Joan Torres de Torres (1953) - Bodegón

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό τοMagnífico έργο τέχνης που ανήκει στην Torres de Torres, το οποίο αναπαριστά ένα τραπέζι προετοιμασμένο με λευκό σερβίτσιο και ένα φρουτιέρ, περιτριγυρισμένο από πλούσιο φυτό, σε μια ιδιωτική σκηνή που ευνοεί τη γαλήνη, την αναμονή και την καθημερινή ομορφιά. Το έργο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· διαστάσεις με κάδρο: 63x85x4 εκ.
· διαστάσεις χωρίς κάδρο: 60x81 εκ.
· λάδι σε καμβά υπογεγραμμένο στο χέρι από τον καλλιτέχνη δεξιά της σύνθεσης.
· το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· το έργο πωλείται με πανέμορφο κάδρο (συμπεριλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιορίνα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του σημαντή. Ψευδής απεικόνιση σε μακέτα καθοδηγητική· ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πλακάκι θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό του IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει από τα ΕΛΤΑ, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πίνακας παρουσιάζει ένα οικείο νεφόρμαντο που έχει τοποθετηθεί πάνω σε ένα τραπέζι, όπου ένα λεπτό σερβιτικό καφέ ή τσάι μοιράζεται τον πρωταγωνιστικό ρόλο με ένα φρουτιέρ και μια πλούσια φυτό με κυρτές φύλλα. Η σκηνή περιβάλλεται από μια ζεστή και ήσυχη ατμόσφαιρα, κυριαρχούνται από τόνους καφέ, απενεργοποιημένα πράσινα, λευκά και αχρώματα. Τα αντικείμενα φαίνονται να έχουν συγκεντρωθεί για μια ήρεμη στιγμή ανάπαυσης, παρόλο που δεν φαίνεται ανθρώπινο πρόσωπο. Αυτή η έλλειψη επιτρέπει να φανταστεί κανείς ότι κάποιος μόλις έχει αφήσει το τραπέζι ή ετοιμάζεται να καθίσει σε αυτό.

Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται ένα καθαρό δίσκο πάνω στον οποίο διανέμονται μια καφετιέρα, μια κανάτα, μια κούπα με το αντίστοιχο πιατάκι της και ένα μικρό δοχείο με καπάκι. Η λευκότητα αυτών των κομματιών αντιτίθεται έντονα στο σκούρο υπόβαθρο και στην επιφάνεια της τραπεζαρίας. Κάθε αντικείμενο έχει διαφορετικό σχήμα, αλλά μοιράζεται μια λεπτή και φωτεινή εμφάνιση. Η τοποθέτηση δημιουργεί ένα μικρό οικιακό σύνολο γεμάτο ισορροπία.

Ο δίσκος καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της κάτω αριστερής ζώνης και επεκτείνεται προς το κέντρο με μια ακανόνιστη σιλουέτα. Οι καμπύλες άκρες πλαισιώνουν τα διαφορετικά κομμάτια και τα ενώνουν οπτικά. Παρότι κυριαρχεί το λευκό, εμφανίζονται πολλές σκιές γκρι, γαλαζωπές και μωβ που διακρίνουν το βάθος τους. Η καθαρότητα του δίσκου λειτουργεί ως φωτολαμπής βάση που τραβά αμέσως το βλέμμα.

Στην αριστερή άκρη εμφανίζεται μια καφετιέρα ή τσαγιέρα με στρογγυρό σώμα. Το χέρι της προβάλλεται προς τα έξω σχηματίζοντας μια ευρεία καμπύλη, ενώ η μύτη προς το κέντρο της σύνθεσης. Το καπάκι κοσμοραφεί από ένα μικρό λεπτομέρεια που ολοκληρώνει την σιλουέτα της. Οι τόνοι των λευκών και γκρι-ζωηρών γίνονται πλούσιοι με σκιές που υποδηλώνουν τον όγκο και το βάρος του αντικειμένου.

Δίπλα στην καφετιέρα βρίσκεται ένα μικρότερο δοχείο με καπάκι, πιθανώς προοριζόμενο για ζάχαρη. Η συμπαγής του μορφή αντίκειται στο ύψος της κανάτας πίσω. Το αντικείμενο εμφανίζεται μερικώς κρυμμένο, σαν να είχε τοποθετηθεί αυθόρμητα ανάμεσα στα υπόλοιπα κομμάτια. Αυτή η υπερτονιοποίηση συνεισφέρει στη δημιουργία βάθους και ενισχύει την αίσθηση μιας τραπεζαρίας έτοιμης προς χρήση.

Η κεντρική κανάτα υψώνεται πάνω από το υπόλοιπο σερβίρισμα και αποτελεί έναν από τους κύριους επίκεντρους. Το σώμα της φάρδου φαρδύτερο και στενεύει ελαφρά προς το επάνω μέρος για να σχηματίσει μια απαλές κορυφή. Το χερούλι διαγράφεται από μια ευαίσθητη καμπύλη στα πλάγια, ενώ το επάνω άνοιγμα φαίνεται φωτισμένο. Η μεγάλη της επιφάνεια καθαρή εισάγει μια παύση οπτική μέσα στο σετ τοντονών σκοτεινών.

Αντίσκερα της κανάτας εμφανίζεται ένα μικρό ποτήρι τοποθετημένο πάνω στο αντίστοιχο πιατάκι του. Το ποτήρι διακοσμείται με διακριτικές μπλε-μώβ νότες που προσδίδουν λεπτότητα στην λευκότητά του. Το μικρό του μέγεθος και η κεντρική του θέση του δίνουν μια μοναδική εγγύτητα, σαν να περιμένει το πρόσωπο που θα το χρησιμοποιήσει. Το πιατάκι αποτυπώνει μια σκιά γκρι που το χωρίζει από τον δίσκο.

Η ποτήρι μεταδίδει μια αίσθηση τάξης οικιακής και ιδιωτικής καθημερινότητας. Δεν φαίνεται να είναι γιορτή, αλλά μια απλή στιγμή, πιθανώς πρωινό ή απογευματινό καφέ. Η ύπαρξη ενός μόνο ποτηριού μπορεί να παραπέμπει σε μια μοναχική και ήσυχη παύση. Μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως προετοιμασία ενός χώρου προορισμένου να δεχτεί κάποιον.

Δεξιά αναδύεται ένα λευκό φρουτιέρ σε μικρό σωλήνα. Το σχήμα του ανυψώνει το αντικείμενο και το διακρίνει σαφώς από το σερβίρισμα στο πρώτο επίπεδο, προσδίδοντάς του μια σχεδόν τελετουργική παρουσία. Το άκρο του δοχείου καμπυλώνεται γύρω από αρκετά μεγάλα και στρογγυλά φρούτα. Η βάση ρίχνει μια απαλότητα σκιάς πάνω στο τραπέζι, ενισχύοντας τη σταθερότητά του.

Μέσα στο φρουτιέρ διακρίνονται τρία κομμάτια φρούτων σε κίτρινους, πράσινους, κοκκινωπούς και ώχρες τόνους. Το κέντρο φρούτο είναι το πιο εντυπωσιακό λόγω του θερμού χρωματισμού και των έντονων κόκκινων αποχρώσεων που διατρέχουν την επιφάνειά του. Τα άλλα δύο, που βρίσκονται πίσω, παρουσιάζουν πιο ανοιχτές και πράσινες αποχρώσεις. Αυτός ο συνδυασμός προσδίδει μια νότα φρεσκάδας και φυσικού χρώματος μέσα στο σοβαρό περιβάλλον του δωματίου.

Τα φρούτα αντιπαρατίθενται με την πορσελάνη. Ενώ τα λευκά δοχεία παραπέμπουν σε αντικείμενα παραγωγά και τακτοποιημένα, οι στρογγυλεμένες και ακανόνιστες μορφές των φρούτων υπενθυμίζουν τη φύση. Και οι δύο πραγματικότητες συνυπάρχουν αρμονικά πάνω στο ίδιο τραπέζι. Το φρουτιέρ ολοκληρώνει τη σκηνή και μετατρέπει το απλό σερβίρισμα σε μια πιο πλούσια και φιλόξενη σύνθεση.

Πίσω από τα αντικείμενα εκτείνεται ένα φυτό μεγάλου μεγέθους, με πολυάριθμα μακριά και καμπυλωτά φύλλα. Οι μορφές του διασταυρώνονται σε πράσινους γκριζάτους, λευκούς, καφέ και σκούρους τόνους. Τα φύλλα φαίνονται να κατεβαίνουν, να υψώνονται και να γυρίζουν σε διάφορες κατευθύνσεις, δημιουργώντας μια κίνηση που contrasts με τη σταθερότητα της πορσελάνης. Η βλάστηση καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φόντου και περιβάλλει τα αντικείμενα.

Μεταξύ των φύλλων εμφανίζονται μικρές ανθάκια ή βλαστοί ριγμένοι και ροζ. Αυτές οι λεπτομέρειες, αν και διακριτικές, προσφέρουν ζωή και τραβούν το βλέμμα σε διάφορα σημεία του άνω μέρους. Κάποιες κόκκινες νότες φαίνονται να κρύβονται ανάμεσα στη βλάστηση, ενώ άλλες διακρίνονται καθαρά. Η κατανομή τους, ανομοιογενής, δημιουργεί ένα οπτικό ρυθμό και συνδιαλέγεται με τους ζεστούς τόνους των φρούτων.

Το φυτό δεν παρουσιάζεται ως δευτερεύων διακοσμητικός στοιχείο, αλλά ως ισχυρή παρουσία που κυριαρχεί στο υπόβαθρο. Τα φύλλα του φαίνονται να μεγαλώνουν ελεύθερα και να σχηματίζουν ένα είδος φυλλώδους κουρτίνας πίσω από το τραπέζι. Η αφθονία των οργανικών μορφών εντείνει τη αντίθεση με τη γεωμετρία των κουμπιών και των δοχείων. Με αυτόν τον τρόπο, η φύση και τα οικιακά αντικείμενα ενώνονται μέσα σε μια ενιαία ατμόσφαιρα.

Το φόντο αποτελείται από αποχρώσεις καφέ, μωβ, γκρι και γκριζαριστά πράσινα που προσδίδουν βύθισμα και κατανυκτικότητα. Δεν διακρίνονται με σαφήνεια τοίχοι, παράθυρα ή άλλα έπιπλα, έτσι ο χώρος παραμένει αόριστος. Αυτή η σκοτεινότητα ευνοεί τη φωτεινότητα της πορσελάνης και των φρούτων. Η σκηνή φαίνεται να εξελίσσεται σε μια ήρεμη γωνιά, προστατευμένη από το έντονο φως του εξωτερικού.

Το τραπέζι έχει μια επιφάνεια πλούσια σε γήινες αποχρώσεις. Τα καφέ συνδυάζονται με ώχρες, γκρίζους και μικρούς ροζ ανακλασμούς που δημιουργούν ποικιλία φωτός. Πανω του προβάλλονται οι σκιές του δίσκου, του φρουτιέρ και των άλλων αντικειμένων. Αυτές οι σκιές βοηθούν να συνδεθούν όλα τα στοιχεία και αποτρέπουν να φαίνονται απομονωμένα.

Η σύνθεση οργανώνεται με μια ισορροπία μεταξύ των φωτεινών και σκοτεινών μαζών. Ο λευκός δίσκος καταλαμβάνει την κάτω αριστερή ζώνη; το φρουτιέρ φώτιζει τη δεξιά πλευρά; και το φυτό σχηματίζει μια μεγάλη σκοτεινή δομή στην επάνω μεριά. Μεταξύ αυτών των περιοχών διαμορφώνεται μια οπτική διαδρομή που οδηγεί από το φλυτζάνι και την κανάτα στα φρούτα και τα φύλλα. Η σκηνή διατηρεί έτσι μια ήρεμη αρμονία παρά την αφθονία στοιχείων.

Η απουσία ανθρώπων εισάγει μια αφηρημένη αφήγηση. Τα αντικείμενα φαίνονται να διατηρούν το ίχνος ενός κοντινού παρουσίας, σαν να είχε προετοιμαστεί το τραπέζι πριν από μερικές στιγμές. Το κενό ποτήρι, η κανάτα και τα φρούτα προσκαλούν να φανταστεί κανείς μια συνομιλία, μια αναμονή ή μια στιγμή μοναξιάς. Το νεκροβογιό μετατρέπεται έτσι σε μια σιωπηρή απεικόνιση της καθημερινής ζωής.

Ο συνδυασμός των χρωμάτων ενισχύει το συναισθηματικό απόσπασμα του έργου. Οι λευκοί χρωματίζουν την καθαρότητα και τη διαύγεια· οι καφέ και οι βιολέτες δημιουργούν οικειότητα· τα πράσινα συνδέουν τη σκηνή με τη φύση· και τα κίτρινα και κόκκινα εισάγουν ζεστασιά. Κανένα χρώμα δεν κυριαρχεί πλήρως, αλλά όλα ενσωματώνονται μέσα σε μια ήρεμη ατμόσφαιρα. Η εικόνα μεταδίδει μια απλή ομορφιά και βαθιά οικειότητα.

Συνολικά, το έργο απεικονίζει ένα τραπέζι προετοιμασμένο με ένα λεπτό λευκό σερβίτσιο, μια κούπα, μια κανάτα και ένα φρουτιέρ γεμάτο πολύχρωμα κομμάτια, όλα αυτά συνόδευτα από ένα μεγάλο φυτό με φύλλα κυματιστά. Η αρμονία μεταξύ των καθημερινών αντικειμένων, των φρούτων και της βλάστησης δημιουργεί μια ζεστή, οικεία και ήρεμη σκηνή. Το έργο γιορτάζει την ομορφιά των μικρών οικιακών τελετών και μετατρέπει μια απλή στιγμή ανάπαυσης σε μια εικόνα γεμάτη γαλήνη, ισορροπία και νοσταλγία.