Tijs Dragtsma (1992) - A Rope's Quiet Defiance

Υπάρχει μια σιωπή για το σκοινί όταν σταματά να λειτουργεί. Δυο προς τα πάνω μαλλιασμένα εδώ πάνω σε διπλωμένο πανί γλικού, κρατά τη μνήμη της τάσης πολύ μετά το δέσιμο του κόμβου. Κάθε ξεφλουδισμένο νήμα πιάνει το φως σαν μικρή πράξη αντίστασης, αρνείται να ξεκαρφωθεί, αρνείται να ξεχαστεί.

Ένα μόνο σκληρό φως πέφτει από επάνω, χαράζοντας το στροβιλισμό έξω από ένα μαύρο τόσο βαθύ που καταβροχθίζει τα πάντα γύρω του. Το πανί γίνεται λίγο περισσότερο από μια υπόδειξη κάτω από το σκοινί, οι πτυχές του πιάνουν αρκετό φως για να υπαινχθούν το τι μετέφερε παλιότερα. Ο αρνητικός χώρος προβάλλει από κάθε πλευρά, δίνοντας στο αντικείμενο χώρο να αναπνεύσει και χώρο να μετρά.

Το σκοινί πάντα σήμαινε περισσότερο από το υλικό του. Δένει και κρατά, τραβώντας και αντέχοντας, και σε αυτή τη δουλειά γίνεται μια ήρεμη μελέτη αντίστασης, κάτι φθαρμένο αλλά όχι σπασμένο, ξεφλουδισμένο αλλά ακόμα ολόκληρο. Το θεατρικό φως το μεταχειρίζεται σαν αντικείμενο άξιο πορτρέτου, όχι σαν εργαλείο που περιμένει να συστραφεί.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα σκαλίζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτιζόμενη μέσω ελεγχόμενης ζημιάς της επιφάνειας αντί οτιδήποτε προστέθηκε. Κάθε ίνα, κάθε σκιά, κάθε κόκκος σκόνης που αιωρείται στο σκοτάδι υπάρχει γιατί κάτι αφαιρέθηκε, όχι τοποθετήθηκε.

Η εικόνα πάντα βρίσκεται παρούσα. Το φως δεν τη δημιουργεί. τη ακονίζει. Υπό άμεσο φως οι γρατσουνιές πιάνουν και αντανακλώνται και η αντίθεση βαθαίνει, ενώ σε πιο απαλό φως το ίδιο σκοινί καταλήγει σε ήρεμη αυτοσυγκράτηση. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει την εικόνα.

Από το απέναντι σε ένα δωμάτιο, ο στροβιλισμός διαβάζεται ως μία ενιαία μορφή-ορόσημο, βαρύς και αυτοτελής. Πλησίασε βήμα και διαλύεται σε ένα πεδίο γρατσουνιών, κάθε μία σκόπιμη, μέρος μιας επιφάνειας χτισμένης αντί για ζωγραφισμένη. Και οι δύο αναγνώσεις ανήκουν στο ίδιο έργο, μια απόσταση για ολόκληρο το έργο, άλλη για την κατασκευή.

A Rope’s Quiet Defiance συνεχίζει την Art with Scratch σειρά του Tijs Dragtsma, όπου η εικόνα οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς επιφάνειας αντί χρώματος ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν συνιστά καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποτε ορισμένα πράγματα διατηρούν το σχήμα τους refusando να αφήσουν να χαθεί."

About Art with Scratch

Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γδαρσίματα που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο πολύ κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων τεμαχίων. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν ελαφριά. Το φαινομενικά σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυο γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Τη ακονίζει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γραμμές που γδαρνίζονται αντανακλώνται. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται καθαρό και ορισμένο. Από άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν στενό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Το τι κάνει αυτή η μέσος τόσο συναρπαστικό είναι ο ήσυχος της τόνος. Η πράξη του χάραγματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Παράγω εξαιρείται από το σκληρό τόνο. Είναι οικεία, ατμοσφαιρική και ζωντανή με κίνηση. Η σκληρότητα μεταμορφώνεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το φινίρισμα δεν έχει ποτέ πλήρες σταθερότητα. Μέσω της interplays γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, ο ήρωας φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, συμβαίνει σε σιωπή. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξεία αντίθεση και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από το χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρύβει μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

About the Artist

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μ Within TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνειά και συναισθηματική παρουσία.

Μαι fascinat by αντίθεση. Μεταξυ δύναμης και ευαισθησίας. Μεταξυ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξυ ορατού και αυτού που αφήνεται ανοικτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνυπάρχουν. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργο που feels distinct, intentional and alive.