Josefina Coderch (1934) - Perfil entre flores

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στη Josefina Coderch, απεικονίζοντας μια κομψή γυναίκα σε προφίλ, διακοσμημένη με λουλούδια και ένα delicate δαντελένιο λαιμό, απεικονισμένη πάνω σε μια μοναδική ωοειδή βάση με την εμφάνιση ζωγραφικής παλέτας. Το έργο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις κάδρας: 51x57x3 εκ.
· Διαστάσεις του έργου: 24x30 εκ.
· Λαδι πάνω σε σανίδα χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στη γωνία αριστερά του έργου, J. Coderch.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με πανέμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στον πλειστηριασμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot.

Το πλαίσιο θα αποσταλεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πορτρέτο παρουσιάζει το κομψό πορτρέτο μιας γυναίκας που φαίνεται από προφίλ, απεικονισμένη πάνω σε μια μοναδική ωοειδή βάση που θυμίζει καθαρά μια ζωγραφική παλέτα. Η πρωταγωνίστρια στρέφει ήρεμα το βλέμμα προς τα αριστερά, απομακρυσμένη από τον θεατή, ενώ το ωχρό της πρόσωπο ξεπροβάλλει μέσα από ένα σκοτεινό φόντο, ένα delicate δαντελένιο λαιμό και μια πλούσια διακόσμηση λουλουδιών. Η ιδιαίτερη σιλουέτα του έργου ενισχύει τον ατομικό και διακοσμητικό χαρακτήρα του, κάνοντάς το να φαίνεται ότι περιβάλλεται μέσα σε ένα μενταγιόν ή ένα αντικείμενο άμεσα συνδεδεμένο με τον κόσμο του καλλιτέχνη.

Ο ωοειδής μορφή διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στη σύνθεση. Τα καμπύλα άκρα της περιπτύνουν το πορτρέτο με απαλότητα και επικεντρώνουν όλη την προσοχή στη γυναίκα, αποφεύγοντας τη συνήθη άκαμπτη οριοθέτηση των ορθογώνιων μορφών. Αυτή η μορφή μπορεί να συνδεθεί τόσο με τα παλιά πορτρέτα σαλονιού όσο και με μια παλέτα ζωγράφου μετατραμμένη σε καλλιτεχνικό φορέα. Το έργο αποκτά έτσι μια δίδυμη διάσταση: μπορεί να θεωρηθεί ως εικόνα γυναίκας υψηλής κομψότητας και ταυτόχρονα ως ένα μοναδικό καλλιτεχνικό αντικείμενο, συμβολικά συνδεδεμένο με την πράξη της δημιουργίας.

Η πρωταγωνίστρια καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρη την κεντρική επιφάνεια. Το κεφάλι της βρίσκεται ελαφρώς ανυψωμένο και γυρισμένο προς τα αριστερά, αποκαλύπτοντας ένα καθαρό και εκλεπτυσμένο προφίλ. Το φρύδι, η μύτη, τα χείλη και το πιγούνι σχηματίζουν μια συνεχή γραμμή με εξαιρετικό λεπτότητα. Αυτή η διάταξη δίνει στο πρόσωπο μια ήρεμη και διακριτική παρουσία, σαν η γυναίκα να παρακολουθεί κάτι εκτός της σύνθεσης ή να βυθίζεται στις σκέψεις της.

Το πρόσωπο φωτίζεται με απαλές αποχρώσεις της ιβουρικής, κρέμας, πρασινωπές και ροζ. Η διαύγεια του δέρματος αντίκειται στη σκουρότητα των μαλλιών και του φόντου, κάνοντας τα χαρακτηριστικά να ξεχωρίζουν με καθαρότητα. Οι περιοχές σκιάς εστιάζονται γύρω από το μάτι, τη μύτη και τη γνάθο, προσφέροντας όγκο χωρίς να διαταράσσουν την ήρεμη γενική έκφραση. Το φως φαίνεται να αγκαλιάζει το προφίλ και να του προσδίδει απαλότητα, σχεδόν αϊθή.

Το ορατό μάτι αποδίδεται με διακριτικό τρόπο και ελαφρώς χαμηλά, ενισχύοντας την αίσθηση ενδοσκόπησης. Δεν πρόκειται για επίμονη ή επιθετική ματιά ούτε προς τον θεατή, αλλά για μια συλλογισμένη και απόμακρη έκφραση. Αυτή η στάση επιτρέπει να φανταστεί μια ήρεμη, κομψή και αυτοπεποίθηρη γυναίκα, αιφνιδιασμένη σε μια στιγμή σιωπής. Η ταυτότητά της παραμένει ανοιχτή σε ερμηνεία και ευνοεί μια ποιητική ανάγνωση του πορτρέτου.

Τα χείλη, καθορισμένα με μια μικρή κόκκινη νότα, εισάγουν μια θερμή νότα ανάμεσα σε τους ανοιχτούς τόνους του προσώπου. Το κλείσιμο τους μεταδίδει ηρεμία και εγκράτεια. Η ευαισθησία αυτής της λεπτομέρειας αποφεύγει κάθε υπερβολική κίνηση και διατηρεί τον ιδιωτικό χαρακτήρα της εικόνας. Μαζί με τη γραμμή της μύτης και το κυρτό πιγούνι, τα χείλη συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός αρμονικού και διακεκριμένου γυναικείου προφίλ.

Τα μαλλιά συνιστούν άλλη μια από τις πιο εντυπωσιακές περιοχές του έργου. Συγκεντρώνονται στο πίσω μέρος του κεφαλιού, δημιουργώντας έναν ευρύ και σκούρο όγκο, αποτελούμενο από καφέ, μαύρα, βιολέτες και κοκκινωπούς αντανακλάσεις. Η μάζα τους σε έντονο αντίθεση με την καθαρότητα του προσώπου και επιτρέπει στο προφίλ να έχει τέλεια περίγραμμα. Το κόψιμο υποδηλώνει φροντισμένη εμφάνιση και ενισχύει τη διαχρονική κομψότητα της πρωταγωνίστριας.

Στην περιοχή πάνω από τα μαλλιά εμφανίζεται ένα φόρεμα σε floral διακόσμηση με αποχρώσεις κόκκινου, ροζ, μαύρου, λευκού και βιολέτας. Τα λουλούδια φαίνονται να διαπλέκονται με το μαλλί, δημιουργώντας ένα μικρό διακοσμητικό στέμμα. Κάποια πέταλα διακρίνονται καθαρά, ενώ άλλα συγχέονται με τις σκιές των μαλλιών και του φόντου. Αυτή η διακόσμηση προσφέρει ρομαντισμό και συνδέει οπτικά το κεφάλι της γυναίκας με τα λουλούδια που καταλαμβάνουν την κάτω μεριά.

Η αφθονία των λουλουδιών εστιάζει ειδικά στο αριστερό πλευρό, δίπλα από τον ώμο και το στήθος της πρωταγωνίστριας. Εκεί εμφανίζεται ένα εξωτικό συνόλο μικρών λουλουδιών βιολέτας, μπλε, λευκών, ροζ, κίτρινων και ροδοκόκκινα, μπερδεμένα με πράσινα φύλλα και σκοτεινούς βλαστούς. Αυτή η ανθοδέσμη εισάγει μια έντονη πλούτο χρωμάτων και μετατρέπει την κάτω αριστερή ζώνη σε ένα από τα κύρια οπτικά σημεία της σύνθεσης.

Τα λουλούδια δεν φαίνονται ως εντελώς ανεξάρτητη βιολέτα, αλλά ως συνέχεια της καταδήλωσης ή της διακόσμησης που περιβάλλει τη γυναίκα. Θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος ενός διακοσμητικού φορέματος, ενός μανδύα ή ενός συνόλου λουλουδιών τοποθετημένων μπροστά στο σώμα της. Αυτή η αμφισημία προσφέρει ενδιαφέρον πορτρέτου, διότι επιτρέπει στη βλάστηση να συγχωνευθεί με τα υφάσματα και να δημιουργήσει μια ονειρική εικόνα.

Στη δεξιά πλευρά διακρίνονται επίσης αρκετά λουλούδια σε αποχρώσεις ροζ, βιολέτας, λευκού και πράσινου. Η παρουσία τους ισορροπεί τη συγκέντρωση λουλουδιών στην αριστερή πλευρά και επεκτείνει τη διακόσμηση σε ολόκληρη τη ζώνη κάτω. Αν και μικρότερα και διασκορπισμένα, αυτά τα λουλούδια βοηθούν στο κάδρο του μπούστο της πρωταγωνίστριας και στη διατήρηση της συνεκτικότητας της χρωματικής παλέτας.

Η φορεσιά τονίζεται από την κομψότητα των ανοιχτών τόνων και από τον πλούτο των λεπτομερειών της. Το πάνω μέρος φαίνεται να κυριαρχείται από λευκά, κρέμες, απαλούς γκρίζους και πρασινωπές αντανακλάσεις, χρώματα που σχετίζονται άμεσα με το δέρμα και με τα φωτισμένα μέρη του φόντου. Στο στήθος εμφανίζεται ένα ευρύ τρίγωνο στοιχείο διακριτικής εμφάνισης που καθοδηγεί το βλέμμα προς τον λαιμό.

Ο δαντελένιος λαιμός αποτελεί ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα στοιχεία του έργου. Η δομή του σχηματίζεται από μικρές αποκοπές, γαλλίδες άκρες και επαναλαμβανόμενα μοτίβα που δημιουργούν μια ελαφριά και διακοσμητική επιφάνεια. Αναδεικνύεται γύρω από τον λαιμό και κατεβαίνει προς το κέντρο του στήθους, προσφέροντας όγκο και διακριτικότητα. Το χρώμα του είναι λευκό με γκρίζους τόνους, αντίθετο με τις βαθύτερες αποχρώσεις της κατώτερης ενδυμασίας.

Η διάταξη του δαντελιού ενισχύει την κατακόρυφοτητα του λαιμού και απογειώνει τη φινέτσα της στάσης. Η πρωταγωνίστρια διατηρεί το κεφάλι όρθιο και τους ώμους ελαφρώς ληκτικούς, υιοθετώντας μια ευγενική αλλά φυσική στάση. Το διακοσμητικό λαιμόκοψη λειτουργεί ως μετάβαση μεταξύ της φωτεινότητας του προσώπου και των πιο σκοτεινών περιοχών της ενδυμασίας, οργανώνοντας με σαφήνεια το κεντρικό τμήμα της σύνθεσης.

Στην нижняя ζώνη εμφανίζονται ευρείες επιφάνειες γκρίζου, μαύρου, σκούρου πράσινου και λευκού. Αυτές οι μορφές υποδηλώνουν ενδυμασία με φουσκωτά μανίκια, πιθανώς συνοδευόμενη από επικαλύψεις ή διακοσμητικά στοιχεία. Οι καμπύλες γραμμές των μανικιών ακολουθούν το ωοειδές σχήμα της βάσης και βοηθούν να κλείσει οπτικά το πορτρέτο, αποτρέποντας την αίσθηση διακοπής του σώματος.

Το μανίκι στα δεξιά δημιουργεί ένα μεγάλο σούλοβο καμπύλο προς το κάτω χείλος του ωόχου. Πάνω της βλέπουμε λεπτές αντανακλάσεις λευκές και γαλάζιες που υποδεικνύουν πτυχώσεις και μεταβολές φωτός. Από την αριστερή πλευρά, μια ακόμη σκοτεινή ζώνη λειτουργεί ως βάση για τα λουλούδια και δημιουργεί αντίθεση με τη διαύγεια του λαιμού και του προσώπου.

Το φόντο χτίζεται με μια ατμόσφαιρα σκούρα από καφέ, γκρι, μαύρο, αποπ/συγκολλημένα πράσινα και βιολέτες. Δεν καθορίζει έναν χώρο ή ένα αναγνωρίσιμο μέρος, επιτρέποντας έτσι όλη την προσοχή να επικεντρωθεί στη μορφή. Η απουσία αρχιτεκτονικών ή τοπίου στοιχείων δίνει στο πορτρέτο χαρακτήρα διαχρονικότητας, σαν η γυναίκα να εμφανίζεται αιωρούμενη σε έναν χώρο αφιερωμένο αποκλειστικά στην παρουσία της.

Σε ορισμένες περιοχές του φόντου διακρίνονται πιο ανοιχτές ζώνες γύρω από το πρόσωπο και τους ώμους. Αυτές οι ζώνες πρασινογάλαζες, κρεμ και κίτρινες λειτουργούν ως απαλό φως που διαχωρίζει τη σιλουέτα από το σκοτάδι. Ο φωτισμός δεν φαίνεται να προέρχεται από ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά να κατανέμεται ομαλά για να τονίσει τα χαρακτηριστικά, την δαντέλα και τα λουλούδια.

Ο αντίκτυπος μεταξύ διαύγειας και σκοταδιού συνιστά ένα από τα κύρια οπτικά μέσα της σύνθεσης. Το πρόσωπο και ο λαιμός φωτίζονται και ξεχωρίζουν δυναμικά, ενώ τα μαλλιά, τα μανίκια και ορισμένες ζώνες του φόντου παραμένουν σε σκιά. Αυτή η αντίθεση προσφέρει βάθος και δίνει στη γυναίκα μια μυστηριώδη, λεπτή και λίγο θεατρική παρουσία.

Η χρωματική παλέτα συνδυάζει ήρεμους τόνους με μικρές εκρήξεις χρώματος. Οι καφέ, γκρι, μαύροι και απαλό πράσινο παρέχουν μια κομψή βάση, ενώ κόκκινα, βιολέτες, ροζ, μπλε και κίτρινα στα λουλούδια ζωντανεύουν το σύνολο. Αυτές οι χρωματικές τονίσεις δεν είναι εκρηκτικές, αλλά διαμοιράζονται ομοιόμορφα γύρω από τη φιγούρα.

Η σύνθεση διατήρεί μια ελκυστική ασύμμετρη ισορροπία. Το πρόσωπο προσανατολίζεται προς τα αριστερά, όπου συμπυκνώνεται και το μεγαλύτερο σύνολο λουλουδιών, ενώ το δεξί μέρος καλύπτεται από τα μαλλιά, το σκοτεινό φόντο και ένα φουσκωτό μανίκι. Ο ευρύς χώρος απέναντι από το προφίλ επιτρέπει στο βλέμμα της γυναίκας να αναπνεύσει και ενισχύει την αίσθηση της περιπλάνησης.

Παρά την πλούσια διακόσμηση, το πρόσωπο παραμένει το πραγματικό κεντρικό συναισθηματικό σημείο του πορτρέτου. Τα λουλούδια, το μαλλί, η δαντέλα και τα υφάσματα λειτουργούν ως ένα κάδρο που αναδεικνύει την ηρεμία των χαρακτηριστικών. Τίποτα δεν αποσπά πλήρως την έκφραση της πρωταγωνίστριας, της οποίας η σιωπηλή παρουσία οργανώνει και δίνει νόημα σε όλα τα στοιχεία που την περιβάλλουν.

Ο συνδυασμός ανάμεσα στο ωοειδές format και το προφίλ της γυναίκας θυμίζει τα παλιά μενταγιόν και τα διακεκριμένα πορτρέτα που είχαν σχεδιαστεί για τη διατήρηση της μνήμης ενός προσώπου. Ωστόσο, η όψη της παλέτας ζωγράφου εισάγει έναν πιο προσωπικό και δημιουργικό χαρακτήρα. Φαίνεται σαν το αντικείμενο που παραδοσιακά χρησιμοποιείται για την προετοιμασία των χρωμάτων να μετατρεπόταν σε ένα αυτόνομο έργο, διατηρώντας στην μέσα του μορφή μια υπόμνηση στη διαδικασία δημιουργίας τέχνης.

Αυτό το ιδιαίτερο format μετατρέπει το κομμάτι σε κάτι περισσότερο από ένα συμβατικό πορτρέτο. Το τόξο της βάσης προσαρμόζεται στο κεφάλι, στους ώμους και στα μανίκια, δημιουργώντας μια στενή ενότητα μεταξύ εικόνας και αντικειμένου. Η γυναίκα φαίνεται να κατοικεί πλήρως το εσωτερικό του ωοκύκλου, ενώ τα λουλούδια και τα υφάσματα συνοδεύουν τα περιγράμματα μέχρι να προσεγγίσουν τα όρια.

Η πρωταγωνίστρια μπορεί να ερμηνευθεί ως μια μορφή συνδεδεμένη με την ομορφιά, την κομψότητα και τη διανοητική περισυλλογή. Τα λουλούδια εγείρουν ευαισθησία και φευγαλέα ομορφιά· η δαντέλα υπενθυμίζει τον εκλεπτυσμό· και το απόμακρο βλέμμα εισάγει μυστηριώδες στοιχείο. Η ένωση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια γυναικεία εικόνα ιδεαλισμένη, τοποθετημένη ανάμεσα σε μια προσωπική απεικόνιση και σε ποιητική αναφορά.

Επιπλέον, υφίσταται ένας ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στη λεπτότητα του θέματος και την ένταση του φόντου. Το πρόσωπο μεταδίδει γαλήνη, ενώ οι σκοτεινοί τόνοι και οι θολές μορφές που το περιβάλλουν προσφέρουν συναισθηματικό βάθος. Τα λουλούδια εισάγουν ζωή και χρώμα, αλλά ορισμένα συγχέονται με τις σκιές, προτείνοντας τη σύνδεση ομορφιάς, μνήμης και περάσματος του χρόνου.

Συνολικά, αυτό το υπέροχο πίνακας παρουσιάζει το κομψό πορτρέτο μιας γυναίκας σε προφίλ πάνω σε ένα πρωτότυπο ωοειδές στήριγμα, που θυμίζει καθαρά μια παλέτα ζωγράφου. Το γαλήνιο και φωτεινό της πρόσωπο, τα περίτεχνα μαλλιά διακοσμημένα με λουλούδια, ο delicate δαντελένιος λαιμός και η πλούσια διακοσμητική ανθοσύσταση συνθέτουν μια εικόνα βαθιά εκλεπτυσμένη και μυστηριώδη. Η αρμονία μεταξύ των σκοτεινών τόνων του φόντου, της διαύγειας του δέρματος και των κόκκινων, βιολέτων, μπλε και κίτρινων τόνων που διακρίνουμε στα λουλούδια μετατρέπουν το έργο σε μια βαθιά προσωπική και ποιητική ανάκληση της θηλυκότητας, της ομορφιάς και της δημιουργίας τέχνης.