Στρατιωτικό κράνος - Κράνος PIQUIER της Αναγέννησης - 15ος/17ος αιώνας - Αναπαραγωγή

ΚΑΣΚΟΛ snake de PIQUER της Αναγέννησης - 15ος / 17ος αιώνας - Αντίγραφο
Κατασκευή από ατσάλι με δύο προστατευτικά γουότζ (μάγουλα) επενδεδυμένα με δέρμα

Αυτό το κράνος ιπποτικό είναι ένα ακριβές και πιστό αντίγραφο, φτιαγμένο ακριβώς όπως τα πρωτότυπα που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές, χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους, μόνον με ατσάλι και δέρμα, όπως και στη ρωμαιοαναγεννησιακή εποχή.

Το κράνος βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση, αλλά χρησιμοποιήθηκε σε γυρίσματα ιστορικής φύσης για την τηλεόραση FR3 και έχει μια ρεαλιστική πατίνα.
Διαστάσεις και βάρος: 1,900 kg - Ύ ψήφιος 32 x 45 x 34 εκ
Εσωτερικό: 22 εκ. x 18 εκ.

Αυτό αποτελεί ένα αντικείμενο για συλλέκτες και ενθουσιώδεις που δεν μπορούν να αποκτήσουν αυθεντικά αρχαιολογικά τεμάχια.
Ιδανικό και για τους λάτρεις της ιστορικής αναπόδοσης.

Το στήριγμα παρουσίασης ξύλινο δεν περιλαμβάνεται στην πώληση

Πωλείται όπως είναι - Παρακαλώ ελέγξτε καλά τις φωτογραφίες. Αυτές είναι οι φωτογραφίες του αντικειμένου που θα λάβετε.

Ιδανικό για συλλογή ή για την ανακατάσταση εξοπλισμού ενός στρατιώτη της Αναγέννησης

Ταχεία και προσεκτική αποστολή με Colissimo La Poste, συστημένη με υπογραφή και ασφάλεια.
Τα αντικείμενα είναι προκατασκευασμένα μόλις αναρτηθούν στο CATAWIKI
Οι ομαδοποιήσεις παραγγελίας δεν είναι δυνατές

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ:
Παρακαλώ να είστε παρόν ή να έχετε φροντίσει για την παράδοση της παραγγελίας σας.
Λόγω προφανών λόγων ασφάλειας, αυτή η παράδοση γίνεται συστημένη με ασφάλεια και με ανάληψη υπογραφής.
Αν δεν είστε παρόν και δεν την έχετε υπογράψει, η παραγγελία θα επιστραφεί.

Άλλο σημαντικό στοιχείο για τους Ολλανδούς αγοραστές:
Αν δεν είστε παρών, ο ταχυδρόμος δεν θα σας αφήσει αποδεικτικό παραλαβής και θα δηλώσει τη διεύθυνσή σας ως ελλιπή για εξοικονόμηση χρόνου.
Αυτό δεν είναι επαγγελματικό ή πολύ σοβαρό,

ΛΙΓΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Οι ιπποτροχιαστούντες της Αναγέννησης αποτελούν ομάδα που στρέφεται προς την στρατιωτική και αισθητική της μάχης, τοποθετημένοι ανάμεσα στην κληρονομιά των μεσαιωνικών σωμάτων και τις μεταρρυθμίσεις των σύγχρονων πολέμων. Προέρχονται από πνεύμα επαναπροσδιορισμού των μακρών όπλων και των τακτικών, συνδεδεμένο με τεχνολογικές μεταβολές και την επανεξερεύνηση αρχαίων κειμένων περί του πολέμου.
Η χρήση της λόγχης, κύριου όπλου των πεζών, παραμένει κεντρική για τη διευθέτηση των σειρών και τη διατήρηση της γραμμής έναντι ιππικού βαρύτητα και αντιπάλων ιπποτών, αλλά συμβαίνει μια αναδιάταξη τεχνικών, εγχειριδίων και σχημάτων.
Η Αναγέννηση βλέπει την ανάδειξη δασκάλων όπλων που θα γράψουν και θα διαδώσουν τεχνικά εγχειρίδια σχετικά με τη φρουρά, τη στάση, την κινητικότητα και την παρελαύνση, όπως ο Φλωρεντινός Camillo Agrippa και αργότερα ιταλοί συγγραφείς που επηρέασαν γαλλικές και γερμανικές σχολές.

Αναφορικά με το υλικό, οι λόγχες μακραίνουν και λεπταίνουν, οι λόγχες και οι άκρες βελτιώνονται για να αντέχουν την επίδραση των ασκών με πυρίτιδα και των πανοπλιών που φθείρονται, επιτρέποντας ταχύτερες και ακριβέστερες κινήσεις σε σχηματισμούς τοιχού και ανάγλυφα.
Οι μονομαχίες και οι δημοσκοπήσεις συμβάλλουν στη μετάδοση των τεχνικών· οι δάσκαλοι όπλων διοργανώνουν μαθήματα, επιδείξεις και διαγωνισμούς, ενισχύοντας τη διανοητική και επαγγελματική διάσταση του επαγγέλματος.
Η εκπαίδευση των λόγχων δεν είναι μόνο τεχνική: ενσωματώνει τη μαχητική πειθαρχία, τη διαχείριση του φόβου και τον χρονισμό των κινήσεων εντός συμπαγών μονάδων, όπου ο συντονισμός των κινήσεων άκρων, ανύψωσης και άμυνας γίνεται συλλογική ικανότητα.
Η εμφάνιση των κανόνων και των πυροβόλων όπλων οδηγεί σε επαναπροσδιορισμό των σχημάτων και δογμάτων, καταλήγοντας σε εναλλαγές μεταξύ του «φανλαγγου» και του «ταγματος σε γραμμή», με διατάξεις που ευνοούν την κινητικότητα και την αντίσταση στα πυρά, διατηρώντας ταυτοχρονα τη βασική λειτουργία της πικίας στις συμπλοκές και στις ελεγχόμενες επιθέσεις.
Οι πρακτικές των ντιλελλάδικων και των δασκάλων όπλων εντάσσονται σε δίκτυα συντεχνιών και σχολών, διασφαλίζοντας τη μεταφορά των τεχνικών σε πολλές δεκαετίες και προσαρμόζοντας τις απαιτήσεις των βασιλικών σωμάτων και των μισθοφόρων.

Η Αναγέννηση, τέλος, μεταμορφώνει το συμβολισμό της πίκης, που γίνεται ταυτόχρονα εργαλείο στρατιωτικό και έμβλημα αυστηρότητας, ορθολογικοποίησης και κοινωνικής μηχανικής γύρω από τη δίψα για πειθαρχία και φυσική ικανότητα.
Στα ιταλικά και γερμανικά εγχειρίδια, η πικίρεια συνδέεται με τη φυσιογνωσία κίνησης και τη σαφήνεια των κινήσεων, προοιωνίζοντας μετακίνηση προς όπλα λευτερά πιο ελαφριά και ευπροσάρμοστα, χωρίς όμως να απαξιώνει την στρατηγική αξία της εκπαίδευσης της πικίας σε μάχες πόλης και διαδοχικούς αγώνες της εποχής.
Αυτή η περίοδος βλέπει λοιπόν τους πίκιους να γίνονται βασικοί παράγοντες καινοτομίας, αλλά και διαμεσολαβητές ανάμεσα στην τέχνη του μαχαιριού και τη μηχανική των όπλων, προετοιμάζοντας μετασχηματισμούς που αργότερα, στους επόμενους αιώνες, θα οδηγήσουν στη δημιουργία μοντέρνων σχολών ξιφασκίας και στη λογικοποίηση των τεχνικών άμυνας και διεύθυνσης της μάχης.