Claude Manoukian (1936) - Promenade en campagne

Claude Manoukian (1936- ) - Περίπατος στην ύπαιθρο

Λιθογραφία σε ιαπωνικό χαρτί διαστάσεων 37,5 x 53 εκ.
Το έργο είναι αριθμημένο και υπογεγραμμένο από την καλλιτέχνη με μολύβι

Έργο σε καλή κατάσταση, χωρίς ποτέ να έχει πλαισιωθεί.

Ασφαλίζουμε με προσεκτική συσκευασία, διεθνή παρακολούθηση, ασφάλεια και express αποστολές για όλες τις παραδόσεις μας.

Η αρίθμηση μπορεί να διαφέρει από τις φωτογραφίες.

Claude MANOUKIAN είναι ζωγράφος, που γεννήθηκε το 1936. « Υπάρχουν στροφές στη ζωή ενός ζωγράφου που ελάχιστα εξηγούνται, εκτός από το γεγονός ότι ξαφνικά μια καλή ζωγραφιά γίνεται μια ζωγραφική εξαιρετική. Αυτό συμβαίνει σαν κεραυνός, ή όπως με το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Μπορεί επίσης να πει κανείς, με μεγαλύτερη Ταπεινοφροσύνη, ότι αυτό συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ που, από έναν μετριό μαθητευόμενος σχεδιαστής, έγινε γίγαντας της τέχνης. Ο Claude MANOUKIAN μόλις πέρασε αυτό το εξαιρετικό βήμα που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο σε έναν καλλιτέχνη που το έργο του βρίσκει δικά του χαρακτηριστικά. Βέβαια, ήδη τα έργα του έφεραν το στίγμα του, με τη χρήση χρωμάτων που υπέγραφαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Claude MANOUKIAN γνωρίζει πολύ καλά να παντρεύει αποχρώσεις οι οποίες, όταν χρησιμοποιούνται με ασυνήθιστο τρόπο, θα γινόταν δυστονικές, ενώ από αυτόν μόνο απογειώνουν τη λάμψη. Αλλά τώρα, αποχωρώντας από τον ακριβή ρεαλισμό, ο Claude MANOUKIAN διαλύει και επανασυνθέτει τα σχήματα και εντάσσει στην εργασία του μια επιπλέον διάσταση. Με θάρρος, αλλά με την βεβαιότητα του τεχνικού, ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα ενσωματώνει το ένα μέσα στο άλλο. Ξεκινώντας από κάποιο μονοπάτι εξερευνημένο υπερβολικά superficially από τον Πικάσο, ο Claude MANOUKIAN θα εισάγει έναν άλλο τύπο μορφών, πράγμα που γίνεται καινούριο ποίημα υπό το πινέλό του. Όσο διαφορετικοί όσο μπορεί να είναι οι Ρακίνος, Κορνέιγ ή Βίκτωρ Ούγκο από τον Βερλαίν ή τον Ριμπό, παρότι όλοι γράφουν σε στίχο, ο Claude MANOUKIAN θα φλερτάρει με άλλους τρόπους ζωγραφικής και θα εξάγει νέες εκφράσεις. Εξαίρεση των χρωμάτων, υπερίπτα της πραγματικότητας που ενσωματώνει στη μνήμη του πίνακα, αλλά χωρίς να γίνει δούλος της, συνθέτει για την τέχνη και δια της τέχνης, χρησιμοποιώντας την πραγματικότητα μόνο ως στήριγμα, ως πρωτόγονη κατάσταση που εξελίσσει. το βλέμμα αυτού που βλέπει είναι μόνο ο καθρεφτισμός του μέλλοντος. Χρησιμοποιεί τη μνήμη του όπως ένα κεντρικό νήμα, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί του που προέρχεται από τις αισθήσεις της όρασης και τη διάθεσή του, και το εγγράφει στον καμβά του. Όπως ένα νεογέννητο ποτέ δεν μοιάζει πλήρως με έναν από τους γονείς του, αυτός ο καμβάς που ζωγραφίζει θα βρει την πηγή του βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, που μερικές φορές μπορεί να κυριαρχεί, βέβαια, αλλά θα μείνει πάντα κατά ένα μέρος υπό την επιρροή του άλλου. Κάθε καμβάς θα είναι ο δρόμος προς την επίτευξη ενός συνόλου και η έκφραση μιας αισθητικής που διαφοροποιεί κάθε έργο διατηρώντας μια κοινή έννοια που ονομάζουμε στυλ.» Christian GERMAK