Tijs Dragtsma (1992) - Crowned in Ruin

crowned in ruin είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την εξουσία, τη θνητότητα και τη σιωπή που αφήνουν πίσω τους αυτοκρατορίες.

Το θέμα είναι ένας ρωμαϊκός αυτοκράτορας. Ένα ραγισμένο μαρμάρινο πρόσωπο που αναδύεται από το απόλυτο σκοτάδι. Το στεφάνι από δάφνη πιάνει το φως, απαλά, σαν ανάμνηση εξουσίας. Αυτό που μένει δεν είναι ένας κυβερνήτης αλλά μια ερείπωση, ένα πράγμα που κάποτε θεάσανε, τώρα ραγισμένο.

Ούτε μπογιές. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα κατασκευάζεται μέσα από ελεγχόμενο επιφανειακό καβγά σε ακρυλικό γυαλί. Όταν η επιφάνεια έχει αλλοιωθεί, το φως πιάνει. Ο αυτοκράτορας δεν φαίνεται μέσω προσθήκης αλλά μέσω αφαίρεσης. Το σκοτάδι γύρω του δεν είναι φόντο· είναι η αρχική κατάσταση του υλικού, ανέγγιχτη και ολότητα.

Καθώς ο θεατής κινείται, το φως αλλάζει θέση. Σε μια στιγμή το πρόσωπο είναι πλήρως παρόν, μάρμαρο-λευκό και επιβλητικό. Ένα βήμα στο πλάι και διαλύεται ξανά στο μαύρο. Το έργο δεν μένει ακίνητο. Αναπνέει ανάμεσα στην διαύγεια και τη σκιά, ανάμεσα στην κυριαρχία και τη λησμόνηση.

Από απόσταση η εικόνα φαίνεται φιλο-μεγαλοπρεπής, σταθερή και σεβαστή. Κοντά, η επιφάνεια αποκαλύπτεται ως πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, καθεμία που πιάνει το φως στη δική της γωνία. Η μεγαλοπρέπεια και η φθορά είναι το ίδιο πράγμα.

Αυτός είναι ο συμβολικός βάρος που φέρει το έργο. Κάθε αυτοκρατορία υπόσχεται μόνιμοτητα. Κάθε στεφάνι βρίσκεται ήδη στη διαδικασία φθοράς. Το ρωγμικό μαρμάρινο ρωγμό δεν είναι ελάττωμα του έργου. Είναι το αντικείμενο του έργου.

Crowned in Ruin συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τijs Dragtsma, όπου η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Η δύναμη δεν εξασθενεί. Διασπάται."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως όταν την πλησιάζεις, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Τέλειες, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Ό,τι φαίνονταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυο γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές ανταντιχούν. Καθώς το φως αλλάζει διαδρομή πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα στέκεται καθαρό και ορισμένο. Από άλλη, απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έναν εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της γρύλισσης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η έλλειψη σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν παραμένει εντελώς σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Άλλες, να επιστρέφει στην ηρεμία. Είναι σε αυτή τη μετακίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορει να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα εξελίσσονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα emerge μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κεντρίζει την προσοχή, προσκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο ενώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί εργασία που αισθάνεται διακριτή, στοχαστική και ζωντανή.