Santiago Puig Valls (1943) - Barcelona

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν τηνMagnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Puig Valls, το οποίο απεικονίζει μια ζωντανή αστική πλατεία μετά τη βροχή, με πεζούς, αυτοκίνητα και ένα μνημείο περιτριγυρισμένο από ιστορικά κτίρια κάτω από τον ουρανό με μεγάλες συννεφιές. Ο πίνακας διακρίνεται για την άριστη τεχνική του και την εξαιρετική εικαστική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 86x99x8 cm.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 60x73 cm.
· Λιπάντιο σε καμβά υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη στο αριστερό μέρος του έργου, Puig Valls.
· Το τεμάχιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στον διαγωνισμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot. Ψηφιακή αναπαράσταση σε mockup καθοριστική· ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές ως προς το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το τετράπτυχο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από τα Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ευρεία αστική πλατεία μετά τη βροχή, περικυκλωμένη από κομψά κτίρια και ζωντανή από πεζούς, αυτοκίνητα και ένα μεγάλο άγαλμα τοποθετημένο στην αριστερή ζώνη. Η υδάτινη επιφάνεια της πλατείας συλλέγει μικρούς καθρέφτες της αρχιτεκτονικής και του ουρανού, ενώ ο ουρανός καλύπτεται από πυκνά σύννεφα που επεκτείνονται πάνω σε ολόκληρη την πόλη. Η σκηνή συνδυάζει την καθημερινή κίνηση των ανθρώπων με τη σπουδαία δύναμη των κτιρίων και τη μεγαλοπρέπεια του δημόσιου χώρου. Το αποτέλεσμα μεταδίδει φρεσκάδα, βάθος και μια ευχάριστη αίσθηση αστικής ζωής.

Η πλατεία ανοίγει από το πρώτο πλάνο και οδηγεί το βλέμμα προς τους δρόμους που συνεχίζονται ανάμεσα στα κτίρια. Η επιφάνειά της φαίνεται διαιρεμένη από πεζοδρόμια, κράσπεδα και ευρείες ζώνες κυκλοφορίας που σχηματίζουν καμπύλες και διαγώνιους γραμμές. Αυτές οι κατευθύνσεις οργανώνουν τη σύνθεση και οπτικά καθοδηγούν προς το κέντρο. Ο θεατής φαίνεται να βρίσκεται σε μια γωνιά, παρακολουθώντας τη ροή από μια ελαφρώς απομακρυσμένη θέση.

Ο δρόμος αποτελεί ένα από τα πιο εκφραστικά στοιχεία. Οι γκρίζοι, πράσινοι, μπλε τόνοι και αποχρώσεις μπεζ αναμειγνύονται με μικρούς ρόδινους, κίτρινους και λευκούς καθρέφτες. Κάποιες περιοχές φαίνονται ακόμη και καλυμμένες από ένα λεπτό στρώμα νερού, ειδικά στο κάτω μέρος. Η υγρασία μαλακώνει την όψη του δρόμου και προσφέρει μια ειδική φωτεινότητα στη σκηνή.

Στο πρώτο πλάνο αριστερά εμφανίζονται μια γυναίκα και ένα παιδί που περπατούν μαζί. Η γυναίκα φορά ένα μακρύ φόρεμα ή παλτό σε κοκκινωπή απόχρωση, συνοδευόμενο από ένα ανοιχτό πανί που ξεχωρίζει στο υπόβαθρο. Δίπλα της, το παιδί φορεί ρούχα κίτρινα και σκούρα και φαίνεται να προχωρά με μικρά βήματα. Και οι δύο φιγούρες εισάγουν μια καθημερινή και στοργική σκηνή μέσα στην απεραντιά της πλατείας.

Η μακριά σκιά αυτών των δύο φιγούρων αποτυπώνεται στο έδαφος και ενισχύει την παρουσία τους. Η γυναίκα φαίνεται να κλίνει ελαφρά το σώμα προς το παιδί, σαν να το καθοδηγεί ή να το προστατεύει καθώς διασχίζουν. Τα ζεστά χρώματά της αντίκεινται με τους ψυχρούς τόνους του πεζοδρομίου. Αυτή η μικρή ομάδα προσφέρει ανθρώπινη οικειότητα και δημιουργεί ένα πρώτο σημείο αφήγησης.

Στο αριστερό άκρο βρίσκεται δύο άνδρες που μιλούν ή περιμένουν δίπλα στο πεζοδρόμιο. Ο ένας φορεί ένα ανοιχτό σακάκι και σκούρα παντελόνια, ο άλλος εμφανίζεται με ένα γαλαζωπό ένδυμα και πράσινα παντελόνια. Τα σώματά τους ελαφρώς προσανατολίζονται ο ένας προς τον άλλο, υποδηλώνοντας μια ανεπίσημη συνομιλία. Η παρουσία αυτών των φιγούρων εξισορροπεί οπτικά τη γυναίκα και το παιδί από την αντίθετη πλευρά.

Κ nearby them υψώνεται ένας στύλος και μια σκονισμένη λύχνος που πλαισιώνουν το δεξί άκρο. Το κάθετο σχήμα αυτών των στοιχείων contrast με τις οριζόντιες γραμμές της πλατείας και των προσόψεων. Το φανάρι φαίνεται να ανήκει σε έναν κομψό και παραδοσιακό αστικό εξοπλισμό. Το σκούρο χρώμα του ενισχύει τη βαθειά της ζώνης.

Στο κέντρο της σκηνής κινείται ένα μαύρο αυτοκίνητο που προχωρά γύρω από την πλατεία. Το σκούρο αμάξωμα αντανακλά μικρά φωτεινά σημάδια και διακρίνεται καθαρά μπροστά από τα φωτισμένα κτίρια. Η θέση του οχήματος εισάγει κίνηση και τοποθετεί τη σκηνή σε μια σύγχρονη πόλη. Άλλα αυτοκίνητα φαίνονται παρκαρισμένα ή μερικώς κρυμμένα κοντά στα προσόψεις.

Ο δρόμος περιγράφει μια στροφή around κεντρική ζώνη πρασίνου. Αυτή η διάταξη κάνει την πλατεία να φαίνεται ευρύτερη και οργανωμένη, με διαφορετικούς χώρους προορισμένους για τη διέλευση και την περιήγηση. Οι γκρι αποχρώσεις του οδοστρώματος εναλλάσσονται με πράσινες και κοκκινωπές χάσματα. Ο σχήμα στρογγυλό συνεισφέρει στο να διαχέεται η ματιά σε όλη τη σύνθεση.

Η γλυπτική αριστερά βρίσκεται σε ανώγειο πάνω σε μια βάση από φως πέτρας. Αντιπροσωπεύει μια ανθρώπινη φιγούρα ντυμένη με κάλυμμα ή μπουφάν, προσανατολισμένη προς την πλατεία. Το σκούρο της σιλουέτα ξεχωρίζει ενάντια στη διαύγεια του ουρανού και των κτιρίων. Η μεγαλοπρέπεια αυτής της φιγούρας υποδηλώνει ότι πρόκειται για έναν σημαντικό χαρακτήρα για την ιστορία ή την ταυτότητα της πόλης.

Η βάση διαθέτει διάφορα επίπεδα και μια ευρύτατη βάση που ενισχύει τη σημασία του μνημείου. Γύρω του εκτείνεται μια πράσινη ζώνη με γρασίδι και κόκκινα λουλούδια. Αυτός ο πράσινος χώρος εισάγει χρώμα και δημιουργεί μια μετάβαση ανάμεσα στο άγαλμα, τον δρόμο και τα κτίρια. Κάποιοι άνθρωποι φαίνονται να περπατούν κοντά στη μνήμη, ενισχύοντας τη λειτουργία του ως σημείο συνάντησης.

Τα κόκκινα λουλούδια που περιβάλλουν το άγαλμα σχηματίζουν μια ζεστή λωρίδα ιδιαίτερα ευδιάκριτη. Το χρώμα τους αντίκειται προς τα πράσινα του γκαζόν και προς τους σκουρόχρωμους τόνους της βάσης. Αν και εμφανίζονται με απλότητα, προσφέρουν χαρά και φροντίδα στο δημόσιο χώρο. Η πλατεία δεν αφήνεται μόνο ως τόπος διέλευσης, αλλά και ως χώρος σκέψης και ανάπαυσης.

Τα κτίρια στο βάθος παρουσιάζουν προσόψεις σε χρώματα ώχρας, κίτρινου, καφέ και κρέμας. Τα παράθυρά τους κατανέμονται τακτικά και μερικά δείχνουν μικρά μπαλκόνια ή σκούρα πλαίσια. Το φως κάνει τα κτίρια στο κέντρο να φαίνονται ιδιαίτερα ζεστά. Αυτή η καθαρότητα αντίκειται με τα πιο σκουρόχρωμα κτίρια στα άκρα.

Το μεγάλο κτίριο στο κέντρο διαθέτει πολλά ορόφους και μια προσόψη οργανωμένη με μια σειρά από παράθυρα και μπαλκόνια. Οι κίτρινοι και χρυσοί τόνοι προσελκύουν το βλέμμα και μετατρέπουν το κτίριο σε ένα από τα κύρια σημεία της σκηνής. Ο κόκκινος κεραμίδι οροφής προσθέτει μια ζεστή νότα που συνδιαλέγεται με τα λουλούδια και με τη φορεσιά ορισμένων φιγούρων. Η αρχιτεκτονική μεταδίδει κομψότητα και ιστορικό χαρακτήρα.

Αριστερά υψώνεται ένα πιο σκούρο κτίριο, αποτυπωμένο με βαθιά καφέ και γκρι. Η καμπύλη πρόσοψή του ακολουθεί το σχήμα της πλατείας και διαθέτει πολυάριθμα παράθυρα κατανεμημένα κάθετα. Η σκιά που καλύπτει αυτή τη δομή δημιουργεί έντονο αντίθεση με τη λαμπρότητα στο κέντρο. Αυτή η διαφορά βοηθά να προσανατολιστεί το βλέμμα προς τους δρόμους στο βάθος.

Στα δεξιά πλευρά εμφανίζονται κτίρια σε ποικίλα στυλ και ύψη. Κάποια παρουσιάζουν σκοτεινές προσόψεις, ενώ άλλα δείχνουν κίτρινους τοίχους, κόκκινες σκεπές και διακοσμητικά στοιχεία. Ένας πύργος ή καμπάνα υψώνεται στο ανώτατο άκρο, μερικώς κομμένος από το περιθώριο. Αυτή η αρχιτεκτονική ποικιλία εμπλουτίζει το αστικό τοπίο και υποδηλώνει μια πόλη που σχηματίστηκε μέσα από διαφορετικές εποχές.

Οι δρόμοι που ανοίγονται ανάμεσα στα κτίρια δημιουργούν μια σημαντική αίσθηση βάθους. Ο δρόμος που βρίσκεται κοντά στο μνημείο στενεύει προοδευτικά και χάνεται πίσω από προσόψεις μακριά. Άλλοι μικροί δρόμοι φαίνονται να συνεχίζονται πίσω από τα κεντρικά κτίρια. Αυτή η οργάνωση προσκαλεί τη φαντασία να συλλάβει το υπόλοιπο της πόλης πέρα από την πλατεία.

Ο ουρανός καταλαμβάνει σχεδόν το ήμισυ του ανώτερου μέρους και είναι καλυμμένος από μεγάλες συννεφιές σε γκρι, άσπρα, μπλε‑γκρίζους και πράσινισμούς. Κάποιες μάζες φαίνονται ιδιαίτερα σκοτεινές, ενώ άλλες δέχονται καθαρό φως που φωτίζει τα άκρα τους. Η αντίθεση υποδηλώνει ένα μεταβατικό κλίμα, πιθανώς μετά από μια καταιγίδα. Η ατμόσφαιρα διατηρεί την υγρασία, αλλά και μια ανανεωμένη διαύγεια.

Μεταξύ των νεφών ανοιγοκλείνουν μικροί φωτεινότεροι χώροι που επιτρέπουν την είσοδο φωτός. Αυτή η διαύγεια αποβάλλεται πάνω στις κεντρικές προσόψεις και σε ορισμένες περιοχές του πεζοδρομίου. Τα κτίρια φαίνονται να εναλλάσσονται μεταξύ σκιάς και φωτός ανάλογα με την κίνηση των νεφών. Το αστικό τοπίο αποκτά έτσι μια ζωηρή και μεταβατική εμφάνιση.

Το έργο αιχμαλωτίζει μια καθημερινή στιγμή χωρίς να απεικονίζει ένα γεγονός εξαιρετικό. Οι άνθρωποι περπατούν, συνομιλούν ή διασχίζουν την πλατεία· τα οχήματα κυκλοφορούν· και η πόλη συνεχίζει τον συνήθη ρυθμό της. Ωστόσο, το φως μετά τη βροχή μεταμορφώνει αυτές τις απλές πράξεις και τους δίνει μια ιδιαίτερη ομορφιά. Ο χώρος φαίνεται πρόσφατα πλυμένος και γεμάτος μια ανανεωμένη φρεσκάδα.

Η σύνθεση εξισορροπείται με την κατανομή μεγάλων μαζών. Τα σκοτεινά κτίρια στα άκρα οριοθετούν τα φωτεινά προσόψεις του κέντρου· το άγαλμα εξισορροπεί τις φιγούρες από την πλευρά δεξιά· και ο ουρανός ανοίγει πάνω στην πλατεία. Οι καμπύλες γραμμές του δρόμου μαλακώνουν την αυστηρότητα της αρχιτεκτονικής. Όλα ενώνονται από την υγρά ατμόσφαιρα και από το διασκορπισμένο φως.

Οι ζεστοί και ψυχροί χρωματισμοί συμβιώνουν αρμονικά. Τα κίτρινα και ώχρα των κτιρίων προσθέτουν ζεστασιά, ενώ τα μπλε και γκρι του ουρανού και του εδάφους μεταδίδουν φρεσκάδα. Τα κόκκινα της λουλουδιών και των ενδυμάτων εισάγουν ζωντάνια. Τα πράσινα του κήπου και ορισμένων αντανακλάσεων εξισορροπούν το σύνολο και συνδέουν τη φύση με την αρχιτεκτονική.

Σύνοψη: Το έργο απεικονίζει μια κομψή αστική πλατεία μετά τη βροχή, όπου πεζοί και αυτοκίνητα κινούνται γύρω από ένα μνημείο περιτριγυρισμένο από κήπους και ιστορικά κτίρια. Το υγρό δάπεδο, οι μεγάλες συννεφιές και το φως που φωτίζει τα προσόψεις δημιουργούν μια φρέσκια, δυναμική και ελαφρώς νοσταλγική ατμόσφαιρα. Ο πίνακας γιορτάζει την ομορφιά της καθημερινής ζωής στην πόλη και μετατρέπει μια κοινή στιγμή σε μια σκηνή γεμάτη βάθος, κίνηση και χαρακτήρα.