Υπέροχο γλυπτό σκελετού - tiv - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Άγαλμα-σκελετός των Tiv της Νιγηρίας.

Οι Tiv, Jukun, Chamba και Mumuye είναι λαοί γεωγραφικά κοντινοί ο ένας με τον άλλο. Γύρω από αυτούς τους λαούς περιφέρονται και μικρότεροι μειονεκτικοί λαοί, γεωγραφικά τοποθετημένοι στο κράτος Taraba, με πρωτεύουσα το Jalingo.

Πριν την έλευση των ευρωπαίων αποίκων, οι Tiv ήταν γνωστοί για τη μεγάλη αγάπη τους στην καλλιέργεια της γης, με τάση να επεκτείνουν τα γονιμοποιήσιμα εδάφη μέχρι να ξεπεράσουν τα όρια που είχαν οριστεί.

Αυτό τελικά οδήγησε σε παράνομη επέμβαση στα εδάφη των γειτονικών τους Jukun, δημιουργώντας έντονες εντάσεις.

Αρχικά βρέθηκε μια ευτυχής συμβιβαστική λύση: αντάλλαζαν ένα μέρος των σοδειών τους και οι Jukun δέχονταν την ενόχληση.

Όμως με το πέρασμα των χρόνων, οι νέες γενιές των Tiv αποφάσισαν να “ξεχάσουν” αυτή τη διευθέτηση. Ο αριθμητικός υπερπληθυσμός τους οδήγησε στη γενίκευση της ληστρικής εκμετάλλευσης των Jukun χωρίς αντίτιμο.

Ξέσπασαν συγκρούσεις...

Μια άλλη πηγή υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα η ευθύνη βαραίνει τους Jukun, οι οποίοι μια μέρα αρνήθηκαν να πάρουν το μερίδιο τους από τα δημητριακά απαιτώντας την αποκατάσταση των γαιών πριν από μια ευνοϊκή σεζόν συγκομιδής.

Αυτό υπήρξε η αρχή μιας φυλετικής κατοχής. Τελικά οι Jukun κατάφεραν να εκδιώξουν τους Tiv από τα εδάφη τους.

Αλλά οι Tiv, που είχαν θαφτεί τη family τους στα εδάφη των Jukun, δεν μπόρεσαν πλέον να επαναπατρίσουν τα υπόλοιπα. Προσπάθησαν να διαπραγματευθούν για το δικαίωμα να τιμούν τους νεκρούς τους στα εδάφη των Jukun, αλλά αυτοί δεν ήθελαν πλέον να βλέπουν Tiv στα εδάφη τους, ούτε καν για τελετές μνημόνευσης.

Ρουμπάλες φήμες διατείνονταν ότι οι Jukun ιερόσυλοι βεβήλωσαν τους τάφους των γονιών τους.

Απελπισμένοι, οι Tiv συμβουλεύτηκαν τους σοφούς και τους μάντεις. Όλοι μαζεύτηκαν και τους επισήμειωσε όνειρο η αποκάλυψη και η λύση.

Οι πνεύμονες τους είπαν ότι οι γονείς τους θάβονταν εκείνοι θύμωναν, καθώς τους παραμέλησαν στους εχθρούς τους και βαθιά μέσα στον τάφο τους, είχαν θυμώσει με τους απογόνους τους.

Σύμπτωση, οι σοδειές εκείνης της χρονιάς ήσαν πολύ κακές λόγω ξεκινήματος ξηρασίας, πράγμα που ήταν πολύ ασυνήθιστο.

Έτσι πήραν τα σήματα σοβαρά και περίμεναν το χειρότερο.

Ο λαός των Tiv συμβούλευσε ξανά τους σοφούς και τους μάντεις για να ζητήσει τη συμβουλή τους σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν για να μετριάσουν το θυμό των γονέων τους.

Μετά από ακόμη ένα όνειρο, οι μάντεις διατάξανε σε όλο τον λαό Tiv να φτιάξει ο καθένας ένα φέρετρο και ένα σκελετό-μινιατούρα. Θα θαφτεί στο σπίτι τους αφού τελεστούν οι τελετές που γίνονται για τους Νεκρούς και θα οργανωθεί μια μεγάλη θρησκευτική τελετή στην κεντρική πλατεία της αγοράς τότε.

Έτσι γεννήθηκε η ιδέα των αγαλμάτων-σκελετών στους Tiv.

Και καθώς περνούσαν οι εποχές, άρχισαν να γλυπτόνουν σκελετούς όλο και πιο μεγάλους. Κάθε εποχή είχε σχεδόν το δικό της μέγεθος. Σήμερα, το μέγεθος έχει σημασία και σημαίνει ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε (μικρός σκελετός), ο άνθρωπος μεγάλωσε (μέτριο μέγεθος) και ο άνθρωπος έζησε (μεγάλο μέγεθος). Οι φέρετρες αποσυντίθενται, αλλά τα αγάλματα τελικά πωλούνται.