Γλυπτό, Saint Rita of Cascia - 18th Century - 21 cm - Ξύλο

Θεοφιλετική αγιογραφική γλυπτική πορσελάνιου τύπου πορτογαλικής καταβολής του XVIII αιώνα, η οποία εκτελέστηκε σε ξύλο ριζωμένο, σκάλισμα, πολυχρωμία, επένδυση και χρυσοχρωμία, απεικονίζοντας την Αγία Ρίτα της Κασσίας, μοναχή των Αγιοστούντιους και μια από τις πιο σεβόμενες αγίες στην καθολική παράδοση. Η αγία απεικονίζεται ολόσωμη, μετωπικά και με ελαφρά κλίση του σώματος, προσδίδοντας κίνηση και φυσικότητα στη σύνθεση. Το πρόσωπο φέρει ευγενείς χαρακτηρισμούς, στρέφει το βλέμμα σε συλλογή και έχει ήρεμη έκφραση, σημαδεμένη από πνευματικότητα συγκρατημένη. Το κεφάλι είναι καλυμμένο με τον πέπλο του μοναστικού στρωματοποιημένου ντυσίματος, αφήνοντας ορατό μόνο το πρόσωπο. Η Αγία Ρίτα φορά τον ιμάτιο της Τάξης του Αγίου Αυγουστίνου, που αποτελείται από μακριό χιτώνα και πέπλο, στερεωμένα στη μέση με ζώνη. Τα ενδύματα είναι πλούσια διακοσμημένα κατά την τεχνική του επενδύματος, με σκούρο υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται φυτικά, ανθικά και χρυσά σπειρώματα. Η επιφάνεια αποκαλύπτει εργασία εσφαττοποίησης, δημιουργώντας λεπτές γραμμές και υφές που μιμούνται πλουσιοφόρετα υφάσματα και κέντημα. Η ανώτερη ζώνη του ενδύματος παρουσιάζει μια ευρεία γλώσσα ή μαντήλι σε χρυσαφίσιο τόνο, τοποθετημένο σε κοντράλι με πτυχές γύρω από το πρόσωπο. Η αντίθεση ανάμεσα στο σκούρο υπόβαθρο των ενδυμάτων και το πλούσιο χρυσό διακόσμησης δίνουν ιδιαίτερη οπτική πλούτη στην γλυπτική, χαρακτηριστικό της πορτογαλικής μπαρόκ θρησκευτικής φαντασίας. Με το αριστερό χέρι, η αγία κρατά έναν μεγάλο ξύλινο σταυρό, με ακανόνιστη επιφάνεια και αγροτικό χαρακτήρα, υπενθυμίζοντας τη συλλογή της Πάθης του Χριστού. Το δεξί χέρι απλώνεται, σε έκφραση προσευχής, αγκαλιάς ή διαμεσολάβησης. Ο σταυρός αποτελεί έναν από τους κύριους εικονογραφικούς συμβολισμούς της Αγίας Ρίτας, συχνά απεικονιζόμενη σε μελέτη ενώπιον του Κραβτιστού. Η εικόνα μπορεί να διέθετε άλλους συμβολισμούς που σήμερα απουσιάζουν, όπως ο αγκάθις στο μέτωπο, η ρόδος, το βιβλίο προσευχών ή μια μικρή εικόνα του Χριστού σταυρωμένου. Η ευλάβεια προς την Αγία Ρίτα συνδέεται ιδιαιτέρως με το επεισόδιο κατά το οποίο δέχθηκε στο μέτωπο έναν τραυματισμό παρόμοιο με αυτόν του αγκαθιού του στέφανου του Χριστού, σύμβολο της βαθιάς πνευματικής ένωσης με το Πάθος. Το σώμα παρουσιάζει γυμνά πόδια, κατά το ήμισυ ορατά κάτω από το άκρο του ενδύματος, ενισχύοντας τις αξίες ταπεινοφροσύνης, μετάνοιας και απάρνησης που συνδέονται με τη θρησκευτική ζωή. Στήνεται πάνω σε μικρή βάση από ξύλο, σε μορφή σχεδόν ημικυκλική, διακοσμημένη με μαρμάρινη πολυχρωμία σε αποχρώσεις πράσινες, ερυθρές, ώχρες και χρυσαφί. Η πλούσια επένδυση, η δυναμική επεξεργασία των υφασμάτων, η μεγαλοπρέπεια της μορφής και η άφθονη χρήση χρυσωμάτων επιτρέπουν να ενταχθεί το έργο στη παράδοση της πορτογαλικής μπαρόκ θρησκευτικής φαντασίας του XVIII αιώνα, πιθανώς προοριζόμενo για θυσιαστήριο, μοναστική εκκλησία, ιερό ή χώρο ιδιωτικής λατρείας. Διακρίνονται ενδείξεις παλαιότητας και χρήσης συμβατές με την εποχή. Πορτογαλία, XVIII αιώνας. Ξύλο σκαλιστό, επαινδεύμενο, πολυχρωματικό, επενδεδυμένο και χρυσοφόρο. Ύψος: 21 εκ.