Marc Garanger - Femmes Algériennes 1960 - 2002

Η σειρά «Γυναίκες Αλγερίας 1960» αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό φωτογραφικό έργο, δημιουργημένο από τον Γάλλο φωτογράφο Marc Garanger, σε εν εξελίξει πόλεμο κατά της Αλγερίας. Αρχικά σχεδιασμένες ως υποχρεωτικές φωτογραφίες ταυτότητας για τη γαλλική αποικιακή διοίκηση, αυτά τα πορτρέτα έγιναν το παγκόσμιο σύμβολο μιας σιωπηλής διαμαρτυρίας και αντίστασης ενάντια στην oppressio

Το ιστορικό πλαίσιο
Το 1960, ο Marc Garanger πραγματοποιεί τη στρατιωτική του θητεία στην Αλγερία. Διακατέχοντας βαθύ διαφωνία με αυτόν τον πόλεμο, διορίζεται επίσημος φωτογράφος του τάγματός του.

Η γαλλική στρατιωτική διοίκηση αποφασίζει τότε να καταγράψει τον πληθυσμό των "γειτονιών συγκέντρωσης" — κατασκήνωση υπό επιτήρηση όπου οι ντόπιοι πολίτες μετακινούνταν για να κοπεί η στήριξη στους μαυριεριδικούς του FLN. Για να ελέγξουν τις κινήσεις τους, η διοίκηση απαιτεί τη δημιουργία γαλλικών δελτίων ταυτότητας υποχρεωτικά. Ο Marc Garanger λαμβάνει εντολή να φωτογραφίσει όλους τους κατοίκους, με ρυθμό που φτάνει μέχρι και 200 πρόσωπα την ημέρα.

Γυναίκες Αλγερίας 1960 Marc Garanger
Η σειρά «Γυναίκες Αλγερίας 1960» αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό φωτογραφικό έργο, δημιουργημένο από τον Γάλλο φωτογράφο Marc Garanger, σε εν εξελίξει πόλεμο κατά της Αλγερίας. Αρχικά σχεδιασμένες ως φωτογραφίες ταυτότητας για την αποικιακή διοίκηση, αυτά τα πορτρέτα έγιναν το παγκόσμιο σύμβολο μιας διαμαρτυρίας χωρίς λόγια και αντίστασης απέναντι στην καταπίεση.

Η Νέα Κάμερα Claire
+3
Το ιστορικό πλαίσιο
Το 1960, ο Marc Garanger πραγματοποιεί τη στρατιωτική του θητεία στην Αλγερία. Διακατεχόμενος από βαθιά διαφωνία με αυτόν τον πόλεμο, ονομάζεται επίσημος φωτογράφος του ράιχματος του.

Η Νέα Κάμερα Claire
+2
Η γαλλική στρατιωτική δύναμη αποφασίζει τότε να καταγράψει τον πληθυσμό των "γειτονιών συγκεντρώσεως" — κατασκηνώσεις υπό επιτήρηση όπου οι ντόπιοι άτομα μετακινούνταν για να αποκόψουν τη στήριξη στους μαχητές του FLN. Για τον έλεγχο των κινήσεών τους, η διοίκηση απαιτεί τη δημιουργία γαλλικών δελτίων ταυτότητας υποχρεωτικά. Ο Marc Garanger λαμβάνει εντολή να φωτογραφίσει όλους τους κατοίκους, με ρυθμό που εκτείνεται μέχρι και 200 πρόσωπα την ημέρα.

Η Νέα Κάμερα Claire
+3
Μια συμβολική βία
Η πλειονότητα των φωτογραφηθέντων είναι γυναίκες, καθώς οι άνδρες είχαν συχνά ενταχθεί στο μαγισμό. Η υποχρέωση να ποζάρουν για αυτές τις φωτογραφίες προκαλεί τραύμα βαθύ:

Βιβλιοθήκη Δημοτικής Υπηρεσίας Λυών
Η εξανάγκηση να αποκαλυφθεί το πρόσωπο: Κατά εντολή της στρατιωτικής διοίκησης, οι Καμπυλές και οι σαουάιες γυναίκες εξαναγκάζονται να αποσύρουν τον πέπλο ή το παραδοσιακό καπέλο τους μπροστά στον φακό.

Μια ιερή προσβολή: Για αυτές τις γυναίκες, η προβολή του προσώπου τους σε έναν ξένο άνδρα και σε στολή συνιστά βίαιη απογύμνωση και απόλυτο περιφρόνηση των παραδόσεών τους.

Αντιλαμβανόμενος τη συμμετοχή του σε μια επιχείρηση απο-ανθρωποποίησης από διοικητική άποψη, ο Marc Garanger επιλέγει να στρέψει την εντολή του. Αντί για απλές φωτογραφίες ταυτότητας, υιοθετεί ένα στενό πρόσωπο εξοπλισμένο από εμπνευσμένο έργο του Edward S. Curtis για τους Αμερικανούς Ινδιάνους

Στο ύφος, το πρόσωπο των γυναικών αντιδρά με αντίσταση ακούραστη:

Τα πρόσωπά τους, σημαδεμένα από τελετουργικά τατουάζ και διακοσμημένα με παραδοσιακά κοσμήματα, σταθεροποιούν τον φακό με μια άγρια ένταση.
Οι εκφράσεις τους δεν αποκαλύπτουν υποταγή, αλλά μια απόλυτη αξιοπρέπεια, μια βασιλική περιφρόνηση και έναν εκτυφλωτικό θυμό.
Αυτή η μονομαχία μετατρέπει τη μηχανή της φωτογραφίας σε ένα καθρέφτη που αντικατοπτρίζει τη βία του αποικιοκράτη.

Ο Marc Garanger καταφέρνει να βγάλει λαθραία τα αρνητικά της Αλγερίας. Το 1966 λαμβάνει το τιμητικό Βραβείο Niépce χάρη σε αυτή τη δουλειά, η οποία τότε δημοσιεύτηκε σε διεθνή εφημερίδα. Η πλήρης σειρά γίνεται αντικείμενο ενός αξέχαστου βιβλίου, Γυναίκες Αλγερίας 1960, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1982.

Σήμερα, αυτές οι εικόνες διατηρούνται στις μεγαλύτερες διεθνείς αρχές, ιδιαιτέρως στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι. Παραμένουν από τα πιο ισχυρά οπτικά μαρτυρίες του Πολέμου της Αλγερίας και της δύναμης της ματιάς απέναντι στην αποικιοκρατική κυριαρχία.

3. Η επανέκδοση του 2002 (Εκδόσεις Atlantica)
Εκδόθηκε με αφορμή τη 40ή επέτειο της κατάπαυσης του πυρός στην Αλγερία.