατα και ραμμένα πάνω σε σκοτεινό υφασμάτινο κορδόνι. Το κορδόνι στερεώνεται με μεμονωμένους κόμπους ανάμεσα σε κάθε κόμβο, κρατώντας τα κομμάτια στη θέση τους και αποφεύγοντας τη μετακίνηση ή τριβή, μια διάταξη που φανερώνει προμελετημένη και σταθερή κατασκευή ενταγμένη πλήρως στο αντικείμενο.
Στην υλική κουλτούρα Dayak, τα ba' μεταφορικά βρέφη συχνά ενσωμάτωναν προστατευτικά στοιχεία, όπως κόμβοι, κουδούνια, δόντια, κοχύλια ή άλλα αντικείμενα συμβολικής αξίας, προορισμένα να προστατεύσουν το παιδί σύμφωνα με παραδοσιακές πεποιθήσεις που αφορούν την ευαλωτότητα της ψυχής κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Δεν αποτελούσαν απλά διακοσμητικά διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ένα από τα κύρια στοιχεία του προστατευτικού ασπίδιου.
Ένα από τα πιο διακριτικά χαρακτηριστικά αυτού του παραδείγματος είναι η διατήρηση μιας γιρλάντας από κόμβους που έχουν χαραχτεί, ορθοτομηθεί καιδεμένα με όμοιο χέρι μια προς μια. Αντιθέτως με την τελειότητα των πυκνών ταπέτων μικροκομβίων από γυαλί εισαγόμενο (aban), χαρακτηριστικό των μεταφορικών βρεφών της υψηλής αριστοκρατίας, αυτό το κομμάτι εκφράζει την ίδια προστατευτική λειτουργία μέσω μιας διακριτής χειροποίητης παραδοσιακής τέχνης, βασισμένης στην αξιοποίηση των διαθέσιμων φυσικών πόρων και στην συνέχεια των συνήθειων της κοινότητας, μεταβιβαζόμενων από γενιά σε γενιά.
Αυτή η προσέγγιση αποκαλύπτει μια διαφορετική αντίληψη της αξίας του αντικειμένου: το συμβολικό του νόημα δεν εξαρτιόταν από πολυτελή υλικά αποκτημένα μέσω εμπορίου, αλλά από τον τελετουργικό χαρακτήρα της χειροποίητης δημιουργίας με το περιβάλλον που το περιβάλλει. Αυτή η κληρονομημένη σοφία, αντί να αποδυναμώνει τη λιτότητα του κομματιού, ενισχύει την εθνογραφική του αξία ως μαρτυρία της καθημερινής υλικής κουλτούρας.
Το Σώμα του Μεταφορικού:
Το κοίλο σώμα του δοχείου είναι εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένο από πυκνή, σφιχτά υφαντή διάταξη φαρδιών λωρίδων άγριας ράταν, σε μοτίβο γεωμετρικού κεντιού (πλέξη φτερωτής φιάλης, herringbone weave), τεχνική που αποσκοπεί στην παροχή δομικής ακαμψίας στο σύνολο χωρίς σημαντική αύξηση του βάρους.
Οι δύο πλευρικοί ιμάντες μεταφοράς είναι φτιαγμένοι από τον ίδιο τύπο πλεκτής ράταν. Η φυτική δομή συνδέεται με ένα επάνω κάθισμα από ξύλο σε σχήμα ημκύκλου με τη βοήθεια οργανικών γόμφων και υφασμάτινες ζώνες σκουρόχρωμες από τη χρήση και την παλαίωση.
Οι διαστάσεις του καθίσματος (25 × 14 εκ.) είναι συμβατές με αυτές που παρατηρούνται σε παραδοσιακά παραδείγματα που διατηρούνται σε σημαντικές εθνογραφικές συλλογές αφιερωμένες στα ba' μεταφορικά βρέφους του Μπόρνιο, όπως εκείνο της Penn Museum.
Χρονολόγηση: περίπου 1940–1970
Μετρήσεις:
• Ύψος: 36 εκ
• Άνω πλάτος (άνοιγμα): 34 εκ
• Πλάτος βάσης: 25 εκ
• Βάθος βάσης: 14 εκ
Κατάσταση διατήρησης:
Μηχανικά εξαιρετικά σταθερή δομή. Η ράταν διατηρεί την ευκαμψία και τη αρχική τάση της, παρουσιάζοντας φυσική γήινη πατίνα καφέ-κρέμας με παλαίωση. Η βάση από ξύλο παρουσιάζει φθορές επιφανείας από χρήση, με ένα μικρό ψαλιδισμένο σημείο σε μια από τις ανώτερες γωνίες, χωρίς να επηρεάζεται η σταθερότητα του συνόλου. (βλέπε λεπτομέρεια πλαγίως σε κόκκινο). Δεν παρατηρούνται αποκαταστάσεις ή δομικές βλάβες.
Το εσωτερικό της πλάτης παρουσιάζει μια μικρή ζώνη σκίασης συμβατή με τη συνεχή χρήση του αντικειμένου, η θέση της ενδέχεται να αντιστοιχεί στην επανειλημμένη στήριξη του κεφαλιού του παιδιού κατά τη χρήση.
Οι παρεχόμενες φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής αυτού του λοτ
Αναφορές:
1. The Metropolitan Museum of Art – αρχεία συλλογής σχετικά με Aban και μεταφορικά βρέφη Kayan/Kenyah.
2. Penn Museum – J. Chin, Baby Carriers, Expedition Magazine, Τεύχος 30, Αρ. 1 (1988).
3. Whittier, Herbert L. (1978). The Kenyah. Στα Essays on Borneo Societies.
4. Faridah Sahari (2016). Ba': The Shifting Role of Baby Carrier among the Stratification Society in Central Borneo.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ΑΓΓΛΙΚΑ:::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Traditional Dayak Kenyah Baby Carrier (Ba') – Rattan, wood and a garland of bone or antler beads knotted as a protective amulet – Ethnographic object, Borneo, mid-20th century.
Description:
Original ethnographic object attributable to the Dayak Kenyah cultural sphere of central Borneo (Apo Kayan / Upper Mahakam river basin). It is a rigid utilitarian baby carrier basket, traditionally known as a ba'.
Analysis and Symbolism of the Garland Beads
The baby carrier incorporates, along its upper edge, a festooned garland of hand-faceted geometric beads carved from bone or antler and strung on a dark textile cord. The cord is secured by individual knots between each bead, keeping them fixed in place and preventing movement or friction, an arrangement that demonstrates a deliberate and stable construction fully integrated into the object.
Within Dayak material culture, ba' baby carriers frequently incorporated protective elements such as beads, bells, teeth, shells and other objects of symbolic value, intended to protect the child according to traditional beliefs concerning the vulnerability of the soul during the first years of life. They were not merely decorative ornaments, but one of the principal elements of the protective shield.
One of the most distinctive features of this example is the preservation of a garland of beads individually carved, drilled and knotted by hand. In contrast to the refinement of the dense panels of imported glass microbeads (aban), characteristic of the baby carriers belonging to the high aristocracy, this piece expresses the same protective function through a distinctly handcrafted ornamental tradition, based on the use of locally available natural resources and on the continuity of the community's customs and traditions, passed down from generation to generation.
This approach reveals a different understanding of the object's value: its symbolic significance did not rest on prestigious materials acquired through trade, but on the ritual of creating by hand with what the surrounding environment provides. This inherited knowledge, far from diminishing the sobriety of the piece, reinforces its ethnographic value as a testimony to everyday material culture.
The Body of the Baby Carrier
The concave body of the receptacle is entirely constructed from a dense, tightly woven arrangement of flat strips of wild rattan in a herringbone weave, a technique intended to provide structural rigidity to the whole without significantly increasing its weight.
The two lateral carrying straps are made from the same type of plaited rattan. The vegetal structure is joined to a rigid crescent-shaped wooden seat by means of organic pegs and textile bindings darkened through use and age.
The dimensions of the seat (25 × 14 cm) are consistent with those observed in traditional examples preserved in major ethnographic collections devoted to the ba' baby carriers of Borneo, such as those of the Penn Museum.
Chronology: c. 1940–1970
Measurements:
• Height: 36 cm
• Upper width (opening): 34 cm
• Base width: 25 cm
• Base depth: 14 cm
Condition:
Condition: Structurally sound. The rattan retains its original flexibility and tension, displaying a stable natural honey-brown patina acquired through age. The wooden base shows surface wear consistent with use, including a small chip localized on one of the corners, without affecting the structural stability of the piece (see detail outlined in red). No restorations or structural damage are observed.
The inner back panel shows a small localized area of darkening consistent with prolonged use of the piece, the location of which may correspond to the repeated resting of the child's head during use.
**The photographs provided form an integral part of the description of this lot.**
References:
1. The Metropolitan Museum of Art – registros de colección sobre Aban y portabebés Kayan/Kenyah.
2. Penn Museum – J. Chin, Baby Carriers, Expedition Magazine, Vol. 30, Nº 1 (1988).
3. Whittier, Herbert L. (1978). The Kenyah. En Essays on Borneo Societies.
4. Faridah Sahari (2016). Ba': The Shifting Role of Baby Carrier among the Stratification Society in Central Borneo.
