Enrique Munné (1880-1949) - El pueblo

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Enrique Munné, το οποίο απεικονίζει έναν μικρό αγροτικό οικισμό απλωμένο σε μια πλαγιά και περιτυλιγμένο από πεδιάδες, δέντρα και βουνά, σε μια αρμονική γιορτή τοπίου και ζωής ενταγμένης στη φύση. Ο ζωγραφικός πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 64x83,5x3 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 54x72 εκ.
· Λιά σημειωμένο με χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε хорошή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (περιλαμβάνεται στο δημοπρατήριο ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στην Γέρα (Girona).

Σημείωση: οι συμπεριλαμβανόμενες φωτογραφίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πλειστηριάματος. Ψηφιακή αναπαράσταση σε δυναμικό mockup καθοδηγητικό· ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υψηλής ποιότητας υλικά για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια εκτεταμένη αγροτική θέα από μια ύψιστη θέση, όπου ένα μικρό σύνολο κτισμάτων εναρμονίζεται με τις πλαγιές, τα πεδία και τη βλάστηση. Στο κέντρο της σκηνής διακρίνονται διάφοροι φωτεινοί όγκοι ροζ, μωβ και βιολετί χρωμάτων, ομαδοποιημένοι πάνω στο έδαφος και φαίνεται να προσαρμόζονται στην κλίση. Γύρω από αυτό απλώνεται ένα ευρύ και κυματιστό τοπίο, γεμάτο αντιθέσεις χρωμάτων και μεταβολές ύψους. Η εικόνα μεταδίδει την εντύπωση ενός ζωντανού εδάφους, μορφοποιημένου τόσο από τη φύση όσο και από την ανθρώπινη παρουσία, υπό μια μαλακή καθαρότητα που ενισχύει την ποικιλία των χρωμάτων.

Η σύνθεση οργανώνεται μέσω μιας διαδοχής επιπέδων που οδηγεί το βλέμμα από τα κτίσματα και τις στέγες του κοντινού μέρους μέχρι τους μακρινούς λόφους στον ορίζοντα. Στο κάτω μέρος εμφανίζονται αποσπάσματα οικιών με κόκκινες, ροζ και βιολετί σκεπές, μερικές μισοκρυμμένες από τη βλάστηση και από την άνιση επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι κοντινές οικίες εισάγουν τον θεατή στη σκηνή και δημιουργούν την αίσθηση πως παρακολουθεί το τοπίο από ένα άλλο κατοικημένο υψίπεδο, ίσως από έναν δρόμο, ένα φυσικό αιγιαλό ή μια κοντινή πλαγιά.

Στο κέντρο υψώνεται το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της δουλειάς: μια ομάδα μεγάλων φωτεινών μορφών που θυμίζει έναν οικισμό που κάθεται πάνω σε μια κεκλιμένη βραχομάνα. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν μια πλούσια συνδυαστική απόχρωση ροζ αχνά, λευκά, γκρίζα, βιολετί και ευαίσθητες γαλαζωπές αποχρώσεις. Οι κατασκευές επικαλύπτονται και ανεβαίνουν προοδευτικά, δημιουργώντας μια συμπαγή και ανομοιόμορφη δομή που φαίνεται να αναδύεται απευθείας από τη γη. Η απουσία μιας αυστηρής τάξης δίνει στον τόπο έναν αρχαίο, οργανικό χαρακτήρα βαθιά συνδεδεμένο με το τοπίο.

Ορισμένες από αυτές τις κεντρικές μορφές διαθέτουν προφίλ κάθετα και οξέα που υπενθυμίζουν τοίχους υψωμένους, στενές όψεις ή πετρώδεις διαμορφώσεις προσαρμοσμένες ως κατοικήσιμοι χώροι. Το φως πέφτει στις πλευρές τους επιφανείς και μετατρέπει αυτές τις πλευρές σε το κύριο φωτεινό κέντρο της σύνθεσης, ενώ τα πλαϊνά και οι κάτω ζώνες παραμένουν ορισμένες από σκιές σκοτεινές. Αυτή η αντίθεση ενισχύει τον όγκο του συνόλου και επιτρέπει να αντιληφθεί σαφώς τη θέση του πάνω από την κοιλάδα.

Περισσότερα προς τα δεξιά εμφανίζεται μια απομονωμένη κατασκευή με κεκλιμένη στέγη και αποχρώσεις μωβ, τοποθετημένη πάνω σε μικρή υψώση. Η χωρική της παρουσία εγείρει περιέργεια και προσφέρει ένα σημείο ισορροπίας σε σχέση με τον μεγάλο κεντρικό πυρήνα. Το τριγωνικό σχήμα της στέγης τονίζει πάνω από τα πράσινα και κίτρινα του περιβάλλοντος, ενώ η σκοτεινή βάση φαίνεται να συγχωνεύεται με την πλαγιά. Αυτή η οικία υποδηλώνει αγροτική αρχιτεκτονική απλή, προσαρμοσμένη στην τοπογραφία και περιτριγυρισμένη από ένα τοπίο μεγάλης έκτασης.

Στην περιοχή του κάτω δεξιού μέρους διακρίνονται και άλλες διασκορπισμένες κατασκευές, αναγνωρίσιμες από τις κεραμοσκεπές τους σε κόκκινους και ροζ τόνους. Ορισμένες κρύβονται σχεδόν πίσω από μικρές κηλίδες βλάστησης, δρόμους και υψώματα, ενώ άλλες εμφανίζονται με μεγαλύτερη διαύγεια. Η άναρχη κατανομή αυτών των σπιτιών δημιουργεί την εντύπωση ενός οικισμού εκτεταμένου στην πλάκα, χωρίς αυστηρές οδούς ή εμφανή όρια. Κάθε κατασκευή φαίνεται να καταλαμβάνει τον χώρο που επιτρέπει το έδαφος, ενισχύοντας τη συνένωση ανάμεσα στον ζωντανό χώρο και τη φύση.

Το πρώτο πλάνο κυριαρχείται από ένα έντονο μείγμα πρασίνων, κίτρινων, κεχριμπαριών, καφέ και βιολετί. Οι φυτικές μορφές εκτείνονται προς κάθε κατεύθυνση και δημιουργούν μια δυναμική επιφάνεια, διατρυπημένη από μονοπάτια, αγρούς και σκιά. Οι χρωματικές πτυχές προκαλούν να σκεφτεί κανείς ένα ζεστό τοπίο, ίσως ματιά σε μια εποχή που το χορτάρι και οι αγροί αρχίζουν να λαμβάνουν μαγικές απόχρωσεις. Οι μικρές παραλλαγές του χρώματος επιτρέπουν τη διάκριση διαφορετικών τύπων γης και προσφέρουν μεγάλη ζωτικότητα στη σκηνή.

Μεταξύ των κεντρικών κτισμάτων και των σπιτιών του κοντινού πεδίου ανοίγεται μια πιο σκούρα ζώνη, συνθέμενη από βαθιά καφέ, γαλάζια πράσινα, γκραντές και βιολετί. Αυτός ο χώρος λειτουργεί ως λωρίδα σκιάς που αυξάνει την αίσθηση κλίσης. Μπορεί να αντιστοιχεί σε μια κοιλάδα, έναν φαράγγι ή ένα τμήμα της πλαγιάς καλυμμένο με πυκνότερη βλάστηση. Η χρωματική του βάθος κάνει τα φωτεινότερα μορφώματα από πάνω να φαίνονται ακόμη πιο φωτεινά και υψωμένα.

Στα αριστερά διαγράφεται μια ευρεία ζώνη αγρών βυθισμένων σε κίτρινους, πράσινους και κεχριμπαριώδεις τόνους. Το έδαφος φαίνεται να κατεβαίνει ήρεμα από το βάθος προς το κέντρο της σύνθεσης, διαπερασμένο από μικρές χρωματικές παραλλαγές που υποδηλώνουν δρόμους, καλλιέργειες ή ανοιχτούς χώρους ανάμεσα στην βλάστηση. Η φωτεινότητα αυτού του μέρους contrasts με το μπλε μάζα του δεξιού κοιλάδας και προσφέρει στη τοπογραφία μια ελκυστική εναλλαγή ανάμεσα σε ζεστές και ψυχρές ζώνες.

Πάνω από αυτά τα πεδία υψώνονται αρκετά δέντρα με λεπτούς και σκούρους κορμούς. Ορισμένα φαίνονται σχεδόν γυμνά, με κλαδιά κάθετα που φτάνουν ως τον ουρανό, ενώ άλλα διατηρούν μάζες από φύλλα πράσινα, κίτρινα, γαλαζοπράσινα και γκρι. Οι φιγούρες τους εισάγουν έναν ρυθμό ανεβαίοντα και διαλύουν τον οριζόντιο χαρακτήρα των μακρινών λόφων. Το πιο σκοτεινό δέντρο αριστερά έχει ιδιαίτερη ένταση και λειτουργεί ως αντίθεση στη διαυγή ανοικτή ξεχάστωση των πεδίων.

Τα δέντρα γύρω από τον κεντρικό πυρήνα φαίνονται να περιβάλλουν και να προστατεύουν τα κτίσματα. Οι λεπτές τους ράβδοι διανέμονται σε διαφορετικά ύψη και δημιουργούν ένα λεπτό κάθετο υφαντό επάνω στο τοπίο. Κάποια μόλις διακρίνονται από την βιολετί ή καφέ απόχρωσή τους, ενώ άλλα διακρίνονται ευνοϊκά από μικρούς καθαρούς ανακλαστικούς ομίχους. Αυτή η βλάστηση προσδίδει αίσθηση οικειότητας στον οικισμό και μαλακώνει την γεωμετρική σκληρότητα των τοίχων και των στεγών.

Στην κεντρική ανώτερη ζώνη εμφανίζεται ένα μικρό group από λουλούδια ή φυτά με έντονο κίτρινο, ορατό πάνω σε ένα από τα υψώματα. Παρότι πρόκειται για μικρή κλίμακα, η λαμπρότητά τους προσελκύει το βλέμμα και προσθέτει μια φρεσκάδα στο σύνολο. Αυτό το κίτρινο σημείο συνδιαλέγεται με τα χρυσά αγροτότοπια στα αριστερά και με τις φωτεινές ζώνες στα δεξιά, συνδέοντας οπτικά διάφορα μέρη της σύνθεσης.

Η δεξιά πλευρά του τοπίου καταλαμβάνεται από μια βαθιά επέκταση μπλε-πράσινης βλάστησης. Οι νότες ναυτικό-μπλε, γκρι, τιρκουάζ και βιολετιά αναμειγνύονται δημιουργώντας μια μεγάλη μάζα που φαίνεται να αντιστοιχεί σε ένα πλαγιά καλυμμένο με δέντρα και σκιές. Αυτή η ψυχρή ζώνη αντιτίθεται στα κίτρινα και κεχριμπαρένια των κοντινών αγρών, δημιουργώντας ένα από τα πιο εκφραστικά αντίθετα της εικόνας. Το σκοτάδι του φαραγγιού προσθέτει βάθος και κάνει το κεντρικό τμήμα να προβάλλεται οπτικά προς το θεατή.

Καθώς το βλέμμα απομακρύνεται, οι λεπτομέρειες απλοποιούνται και τα σχήματα γίνονται μεγάλες λωρίδες χρώματος. Οι μεσαίες πλαγιές φέρνουν έναν συνδυασμό από μπλε, γκρι-πράσινους και βιολετί, ενώ ο ορίζοντας ορίζεται από μια μακριά υψομέτρη με απαλό προφίλ. αυτή η προοδευτική μετάβαση δημιουργεί μια σημαντική αίσθηση απόστασης. Το τοπίο φαίνεται να συνεχίζεται πολύ πιο πέρα από αυτό που αποτυπώνεται, εξαπλώνεται σε μια σιωπηρή και σχεδόν κατοικημένη γη.

Η γραμμή του ορίζοντα διατρυπά σχεδόν ολόκληρο το άνω μέρος και χωρίζει τα βουνά από τον ουρανό μέσω μιας ήρεμης κυμάτωσης. Σε ορισμένα σημεία, μικρές βιολετή elevations ξεπετάγονται πάνω από την κορυφογραμμή και διακόπτουν τη συνέχεια. Τα βουνά δεν φαίνονται μνημειακά ή απότομα, αλλά ήρεμα και μακρινά, περιτυλιγμένα από μια ατμόσφαιρα που μαλακώνει τα προφίλ τους. Η παρουσία τους κλείνει τη σύνθεση χωρίς να περιορίζει την αίσθηση απεραντοσύνης.

Ο ουρανός καταλαμβάνει μια σχετικά στενή ζώνη, κυριαρχούμενος από αποχρώσεις λευκές, κρέμα, απαλές γκρι και λεπτές γαλαζωπές αποχρώσεις. Η ομοιομορφία της φωτεινότητας προσφέρει φως στο σύνολο και αποφεύγει να ανταγωνίζεται την χρωματική ένταση της γης. Δεν παρατηρούνται σύννεφα με σαφή μορφή, αλλά μια ήρεμη ατμοσφαιρική επιφάνεια που φαίνεται να περιβάλλει τους λόφους. Αυτή η απλότητα επιτρέπει όλη την προσοχή να επικεντρωθεί στην πολυπλοκότητα του τοπίου χαμηλά.

Η γκάμα χρωμάτων διαθέτει εξαιρετικά ποικιλία. Οι ροζ και μωβ απόχρωσεις των κεντρικών κατασκευών σχετίζονται με τις κεραμοσκεπές του κοντινού πεδίου, ενώ τα πράσινα διατρέχουν αγρούς, δέντρα και πλαγές. Τα κίτρινα και κεχριμπαρένια υποδηλώνουν φωτιζόμενες περιοχές και ξηρές γαίες; τα βαθιά μπλε δημιουργούν σκιά και απόσταση; και οι γκρανάρει και καφέ προσφέρουν σταθερότητα στα κοντινά μέρη. Ο συνδυασμός ζεστών και ψυχρών χρωμάτων διατηρεί μια σταθερή ισορροπία και δίνει στο τοπίο μια έντονη συναισθηματική πλούτο.

Το φως φαίνεται να κατανέμεται ακανόνιστα πάνω στο τοπίο, φωτίζοντας ορισμένες εκτάσεις και αφήνοντας άλλες στη σκιά. Οι κίτρινες και ανοιχτές πράσινες ζώνες φαίνονται να δέχονται άμεσα το φως, ενώ τα μπλε και βιολετί υποδεικνύουν βαθύτερες ή προστατευμένες περιοχές. Αυτή η εναλλαγή δημιουργεί μια αίσθηση ατμοσφαιρικής κίνησης, σαν το φως να προχωράει πάνω στα λόφους και να μεταμορφώνει συνεχώς την όψη του τοπίου.

Η υψωμένη προοπτική επιτρέπει να θαυμάσεις ταυτόχρονα πολυάριθμα στοιχεία χωρίς κανένα από αυτά να χάνει τη σχέση του με το σύνολο. Τα κοντινά σπίτια θέτουν τη κλίμακα· ο κεντρικός πυρήνας οργανώνει τη σύνθεση· τα δέντρα σημαίνουν τα διαφορετικά επίπεδα· οι αγροί προσφέρουν φως· και τα βουνά διευρύνουν τον ορίζοντα. Το βλέμμα μπορεί να διασχίσει το έργο αργά, να σταθεί σε μικρές κατασκευές, σε μονοπάτια, σε κηλίδες βλάστησης και σε χρωματιστές μεταβολές που αποκαλύπτουν την πολυπλοκότητα του τοπίου.

Η σκηνή μεταφέρει ένα βαθύ αίσθημα απομόνωσης και γαλήνης. Δεν εμφανίζονται ανθρώπινες φιγούρες ούτε προφανείς ενδείξεις άμεσης δραστηριότητας, αν και η αφθονία των κατοικιών υποδηλώνει ότι πρόκειται για τόπο κατοικημένο. Αυτή η απουσία προσώπων επιτρέπει να φανταστεί κανείς έναν σιωπηλό πληθυσμό κατά τις ήσυχες ώρες της ημέρας. Τα σπίτια φαίνονται να φυλάσσουν ιστορίες μέσα τους, ενώ το τοπίο παραμένει αχανές και σταθερό γύρω τους.

Επίσης μπορεί να γίνει αντιληπτή μια συνομιλία ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση. Οι λόφοι και το έδαφος υποδηλώνουν μια αρχαία φύση, ενώ οι κατασκευές αποκαλύπτουν τη θέληση του ανθρώπου να βρει καταφύγιο και να εγκατασταθεί σε ένα δύσκολο χώρο. Τα κτίρια δεν καταλαμβάνουν το βουνό αλλά φαίνονται να μεγαλώνουν δίπλα σε αυτό, χρησιμοποιώντας τις κλίσεις του και προσαρμοζόμενα στις μορφές του. Η συνύπαρξη αυτή μετατρέπει τον οικισμό σε μία παράταση του ίδιου τοπίου.

Το έργο φέρνει στο νου τη γοητεία των αγροτικών χωριών που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές, όπου η αρχιτεκτονική, οι καλλιέργειες και η βλάστηση αποτελούν μια απαράγραπτη ενότητα. Οι διασκορπισμένες σκεπές, οι δρόμοι που μόλις διαγράφονται και οι ξεκάθαρες προσόψεις διεγείρουν τη φαντασία και υποδηλώνουν μια ζωή ήρεμη, σημαδεμένη από τις εποχές και από τη συνήθη σχέση με τη γη. Με τον τρόπο αυτό το τοπίο αποκτά μια συναισθηματική διάσταση συνδεδεμένη με το σπίτι, τη μνήμη και την ιδιοκτησία.

Συνολικά, το έργο αντιπροσωπεύει έναν γραφικό αγροτικό οικισμό που εμφανίζεται πάνω σε μια πλαγιά, περιβάλλεται από φωτεινά πεδία, λεπτά δέντρα, άφθονη βλάστηση και βαθιά μπλε βουνά. Οι καθαρές κεντρικές κατασκευές ξεχωρίζουν ως η optical καρδιά της σκηνής, ενώ τα διασκορπισμένα σπίτια και οι κοκκινωτές στέγες ενοποιούνται αρμονικά στο ανάγλυφο. Ο πλούτος από ροζ, βιολετ, πράσινο, κίτρινο και μπλε μεταμορφώνει το τοπίο σε ζωντανή και εμπνευσμένη θέα, ικανή να μεταδώσει την ομορφιά ενός ερημημένου τόπου που ζει σε πλήρη συμβίωση με τη φύση, τη σιωπή και την απεραντοσύνη του ορίζοντα.