Antonio Sadurní (1927-2014) - Una tarde de verano

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnifico έργο τέχνης που ανήκει στον Antonio Sadurní, το οποίο απεικονίζει ένα εκτεταμένο τοπίο από χρυσά πεδία που are sprinkled με παπαρούνες, όπου δύο φιγούρες εργάζονται ή ξεκουράζονται κοντά σε ένα δέντρο κάτω από έναν ευρύ γαλάζιο ουρανό. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ποιότητα ζωγραφικής που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με πλαίσιο: 83x96x5 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς πλαίσιο: 56x65 εκ.
· Λιά μαρκε στο καμβά υπογραφεί από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο πλαίσιο (included in the auction as a gift).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του ακινήτου.

Το έργο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από τα Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές παγκοσμίως.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ευρύ τοπίο αγροτικό που κυριαρχείται από χρυσά πεδία που εκτείνονται μέχρι μια μακρινή γραμμή δέντρων κάτω από έναν καθαρό γαλάζιο ουρανό. Η σκηνή φαίνεται να εξελίσσεται το καλοκαίρι, όταν οι καλλιέργειες έχουν φτάσει στη ωριμότητά τους και η γη ακολουθεί θερμές αποχρώσεις σιταριού, ώχρας και καφέ. Στη κεντρική δεξιά ζώνη εμφανίζονται δύο μικρές φιγούρες που εργάζονται ή ξεκουράζονται κοντά στη βλάστηση, καθώς πολυάριθμα κόκκινα και κίτρινα λουλούδια ζωντανεύουν το πρώτο σχέδιο και προσφέρουν μια ευφήμη ζωτικότητα στο περιβάλλον.

Το πεδίο καταλαμβάνει περίπου το ήμισυ του χαμηλού τμήματος της σύνθεσης και αποτελεί το κύριο οπτικό στοιχείο. Η εκτεταμένη του φύση επιτρέπει να αντιληφθεί το εύρος του τοπίου και μεταδίδει μια άμεση αίσθηση ελευθερίας. Οι γραμμές που διατρέχουν τη γη οδηγούν το βλέμμα από το πρώτο σχέδιο προς τις φιγούρες και, στη συνέχεια, προς τα ήρεμα υψώματα του ορίζοντα.

Η επιφάνεια της γης παρουσιάζει έναν πλούσιο συνδυασμό κίτρινων, ώχρας, καφέ, αμαυρωμένων πράσινων και μικρών ρόδινων αντανακλάσεων. Οι διαφορετικές αποχρώσεις κατατάσσονται με μη γραμμικό τρόπο, δημιουργώντας την εντύπωση μιας γης που δουλεύεται και σημαδεύεται από τον αγροτικό κύκλο. Μερικές περιοχές φαίνονται να αντιστοιχούν σε ήδη κομμένα καλλιεργήσιμα, ενώ άλλες διατηρούν ακόμα ψηλότερη βλάστηση.

Στο πρώτο πλάνο παρατηρούνται πολλές διαγώνιες γραμμές που υποδηλώνουν αυλάκια, κομμένα στελέχη ή αποτυπώματα από τη συγκομιδή. Αυτές οι σήμανσεις προσφέρουν ρυθμό και βάθος, αποκαλύπτοντας επίσης την ανθρώπινη παρέμβαση στο έδαφος. Η διαγώνια τους κίνηση κατευθύνει το βλέμμα προς το κέντρο και αποτρέπει το να φαίνεται ολόκληρο το ευρύ πεδίο στατικό.

Το θερμό φως εστιάζεται ειδικά πάνω στο πεδίο. Οι χρυσές αποχρώσεις φαίνεται να αποτυπώνουν την ακτινοβολία του ήλιου και μεταδίδουν την αίσθηση μιας φωτεινής και ήρεμης ημέρας. Οι καφέ και βιολέτες αποχρώσεις εισάγουν μικρές σκιάσεις που επιτρέπουν να αντιληφθούν οι υψώσεις και η ποικιλομορφία του εδάφους.

Μεταξύ των υπολειμμάτων της καλλιέργειας εμφανίζονται πολλές κόκκινες ανθίσεις διασκορπισμένες αυθόρμητα. Οι μικρές κουκκίδες χρώματος ξεχωρίζουν έντονα πάνω στα ώχρα και κίτρινα. Αυτά τα λουλούδια, παρόμοια με παπαρούνες, προσφέρουν ποιητική νότα και μετατρέπουν το καλλιεργημένο πεδίο σε χώρο που εξακολουθεί να ζει.

Οι παπαρούνες βρίσκονται ιδιαίτερα συγκεντρωμένες στη χαμηλή ζώνη και και στις δύο πλευρές του δρόμου ή της κεντρικής ταινίας. Μερικές φαίνονται κοντά στον θεατή, με ευρύτερες και πιο ορισμένες μορφές, ενώ άλλες περιορίζονται σε μικρές κόκκινες πινελιές μακρυά. Αυτή η σταδιακή μείωση συμβάλλει ενισχύοντας την προοπτική.

Εκεί κοντά στις κόκκινες ανθίσεις παρατηρούνται μικρές κίτρινες, λευκές και βιολετί νότες που υποδηλώνουν άλλες άγριες plants. Η χρωματική ποικιλία μαλακώνει την τριμμένη επιφάνεια του πρώτου σχεδίου και δημιουργεί μια φυσική μετάβαση προς τη βλάστηση στα περιθώρια.

Στα αριστερά βρίσκεται μια ευρεία μάζα φυτών και θάμνων. Τα σκούρα πράσινα, μπλε-μπλε και γκριάζοντα πεδία αντίθετα με την καθαρότητα του πεδίου. Μεταξύ των φύλλων εμφανίζονται κίτρινες, κόκκινες και ροζ ανθίσεις που εμπλουτίζουν αυτή την περιοχή και δημιουργούν ένα φυσικό πλαίσιο για τη σκηνή.

Η πλευρική βλάστηση φαίνεται να ακολουθεί το σχέδιο ενός ορίου ή ενός μικρού αγροτικού μονοπατιού. Η κατανομή του δημιουργεί μια γραμμή που προχωρά από το πρώτο πλάνο προς τη μεσαία ζώνη. Με αυτόν τον τρόπο, το αριστερό άκρο οδηγεί το βλέμμα προς τα μακρινά πεδία και προσθέτει τάξη στη σύνθεση.

Στην δεξιά πλευρά εμφανίζεται μια ακόμη ζώνη βλάστησης, λίγο χαμηλότερη στο πρώτο σχέδιο και πιο πλούσια προς το κέντρο. Τα σκούρα πράσινα οριοθετούν το πεδίο και εξισορροπούν οπτικά τη μάζα της αριστεράς. Μικρές κόκκινες και κίτρινες λουλούδια επανέρχονται ανάμεσα στα φυτά, διατηρώντας τη χρωματική συνέχεια.

Κοντά στο κέντρο δεξιά αναδεικνύεται ένα κεκλιμένο δέντρο με στρογγυλό κορμό. Ο σκούρος κορμός του ανεβαίνει διαγώνια και στηρίζει μια άνιση μάζα φύλλων πράσινων, μωβ και καφέ. Η κλίση προσφέρει κίνηση και φαίνεται να αντικατοπτρίζει το συνεχές αποτέλεσμα του ανέμου πάνω στο τοπίο.

Αυτό το δέντρο αποτελεί ένα από τα κύρια σημεία αναφοράς της σύνθεσης. Η σκιά του και η κόψη του προσφέρουν πιθανό καταφύγιο μέσα στην απεραντοσύνη του πεδίου. Βοηθά επίσης να πλαισιώσουν τις δύο φιγούρες που είναι δίπλα του, δημιουργώντας μια μικρή ανθρώπινη σκηνή μέσα στο τοπίο.

Οι φιγούρες φαίνονται απεικονισμένες σε μικρή κλίμακα, γεγονός που τονίζει το τεράστιο περιβάλλον. Μια από αυτές φορεί λευκό ένδυμα και σκύβει ή κάθεται κοντά στο έδαφος. Η άλλη βρίσκεται όρθια και φορά μια κόκκινη ένδυση που ξεχωρίζει σαφώς ανάμεσα στις φυσικές αποχρώσεις.

Ο άνθρωπος ντυμένος λευκά φαίνεται να εστιάζει σε κάποια εργασία σχετιζόμενη με τη γη. Η κλίση του σώματος ίσως να δείχνει ότι συλλέγει, εξετάζει ή οργανώνει κάποιο στοιχείο. Η καθαρότητα του ενδύματος contrasts µε τις πράσινες σκιές της βλάστησης και επιτρέπει να αναγνωρίζεται η παρουσία του παρά την απόσταση.

Το άτομο με κόκκινο ενδύμα μετατρέπεται σε το κύριο ανθρώπινο και χρωματικό σημείο της ζώνης κέντρου. Η κάθετη θέση αντίκειται στην οριζόντια φύση των πεδίων και στην συνεκτική στάση του άλλου. Το χρώμα της ενδυμασίας του διαλογίζεται με τις παπαρούνες του πρώτου πλάνου και δημιουργεί μια οπτική ένωση μεταξύ της φιγούρας και του τοπίου.

Η σχέση ανάμεσα στις δύο φιγούρες υποδηλώνει κοινή εργασία. Μπορεί να βρίσκονται εργαζόμενοι στο πεδίο, να ξεκουράζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας ή να συζητούν κοντά στο όριο της καλλιέργειας. Η έλλειψη ακριβών λεπτομερειών επιτρέπει τη φαντασία διαφορετικών ιστοριών και δίνει στη σκηνή μια παγκόσμια φύση.

Γύρω από τις φιγούρες εμφανίζονται μικρά μαύρα και ανοιχτά αντικείμενα που θα μπορούσαν να σχετίζονται με την αγροτική εργασία. Η παρουσία τους ενισχύει την εντύπωση μιας ημέρας εργασίας και προσφέρει νότες αφήγησης. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία ενσωματώνονται διακριτικά στο έδαφος.

Πίσω από τις φιγούρες απλώνεται μια μάζα θάμνων που συνδυάζει σκούρα πράσινα, μωβ, μαύρα και μικρά κίτρινα αντανακλά. Αυτή η βλάστηση χωρίζει το πρώτο πλάνο από τα μεσαία πεδία και προσφέρει μια οπτική βάση για τις φιγούρες. Το στρογγυλεμένο σχήμα της αντηχεί στο κλαδί του κοντινού δέντρου.

Η μεσαία ζώνη του τοπίου οργανώνεται με ευρείες οριζόντιες ζώνες διαφορετικών χρωμάτων. Τα κίτρινα πεδία εναλλάσσονται με πράσινες, μωβ and καφέ ζώνες, δείχνοντας την ποικιλία των καλλιεργειών και τεμάχων. Αυτή η σειρά δημιουργεί έναν αργό ρυθμό που οδηγεί το βλέμμα προς τον ορίζοντα.

Κάποια πεδία παρουσιάζουν πολύ φωτεινές αποχρώσεις χρυσού, ενώ άλλα φαίνονται πιο παραγεγραμμένα ή καλυμμένα με βλάστηση. Αυτή η ποικιλία υποδηλώνει διαφορετικές φάσεις καλλιέργειας ή διαφορετικές επιδράσεις του φωτός στο έδαφος. Το αγροτικό τοπίο αντιλαμβάνεται έτσι ως παραγωγικός, τακτοποιημένος χώρος και ταυτόχρονα γεμάτος αποχρώσεις.

Οι οροφές μεταξύ των τεμαχίων οριοθετούνται από φράκτες, μικρούς δρόμους και γραμμές δέντρων. Οι διαχωρισμοί δεν είναι αυστηροί, αλλά ακολουθούν απαλά τις καμπύλες του εδάφους. Το αποτέλεσμα είναι μια φυσική και αρμονική σύνθεση στην οποία η αγροτική δραστηριότητα φαίνεται να προσαρμόζεται στο σχήμα τοπίου.

Προς το κέντρο διακρίνονται ορισμένες μικρές λευκές μορφές διασκορπισμένες ανάμεσα στα πεδία. Θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν αγροτικές κατασκευές, σωρούς υλικών, ζώα ή στοιχεία σχετικά με τις αγροτικές εργασίες. Η καθαρότητα τους εισάγει σημεία ενδιαφέροντος σε απόσταση και συμβάλλει στην πλατφόρμα της βάθους.

Στο αριστερό μέρος της μεσαίας ζώνης εμφανίζεται μια συστάδα υψηλής βλάστησης με μικρές λουλούδια ή κίτρινες αντανακλάσεις. Οι κάθετες μορφές της υψώνονται απέναντι από τη μαύρη γραμμή του ορίζοντα. Κοντά τους διακρίνονται μικρές σκιές που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν πουλιά, προσφέροντας μια διακριτική αίσθηση κίνησης.

Πιο προς τα δεξιά αναδύονται αρκετά δέντρα με αποχρώσεις ώχρας, καφέ και κοκκινωπές. Η θερμή τους απόχρωση contrasts με το σκούρο πράσινο του μακρού δάσους. Αυτές οι μορφές μπορούν να προαναγγείλουν το τέλος του καλοκαιριού ή να αντικατοπτρίζουν την επίδραση ενός χρυσού φωτός πάνω στα φύλλα.

Η γραμμή του ορίζοντα διαμορφώνεται από μια ευρεία ζώνη με δέντρα γαλαζωπά και σκούρα πράσινα. Αυτό το όριο διαχωρίζει σαφώς τα πεδία από τον ουρανό και λειτουργεί ως φυσικό φράγμα. Η συνέχεια του προσφέρει σταθερότητα και τονίζει το οριζόντιο εύρος του τοπίου.

Σε ορισμένα σημεία, η μάζα του δάσους διακόπτεται για να αποκαλύψει ομάδες δέντρων ροζ και πορτοκαλί. Αυτές οι μικρές πινελιές εισάγουν ποικιλία και συνδέουν το φόντο με τα λουλούδια του πρώτου σχεδίου. Η επανάληψη των θερμών χρωμάτων διατηρεί την ενότητα ολόκληρης της σύνθεσης.

Ο ουρανός καταλαμβάνει σχεδόν το ήμισυ πάνω μέρος και αποτελεί μια μεγάλη επιφάνεια γαλήνης. Η γκρι-μπλε απόχρωσή του διαδίδεται ομοιόμορφα και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ανοιχτή, φωτεινή και ήρεμη. Η απεραντοσύνη του διαστήματος επιτρέπει στο σχέδιο να ανασάνει και εξισορροπεί τον πλούτο μορφών και χρωμάτων του πεδίου.

Διάφορα μικρά σύννεφα εμφανίζονται διάσπαρτα στον ουρανό. Μερικά είναι λευκά και άλλα παρουσιάζουν ευαίσθητες ρόδινες και βιολετιανές αποχρώσεις. Οι μορφές τους δεν προαναγγέλλουν καταιγίδα, αλλά προσφέρουν κίνηση και μαλακώνουν τη συνοχή του γαλάζιου.

Το σύννεφο που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά επάνω διακρίνεται για το μεγαλύτερο μέγεθος και τους ρόδινους τόνους. Η παρουσία του ισορροπεί οπτικά τις φιγούρες και το δέντρο στην ίδια πλευρά. Άλλα μικρότερα σύννεφα κατανέμονται προς το κέντρο και αριστερά, δημιουργώντας έναν ευαίσθητο ρυθμό πάνω από τον ορίζοντα.

Ο γενικός φωτισμός φαίνεται να ανταποκρίνεται σε έναν ζεστό απόγευμα. Ο αγροτικός τομέας δέχεται ένα χρώμα χρυσό και τα σύννεφα εμφανίζουν απαλούς ρόδινους αντανακλά. Αυτή η πιθανή εγγύτητα του ηλιοβασιλέματος προσδίδει μια νοσταλγική χροιά και μετατρέπει τη σκηνή σε μια περισυλλογή του τέλους της ημέρας.

Η χρωματική παλέτα οργανώνεται με αντίθεση ανάμεσα στο ψυχρό μπλε του ουρανού και τα ζεστά κίτρινα της γης. Τα πράσινα της βλάστησης λειτουργούν ως μετάβαση ανάμεσα στους δύο χώρους, ενώ τα κόκκινα της παπαρούνας και της φιγούρας προσφέρουν ενέργεια. Αυτή η συνταγή είναι ισορροπημένη, λαμπερή και βαθιά αφηγηματική.

Η σύνθεση δομείται σε μεγάλες οριζόντιες ζώνες: το πρώτο πλάνο εργασιοφόρο, η μεσαία ζώνη των πεδίων, η μαύρη γραμμή του δάσους και η απεραντοσύνη του ουρανού. Αυτές οι ζώνες προσφέρουν σταθερότητα, ενώ οι αυλακώσεις, το κεκλιμένο δέντρο και οι φιγούρες εισάγουν διαγώνιες και κάθετες γραμμές που ζωντανεύουν το σύνολο.

Η απουσία εντυπωσιακών κτιρίων ή μοντέρνων δρόμων ενισχύει τον αγροτικό χαρακτήρα. Το τοπίο φαίνεται να διατηρεί μια άμεση σχέση με τη γη και τους φυσικούς κύκλους. Οι ανθρώπινες φιγούρες εντάσσονται σε αυτό το περιβάλλον χωρίς να το κυριεύουν, εμφανιζόμενες ως μέρος μιας αγροτικής δραστηριότητας που αναπτύσσεται αρμονικά με τη γη.

Το έργο μεταδίδει τη σιωπηρή προσπάθεια που συνδέεται με την εργασία στο χωράφι, αλλά και την ομορφιά που συνοδεύει αυτήν τη εργασία. Οι αυλακώσεις και η συγκομισμένη γη μιλούν για εργασία, ενώ τα λουλούδια, ο ουρανός και τα δέντρα προσφέρουν μια ποιητική διάσταση. Η σκηνή γιορτάζει τόσο την παραγωγικότητα της γης όσο και την ικανότητά της να προσφέρει ομορφιά.

Οι δύο φιγούρες μπορούν να ερμηνευθούν ως σύμβολο της ανθρώπινης παρουσίας μέσα σε ένα απέραντο τοπίο. Το μικρό τους μέγεθος τονίζει την κλίμακα της επικράτειας και θυμίζει ότι η αγροτική εργασία εξαρτάται από δυνάμεις της φύσης πολύ μεγαλύτερες. Ταυτόχρονα, τα χρώματά τους τις καθιστούν ένα ουσιώδες μέρος της αφήγησης.

Υπάρχει επίσης μια γοητευτική σχέση ανάμεσα στην αιωνιότητα και την αλλαγή. Τα πεδία μεταβάλλονται με τις εποχές, τα λουλούδια εμφανίζονται και εξαφανίζονται, και οι σοδιές συλλέγονται κάθε χρόνο. Η γραμμή του δάσους και ο απέραντος ουρανός, αντίθετα, μεταδίδουν μια αίσθηση συνέχειας. Αυτή η συνύπαρξη μετατρέπει το τοπίο σε εικόνα του κύκλου του χρόνου.

Συνολικά, αυτό το πανέμορφο έργο προσφέρει μια ευρύχωρη, φωτεινή και βαθιά ήρεμη ματιά σε ένα πεδίο χρυσό κατά τη μέση θερινή περίοδο, διασχόμενο από αυλακώσεις και γεμάτο από κόκκινες παπαρούνες και άγρια λουλούδια. Οι δύο μικρές φιγούρες δίπλα στο δέντρο εισάγουν μια διακριτική ανθρώπινη αφήγηση, ενώ οι κυματοειδείς λοφοι, η μακριά γραμμή του δάσους και ο τεράστιος γαλάζιος ουρανός χτίζουν μια εξαιρετικά βαθιά αίσθηση βάθος. Το έργο μεταδίδει γαλήνη, αφθονία και τη σιωπηρή προσπάθεια της αγροτικής ζωής, μετατρέποντας το τοπίο σε γιορτή της γης, της σοδιάς και της ομορφιάς μιας απόγευμα στο αγρό.