Tijs Dragtsma (1992) - The Face Between Directions

Το Πρόσωπο Μεταξύ Διευθύνσεων αρχίζει ως μυστήριο γωνιών. Δύο προφίλ γυρίζονται μακριά το ένα από το άλλο, κοιτώντας προς τα έξω στον δικό τους σιωπηλό κόσμο, και όμως ανάμεσά τους μαζεύεται ένα τρίτο πρόσωπο, κοιτώντας ευθεία μπροστά, συναντώντας τον θεατή χωρίς δισταγμό. Τίποτα εδώ δεν σχεδιάστηκε ή εκτυπώθηκε. Το πρόσωπο υπάρχει επειδή η επιφάνεια έχει αφαιρεθεί, όχι προστεθεί.

Η ανατομία λυγίζει με τρόπους που το μάτι θα έπρεπε να απορρίπτει, μα με κάποιο τρόπο αποδέχεται. Ένα φρύδι γίνεται ζυγωματικό κόλπο, μια σαγονίδα διαλύεται σε δεύτερο ιερό ναό, και τα χαρακτηριστικά συνδέονται κατά μήκος γραμμών που αισθάνονται περισσότερο σαν μνήμη παρά σαν δομή. Πρόκειται για ένα πρόσωπο κατασκευασμένο από αντίφαση, μια εικόνα που συγκρατείται μόνο επειδή το φως της επιτρέπει.

Αυτό το φως είναι το αληθινό θέμα του κομματιού. Εναντίον του απόλυτου μαύρου, οι μόνοι οι πιο φωτεινοί περιγράμματα επιβιώνουν, έτσι το έργο ζει σε ακρότητες, σε αυτό που διατηρείται και σε αυτό που διαγράφεται. Πέρασέ το και το πρόσωπο μπορεί να εξαφανιστεί στον σκιά, ύστερα να επιστρέψει καθώς αλλάζει η γωνία, σαν να είναι η ταυτότητα μια οντότητα που πρέπει να βρεθεί ξανά και ξανά αντί να φαίνεται απλώς.

Από απέναντι σε μια αίθουσα, το κομμάτι διαβάζεται ως μια μεγαλιθική παρουσία, ένα ενιαίο πρόσωπο που κρατά τρεις κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Πλησίασε και η παρουσία αυτή διασπάται σε ένα ήσυχο πεδίο ελεγχόμενων χαραγμών σε ακρυλικό γυαλί, κάθε σημάδι χωρίς νόημα μόνο του, συνθέτοντας από κοινού μια ματιά που δεν μπορεί να αποδοθει σε μια μόνο κατεύθυνση.

Υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο σε αυτήν τη διπλή φύση. Σπάνια κοιτάζουμε μόνο προς μια κατεύθυνση. Ανοίγουμε το πρόσωπο προς τους άλλους ενώ κάτι μέσα μας συνεχίζει να παρακολουθεί χαμηλά ευθεία μπροστά, απροσδιόριστο, αβέβαιο, περιμένοντας να γίνουμε κατανοητοί. Αυτή η δουλειά δίνει στη βαθιά αυτή ένταση μια μορφή, χτισμένη από ό,τι έχει αφαιρεθεί αντί από ό,τι έχει τοποθετηθεί.

Το Πρόσωπο Μεταξύ Διευθύνσεων συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής βλάβης παρά μέσω χρώματος ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Μεταξύ δύο διευθύνσεων, ένα τρίτο πρόσωπο περιμένει να φανεί."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Κεχωριμένος γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς σχισμές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Αλλά από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν ελαφριά. Αυτό που φαινόταν σιδερένιο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, καθεμία από τις οποίες αποτελεί μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντηχούν. Καθώς το φως αλλάζει κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το σώμα στέκεται καθαρό και ορισμένο. Από κάποια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από μια εστιασμένη προβολή, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει medium τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείo, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα ποτέ δεν σταθεροποιείται πλήρως. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φως και σκιά, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Στις ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προχωρά από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στη σιωπή του. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα gesture. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οφείλω σε μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως έναν εξελισσόμενο τομέα ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και εκείνου που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.