Remo Brindisi (1918-1996) - Senza titolo





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 139439 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρέμο Μπριντίνι Senza titolo, λάδι σε καμβά (40 × 30 εκ.) με πλαίσιο, από τη δεκαετία του 1980, αρχική έκδοση, με το χέρι υπογεγραμμένο, σε εξαιρετική κατάσταση, πωλείται από την Galleria στην Ιταλία.
Περιγραφή από τον πωλητή
Remo Brindisi (Ρώμη, 25 Απριλίου 1918 – Lido di Spina, 25 Ιουλίου 1996)
"χωρίς τίτλο"
oleo σε καμβά 40x30εκ
με κάδρο 60x50εκ
δεκαετίες 90'
υπογεγραμμένο
Remo Brindisi (Ρώμη, 25 Απριλίου 1918 – Lido di Spina, 25 Ιουλίου 1996) υπήρξε ιταλός ζωγράφος.
Βιογραφία
Σπούδασε στην Penne (PE), στη Σχολή Τέχνης Mario dei Fiori, στην Ακουίλα και στη Ρώμη, παρακολουθώντας αργότερα τη Σχολή Τέχνης του Ορτούνο.
Κατά τη διάρκεια της ζωής πραγματοποίησε πολυάριθμα σπουδαία ταξίδια, επισκεπτόμενος, μεταξύ άλλων, Φλωρεντία, Παρίσι και Βενετία, και αργότερα μετακόμισε στη Μιλάνο.
Αναγνωρισμένος σε διεθνές επίπεδο μέχρι να γίνει ένας από τους πλέον αναφερόμενους και γνωστούς ζωγράφους της ιταλικής ζωγραφικής του τελευταίου αιώνα, του έχουν αφιερωθεί στην Ιταλία σχολικές μονάδες[2] καθώς και ορισμένοι δρόμοι.
Βενετία - Remo Brindisi (1950) (Casa Museo Francesco Cristina)
Το 1940 χρονολογείται η πρώτη ατομική έκθεσή του, που διεξήχθη στη Φλωρεντία: η παρουσίαση του καταλόγου της έκθεσης γράφτηκε από τον Eugenio Montale.[3] Ακολούθησαν ατομικές εκθέσεις σε Παρίσι, Νίκαια, Μιλάνο, Βενετία, Ρώμη, η Αίγυπτος (Κάιρο) και το Σάο Πάολο του Μπραζίλ. Ωστόσο παρέμεινε συνδεδεμένος με την Αμπρούτσο όπου το 1960 προσκλήθηκε στην 11η έκδοση του Βραβείου Avezzano - Εθνική Έκθεση των Εικαστικών Τεχνών Avezzano, μαζί με τους Stefano Cavallo, Gisberto Ceracchini, Vincenzo Ciardo, Eliano Fantuzzi, Carlo Levi, Giovanni Omiccioli, Michele Rosa, Joseph Franz Strachota, Francesco Trombadori, Antonio Vangelli και άλλους.[4]
Ήταν Πρόεδρος της Τριεννάλε του Μιλάνου και του απονεμήθηκε χάλκινο μετάλλιο της Δημόσιας Εκπαίδευσης της Δημοκρατίας για πολιτιστικά επιτεύγματα. Συμμετείχε, κυρίως ανάμεσα στα χρόνια ’40 και ’50, σε αρκετές διοργανώσεις της Μπιενάλε της Βενετίας και της Κ Quadriennale της Ρώμης.
Διάσημος και για τα φιγούρες, τα πρόσωπα και τα τοπία: οι "Βενετίες", οι "Αντιτιθέμενοι", οι "Παιδιά των Αρνών", οι "Μητέρες" είναι τα θέματα που επαναλαμβάνονται περισσότερο[5]. Έχει ζωγραφίσει έργα με κοινωνικό και πολιτικό αντικείμενο, μεταξύ των οποίων διακρίνεται ο κύκλος Ιστορία του Φασισμού (1957-62). Δημιούργησε τα σύμβολα που μεταφερόντουσαν σε λιτανείες την Μεγάλη Παρασκευή στην Ακουίλα.
Στις Συλλογές Τέχνης του Ιδρύματος Cariplo φιγουράρουν τέσσερα από τα έργα του: Τρεις Προφίλ, Προφίλ, Βενετία και μια ακόμη Βενετία. Μεγάλη συλλογή από τα έργα του βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Αμπρούτσο στην Ακουίλα. Μία ακόμη συλλογή Τέχνης του Brindisi εκτίθεται στο MAMeC - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Penne. Στο Lido di Spina το Μουσείο Remo Brindisi θυμίζει το έργο του και τις αλληλεπιδράσεις που είχε ο δάσκαλος με τους καλλιτέχνες της εποχής του.
Ιστορία πωλητή
Remo Brindisi (Ρώμη, 25 Απριλίου 1918 – Lido di Spina, 25 Ιουλίου 1996)
"χωρίς τίτλο"
oleo σε καμβά 40x30εκ
με κάδρο 60x50εκ
δεκαετίες 90'
υπογεγραμμένο
Remo Brindisi (Ρώμη, 25 Απριλίου 1918 – Lido di Spina, 25 Ιουλίου 1996) υπήρξε ιταλός ζωγράφος.
Βιογραφία
Σπούδασε στην Penne (PE), στη Σχολή Τέχνης Mario dei Fiori, στην Ακουίλα και στη Ρώμη, παρακολουθώντας αργότερα τη Σχολή Τέχνης του Ορτούνο.
Κατά τη διάρκεια της ζωής πραγματοποίησε πολυάριθμα σπουδαία ταξίδια, επισκεπτόμενος, μεταξύ άλλων, Φλωρεντία, Παρίσι και Βενετία, και αργότερα μετακόμισε στη Μιλάνο.
Αναγνωρισμένος σε διεθνές επίπεδο μέχρι να γίνει ένας από τους πλέον αναφερόμενους και γνωστούς ζωγράφους της ιταλικής ζωγραφικής του τελευταίου αιώνα, του έχουν αφιερωθεί στην Ιταλία σχολικές μονάδες[2] καθώς και ορισμένοι δρόμοι.
Βενετία - Remo Brindisi (1950) (Casa Museo Francesco Cristina)
Το 1940 χρονολογείται η πρώτη ατομική έκθεσή του, που διεξήχθη στη Φλωρεντία: η παρουσίαση του καταλόγου της έκθεσης γράφτηκε από τον Eugenio Montale.[3] Ακολούθησαν ατομικές εκθέσεις σε Παρίσι, Νίκαια, Μιλάνο, Βενετία, Ρώμη, η Αίγυπτος (Κάιρο) και το Σάο Πάολο του Μπραζίλ. Ωστόσο παρέμεινε συνδεδεμένος με την Αμπρούτσο όπου το 1960 προσκλήθηκε στην 11η έκδοση του Βραβείου Avezzano - Εθνική Έκθεση των Εικαστικών Τεχνών Avezzano, μαζί με τους Stefano Cavallo, Gisberto Ceracchini, Vincenzo Ciardo, Eliano Fantuzzi, Carlo Levi, Giovanni Omiccioli, Michele Rosa, Joseph Franz Strachota, Francesco Trombadori, Antonio Vangelli και άλλους.[4]
Ήταν Πρόεδρος της Τριεννάλε του Μιλάνου και του απονεμήθηκε χάλκινο μετάλλιο της Δημόσιας Εκπαίδευσης της Δημοκρατίας για πολιτιστικά επιτεύγματα. Συμμετείχε, κυρίως ανάμεσα στα χρόνια ’40 και ’50, σε αρκετές διοργανώσεις της Μπιενάλε της Βενετίας και της Κ Quadriennale της Ρώμης.
Διάσημος και για τα φιγούρες, τα πρόσωπα και τα τοπία: οι "Βενετίες", οι "Αντιτιθέμενοι", οι "Παιδιά των Αρνών", οι "Μητέρες" είναι τα θέματα που επαναλαμβάνονται περισσότερο[5]. Έχει ζωγραφίσει έργα με κοινωνικό και πολιτικό αντικείμενο, μεταξύ των οποίων διακρίνεται ο κύκλος Ιστορία του Φασισμού (1957-62). Δημιούργησε τα σύμβολα που μεταφερόντουσαν σε λιτανείες την Μεγάλη Παρασκευή στην Ακουίλα.
Στις Συλλογές Τέχνης του Ιδρύματος Cariplo φιγουράρουν τέσσερα από τα έργα του: Τρεις Προφίλ, Προφίλ, Βενετία και μια ακόμη Βενετία. Μεγάλη συλλογή από τα έργα του βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Αμπρούτσο στην Ακουίλα. Μία ακόμη συλλογή Τέχνης του Brindisi εκτίθεται στο MAMeC - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Penne. Στο Lido di Spina το Μουσείο Remo Brindisi θυμίζει το έργο του και τις αλληλεπιδράσεις που είχε ο δάσκαλος με τους καλλιτέχνες της εποχής του.

