Tijs Dragtsma (1992) - Presence Without Weight

Μια γυναικεία φιγούρα, γυρισμένη σιγά σιγά στο πλάι. Όχι πόζαρα. Όχι επίδειξη. Παρούσα, αλλά με τους δικούς της όρους. Η εικόνα δεν διακηρύσσει τον εαυτό της. Εμφανίζεται, αργά, μέσα από το φως.

Δεν υπάρχουν γραμμές εδώ. Ούτε άκρα. Ούτε στέρεφη μορφή για να κρατηθείς. Αντί γι' αυτό, εμφανίζεται ένας αστρολάβος σημαδιών κατανεμημένων στην επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού, καθένα να αγκαλιάζει το φως σε λίγο διαφορετική γωνία, συνθέτοντας μαζί μια σιλουέτα που αναπνέει, αντί να στέκεται. Όγκος χωρίς μάζα. Παρουσία χωρίς βάρος.

Ούτε μπογιές. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Το σώμα υπάρχει ολόκληρο μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας, μέσω της ακριβούς αλλοίωσης μίας επιφάνειας που αρχίζει ως κενό και γίνεται, μέσω αυτής της αλλοίωσης, ένα πορτραίτο.

Από απόσταση, είναι μεγαλοπρεπής. Κατακτημένη, ώριμη, αναμφίβολα θηλυκή. Η εικόνα φέρει την ποιότητα κάτι που θυμάσαι, αντί για αυτό που βλέπεις. Πλησίασε και η επιφάνεια ανοίγεται στη δική της λογική. Ένα πεδίο ελεγχόμενων γδυσίμων γρατζουνιών, κάθε μία σε προσεχώς σχέση με την επόμενη, χτίζοντας πυκνότητα όπου θα έπεφτε η σκιά και ανοίγοντας στο φως όπου το σχήμα ζητάει αυτό.

Καθώς ο θεατής κινείται, η εικόνα κινείται μαζί του. Η προφίλ οξύνεται, ύστερα μαλακώνει, ύστερα υποχωρεί στην επιφάνεια προτού επιστρέψει με νέα διαύγεια. Υπάρχει ένας ρυθμός σε αυτό που αντικατοπτρίζει το ίδιο το υποκείμενο, παρών σε λάμψεις, ποτέ πλήρως κατεγραμμένο.

Ο τίτλος δεν είναι διακοσμητικός. Η παρουσία χωρίς βάρος είναι ένας συγκεκριμένος τύπος παρουσίας, ο τύπος που δεν χρειάζεται όγκο ή δύναμη για να γίνει αισθητός. Αυτός ο τύπος που φτάνει, και μένει.

Η Παρουσία Χωρίς Βάρος συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστικό ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Αντιλαμβάνεσαι όταν κοιτάς. Επίσης υπάρχει όταν σταματάς να κοιτάς."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μία βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείας γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν το σχήμα από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Κοφτά, εύθραυστα και σχεδόν με βάρος μηδέν. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως τα delicately woven a web of lines, κάθε γραμμή μια συνειδητή κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσω της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από γωνία, το σώμα φαίνεται ξεκάθαρο και καθορισμένο. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα αποκτά γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείo, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με τη γωνία και την ατμόσφαιρα. Κάποιες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να βγαίνει προς τα εμπρός από το μαύρο. Άλλες, βρίσκεται πίσω σε ακόμη και σιωπή. Εκεί βρίσκεται μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Πάνω απ' όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζούνα κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι απλά μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζουν μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μα captivates την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που παραμένει ανοικτό προς ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, καλεί στην προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις έρχονται μαζί. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτά, σκόπιμα και ζωντανά.